สวัสดีค่ะ จากกระทู้ก่อน
https://pantip.com/topic/39503014 ที่เลิกกันกับแฟนไปแล้วขณะตั้งครรภ์
ตอนนี้มีปัญหากันเรื่องลูกค่ะ คือทางผชไม่ยอม อยากให้เราย้ายไปอยู่อเมริกาเพื่ออนาคตของลูก
(สถานการณ์ปจบ.คือเค้าส่งเงินค่าดูแลให้ทุกเดือนจำนวนนึง แต่ไม่ได้เยอะมากค่ะ)
ซึ่งเราบอกเค้าว่าเราไม่อยากไป เพราะเราไปอยู่ตรงนั้นเราก็ตัวคนเดียว ไม่มีญาติหรือคนสนิทที่ไว้ใจที่จะช่วยดูแลถ้าหากมีปัญหาอะไรขึ้นมา
จะไปไหนมาไหนก็ลำบาก เนื่องจากปกติตอนที่เคยอยู่ด้วยกันเขาจะเป็นคนพาเราไป หรือเรานั่งรถเมล์เอง (ตอนกลางวันเขาทำงาน)
ไหนจะต้องเปลี่ยนแปลงหลายๆ อย่าง เนื่องจากถ้าจะไปโดยวิธีที่ง่ายและถูกต้องที่สุดคือต้องแต่งงาน เพื่อจะได้กรีนการ์ดไปอยู่ที่นั่น
(เรื่องระยะเวลาไม่น่าต้องเป็นห่วงค่ะ เห็นว่าแม่เค้ามีทนายเก่งๆ หรือมีวิธีเดินเรื่องให้ได้รวดเร็วอยู่ค่ะ ขออนุญาตตัดประเด็นนี้ไปนะคะ)
ไหนจะเรื่องหางานทำ ปรับตัวสภาพแวดล้อมใหม่ แล้วถ้าหลังคลอดเป็นเบบี้บลูอีก ใครจะดูแลเรา (ตอนนี้ได้ 6 เดือนแล้วค่ะ)
พอเราบอกเค้าว่าไม่อยากไป เค้าก็บอกว่างั้นเอาไปแต่ลูกก็ได้ เราก็ อ้าว นั่นก็ลูกเราเราอุ้มท้องมาเราก็รัก จะมาเอาไปเฉยๆได้ยังไง
อีกอย่าง ตัวเค้าก็มีปัญหาเรื่องอารมณ์ร้อน สมาธิสั้น เรากลัวเขาจะหงุดหงิดโมโหใส่ลูก
(ขนาดแค่กับเรายังฟึดฟัดใส่ทุกวันตอนอยู่ด้วยกัน) ไม่กล้าปล่อยให้เค้าดูแลลูกเองแน่ๆ
ทางเค้าก็บอกว่าเราเห็นแก่ตัว ไม่คิดถึงอนาคตลูก อยู่ประเทศไทยไม่มีดีสักอย่าง ทั้งอากาศก็เป็นพิษ ไหนจะเศรษฐกิจ อนาคตการศึกษา
เราก็เข้าใจนะ แต่เราก็บอกเค้าว่าก็ใจเย็นๆ ก่อนไม่ได้หรอ ตอนนี้เราคลอดที่นี่ เลี้ยงที่นี่ไปก่อน พอลูกได้สัก 2-3 ขวบเราก็จะพาไปเยี่ยม
ถ้าลูกโตหน่อยก็จะส่งไปซัมเมอร์ปิดเทอม หรือถ้าทางเค้าได้ซิติเซน ได้ทหาร (เค้ากำลังสมัครทหารที่นู่นอยู่ค่ะ กำลังรอผล ซึ่งสวัสดิการคือส่งลูกเรียนฟรี)
เราก็อาจจะส่งลูกไปเรียน โดยที่เราอาจจะหาเรียนโทที่นั่น แล้วค่อยไปด้วยกันกับลูก แต่เขาก็ไม่ยอมค่ะ บอกว่าเค้าคงทนคิดถึงลูกไม่ไหว
คำถามคือ
1. ความคิดเราที่ไม่อยากไปด้วยเหตุผลข้างต้นมันเห็นแก่ตัวมากหรอคะ
2. หากท่านใดมีทางออกหรือมีวิธีการในการแบ่งลูกที่ลงตัวกว่านี้รบกวนเสนอมาได้เลยนะคะ ยินดีรับฟังมากๆเลยค่ะ
ทะเลาะกันเรื่องแย่งดูแลลูก รบกวนช่วยเสนอวิธีการหน่อยค่ะ
ตอนนี้มีปัญหากันเรื่องลูกค่ะ คือทางผชไม่ยอม อยากให้เราย้ายไปอยู่อเมริกาเพื่ออนาคตของลูก
(สถานการณ์ปจบ.คือเค้าส่งเงินค่าดูแลให้ทุกเดือนจำนวนนึง แต่ไม่ได้เยอะมากค่ะ)
ซึ่งเราบอกเค้าว่าเราไม่อยากไป เพราะเราไปอยู่ตรงนั้นเราก็ตัวคนเดียว ไม่มีญาติหรือคนสนิทที่ไว้ใจที่จะช่วยดูแลถ้าหากมีปัญหาอะไรขึ้นมา
จะไปไหนมาไหนก็ลำบาก เนื่องจากปกติตอนที่เคยอยู่ด้วยกันเขาจะเป็นคนพาเราไป หรือเรานั่งรถเมล์เอง (ตอนกลางวันเขาทำงาน)
ไหนจะต้องเปลี่ยนแปลงหลายๆ อย่าง เนื่องจากถ้าจะไปโดยวิธีที่ง่ายและถูกต้องที่สุดคือต้องแต่งงาน เพื่อจะได้กรีนการ์ดไปอยู่ที่นั่น
(เรื่องระยะเวลาไม่น่าต้องเป็นห่วงค่ะ เห็นว่าแม่เค้ามีทนายเก่งๆ หรือมีวิธีเดินเรื่องให้ได้รวดเร็วอยู่ค่ะ ขออนุญาตตัดประเด็นนี้ไปนะคะ)
ไหนจะเรื่องหางานทำ ปรับตัวสภาพแวดล้อมใหม่ แล้วถ้าหลังคลอดเป็นเบบี้บลูอีก ใครจะดูแลเรา (ตอนนี้ได้ 6 เดือนแล้วค่ะ)
พอเราบอกเค้าว่าไม่อยากไป เค้าก็บอกว่างั้นเอาไปแต่ลูกก็ได้ เราก็ อ้าว นั่นก็ลูกเราเราอุ้มท้องมาเราก็รัก จะมาเอาไปเฉยๆได้ยังไง
อีกอย่าง ตัวเค้าก็มีปัญหาเรื่องอารมณ์ร้อน สมาธิสั้น เรากลัวเขาจะหงุดหงิดโมโหใส่ลูก
(ขนาดแค่กับเรายังฟึดฟัดใส่ทุกวันตอนอยู่ด้วยกัน) ไม่กล้าปล่อยให้เค้าดูแลลูกเองแน่ๆ
ทางเค้าก็บอกว่าเราเห็นแก่ตัว ไม่คิดถึงอนาคตลูก อยู่ประเทศไทยไม่มีดีสักอย่าง ทั้งอากาศก็เป็นพิษ ไหนจะเศรษฐกิจ อนาคตการศึกษา
เราก็เข้าใจนะ แต่เราก็บอกเค้าว่าก็ใจเย็นๆ ก่อนไม่ได้หรอ ตอนนี้เราคลอดที่นี่ เลี้ยงที่นี่ไปก่อน พอลูกได้สัก 2-3 ขวบเราก็จะพาไปเยี่ยม
ถ้าลูกโตหน่อยก็จะส่งไปซัมเมอร์ปิดเทอม หรือถ้าทางเค้าได้ซิติเซน ได้ทหาร (เค้ากำลังสมัครทหารที่นู่นอยู่ค่ะ กำลังรอผล ซึ่งสวัสดิการคือส่งลูกเรียนฟรี)
เราก็อาจจะส่งลูกไปเรียน โดยที่เราอาจจะหาเรียนโทที่นั่น แล้วค่อยไปด้วยกันกับลูก แต่เขาก็ไม่ยอมค่ะ บอกว่าเค้าคงทนคิดถึงลูกไม่ไหว
คำถามคือ
1. ความคิดเราที่ไม่อยากไปด้วยเหตุผลข้างต้นมันเห็นแก่ตัวมากหรอคะ
2. หากท่านใดมีทางออกหรือมีวิธีการในการแบ่งลูกที่ลงตัวกว่านี้รบกวนเสนอมาได้เลยนะคะ ยินดีรับฟังมากๆเลยค่ะ