จขกท. ตอนนี้เรียนอยู่ม.ปลายค่ะ คือพ่อแม่ของเราชอบด่าเราด้วยถ้อยคำหยาบคายต่างๆนาๆเลยค่ะพอแม่ด่าพี่สาวก็จะชอบมาด่าต่อ พอเราอธิบายเขาก็หาว่าเราเถียง รู้สึกน้อยใจมาตลอดเลยค่ะแต่ทำไรไม่ได้เลย แม่เราไม่เคยสนใจเลยค่ะว่าเราจะเหนื่อยแค่ไหนเราต้องทำทุกอย่างให้ได้ดั่งใจเขา แม่ชอบด่าว่าเราโง่ปัญญาอ่อน ทำไรก็ช้า เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตอนเด็กๆ ซึ่งตอนเด็กๆเราไม่เคยคิดอะไรเลยนะคะ แต่พอเริ่มโตเราเริ่มเก็บเอามาคิดมาก ร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆค่ะ เวลาที่เขาเห็นเราร้องไห้เขาก็จะบอกว่าอย่าร้องไห้เรื่องปัญญาอ่อนแบบนี้แล้วพี่สาวเราก็จะด่าเราตามโตแล้วยังจะร้องไห้อีก บางทีเราน้อยใจมากๆหลายเรื่องแต่พูดไปเขาก็หาว่าเราไร้สาระ เวลาเราหวงของเขาก็หาว่าเราปัญญาอ่อน เราหวงของของเรามากค่ะ เช่น ของเล่น หนังสือ อันนี้รู้ตัวอยู่ว่าอาจจะไร้สาระนิดหน่อย แต่ของเล่นเราซื้อมาประมาณ4ปีแล้วเราไม่เคยทำพังแต่หลานของแม่เอาไปเล่นแล้วทำพัง ตอนนั้นเราโกรธน้องมากๆค่ะ พ่อน้องพูดกับเราว่าของเล่นแค่ไม่กี่บาทเท่าไหร่บอกมาจะซื้อใหม่ให้ ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ว่ามันราคาเท่าไหร่ แต่เราเก็บของเรามาแล้วคุณมาทำพังแบบนี้ เสียความรู้สึกโคตรๆเลยค่ะ และตามเดิมเลยค่ะแม่พูดกับเราว่าไร้สาระ คือเราน้อยใจมากๆแต่ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เสียใจมากร้องไห้ก็โดนด่า เราโดนด่าอยู่คนเดียว บางทีเราก็คิดว่าถ้าเราตายพ่อแม่และพี่อาจจะมีความสุขมากกว่านี้
พ่อแม่ชอบว่าเรา