อาภัพเรื่องเพื่อน

เรื่องมีอยู่ว่า เราขั้นมหาลัยปี1 และเราได้มีเพื่อนมาหนึ่งคนเป็นผู้หญิง เราเรียนด้วยกัน แรกๆเราไปไหนมาไหนด้วยกันสองคน จนกระทั่งเราได้เพื่อนผู้ชายเพิ่มมาอีกหลายคนเลยเป็นแก๊ง พออยู่มาเรื่อยๆ มีเพื่อนอยู่กลุ่มนึงมีปัญหากันแล้วแตกออกมา มีเพื่อนผญ.สองคนแตกออกมาอยู่กับแก๊งเรา จนเรามีเพื่อนทั้งหมดประมาณ7คน แบ่งเป็นชาย4หญิง3 ที่ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ พักหลังเราอยู่กับผญ.สะมากกว่าเพราะผช.ติดเกม เลิกเรียนมันก็ไปแต่ร้านเกม ส่วนเพื่อนคนอื่นๆเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกันได้แต่ไม่บ่อยมากนัก เราอยู่ได้คุยได้กับทุกๆคน ไม่เคยมีปัญหาอะไรกับใครเลย เราเป็นคนจริงใจและทุ่มเทให้กับเพื่อนมาก รักเพื่อนมากกว่าตัวเองก็ว่าได้ เพื่อนมีปัญหาอะไรเราช่วยหมดแม้ว่าจะเรื่องเงิน เรื่องอื่นๆ แต่เรารู้สึกเหมือนเพื่อนไม่รัก ทำไมนะหรอ เวลาไปไหนเขาไม่ค่อยชวน มีแต่เราที่ชวน เวลาคุยกันก็ไม่ค่อยคุยกับเรา เวลามีเรื่อง มีปัญหา หรือมีอะไรเขาจะรู้กันแค่สามคน เราไม่เคยรู้อะไรเลย เวลาพวกมันคุยกันแล้วเรามานั่งใกล้ๆ เพื่อนก็จะแบบจุ้ๆเหมือนไม่อยากให้เรารู้ จนเรารู้สึกอึดอัดเหมือนเราเป็นส่วนเกิน จนมีอยู่วันนึงมันเป็นวันเกิดเพื่อนคนนึง อีกสองคนก็ไปซื้อเค้กมาเซอไพรแล้วเอามาฝากไว้กับเรา ซึ่งไปกันสองคนไม่ชวนเรา เราก็ไม่อะไร เราก็เฉยๆ แต่พอเป็นวันเกิดเรากลับไม่มีเค้กมาเซอไพร แต่เพื่อนคนอื่นมาเซอไพรแทน เราก็อือไม่อะไรเหมือนดิม แล้วทีนี้มีเพื่อนคนนึงอกหักเพื่อนอีกคนซื้อน้ำซื้อขนมไปให้กินถึงห้อง แต่พอถึงตาเราที่เราอกหัก เราโทรหามันให้มาอยู่เป็นเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่ร้องไห้หนักมากๆ เพื่อนกลับบอกว่า "ไปร้องให้เสร็จก่อน พูดไม่รู้เรื่อง" พูดกับเราด้วยน้ำเสียงที่รำคาญ ตอนนั้นเราเสียใจมาก ร้องหนักกว่าเก่า เป็นส่วนเกินแบบนี้มาอยู่สามปีครึ่ง เราอึดอัด เราร้องไห้เรื่องเพื่อนบ่อยครั้ง จนเพื่อนต่างกลุ่มเขายังรู้สึกได้ว่าเราเป็นส่วนเกิน จนชวนเราออกไปอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่ม แต่เราไม่ไป เรารักพวกมัน จนปีสามเทอมสุดท้ายที่ต้องออกฝึกงาน เราได้ทะเลาะกับเพื่อนเรื่องนึง ซึ่งเพื่อนไม่ฟังเราเลย เราอธิบายไปหมดทุกอย่างไม่ฟังเลย แต่กลับฟังเพื่อนต่างกลุ่ม เราเสียใจ เราร้องไห้อยู่เป็นเดือน จนเราได้แยกจากพวกเขา ตอนนี้ก็8เดือนแล้วที่ไม่ได้คุยกัน และยังไม่ดีกัน ถึงอย่างนั้นเราก็ยังคิดถึงและเราก็ยังอาลัยอาวรณ์ถึงพวกเขาอยู่ เวลาเห็นสตอรี่ในไอจีหรือเฟสของพวกเขาที่อยู่ด้วยกันทีไร ใจก็ไม่เป็นสุข จะร้องไห้ออกมาได้ทุกครั้ง คิดถึงเรื่องดีๆที่ทำด้วยกัน ถึงแม้พวกเขาจะไม่คิดถึงเลยก็ตาม ตอนนี้เหมือนคนอกหักจากแฟนเลยทั้งๆที่ไม่ใช่ ขนาดตอนนี้ฝึกงานยุ่งมากๆ ยังมีแว้บนึงที่เข้ามาในหัวได้ ถ้าได้มาเห็นอยากบอกให้รู้นะว่ายังรักและคิดถึงพวกเสมอ ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยร่วมกันมา ขอบคุณจริงๆ 
*มีเรื่องราวมากกว่านี้เยอะแต่ไม่อยากพิมพ์แล้วตอนนี้พิมพ์ไปร้องไห้ไปไม่ไหวแล้ว