เรื่องบางเรื่องผมก็พึ่งเข้าใจนี้ละครับว่า
บางเรื่องไม่พูดกับครอบครัวคงสบายใจสุด
แล้วผมก็ยังดีใจเสมอที่คิดว่ามีเพื่อนที่ผม
กำลังจะพูดผมไม่ด้ายทวงบุญคุณนะครับ
ช้วยชีวิตมาก็มีบางคนมีปัญหาครอบครัว
ผัวเมียร้ายแลงผมจะให้กำลังใจดีๆด้าย
ตลอดเช่นยังดีกว่ากูนะที่มีเมียคอยห่วง
เวลาไม่สบายกูเพื่อนกูบอกเลยจะมี
เวลาหาข้าวไปให้กินกี่วันกันเมียนั้น
ละอยู่กับจนตายผมก็ดีใจเสมอนะที่มอง
เพื่อนทุกคนที่มีปัญหาแล้วมาคุยกับผมทุก
คู่เข้าใจกันดีแล้วผมไม่ไม่คาดคิดผมตั้ง
หลังยังไม่ทันเลยแฟนผมบอกเลิกผมเป็น
คนน้อยอยู่แล้วนอกจากกับเพื่อนผมก็เก็บ
ตัวอยู่พักนึงเพื่อนก็คงรู้แล้วละผมก็ไม่ไหว
แล้วจริงๆอยากร้องให้ไม่ต้องพูดอะไร
เพื่อนก็คงรับรู้จริงๆว่าเราไม่ไหวนะแต่เรา
ยังมีนายเพราะผมเป็นคนเข้นแข็งมากคน
อื่นเศร้าผมก็เศร้าแต่ผมก็พาทำอะไร
ไร้สาระทุกคนยิ้มด้ายตลอดแต่ตอนนี้
เขาก็คงรับรู้ว่าเราแย่สุดๆละเชื่อไหมครับ
สิ่งที่ผมด้ายเขาขำถามหาสิ่งที่เขารู้ผมเลย
ถามรู้ใช่ไหมผมเป็นอะไรเขาก็บอกรู้ยาวๆ
แล้วก็ขำอีกสิ่งที่แย่สุดๆคือผมเดินทำงาน
อยู่ผัวเมียเขานั้งมองพูดให้ด้ายยินเเบบ
เบาๆสมน้ำหน้าผมนี้ซ็อคเลยตอนนั้นผม
ก็พยามทำใจเดินไปนั้งหลังจากนั้นผมก็ไม่
พูดอะไรอีกเลยเขาก็ขำแบบมีความสุข
ตลอดแล้วก็ชวนให้คนมองใกล้บ้าแล้ว
คิดเยอะแล้วก็ขำผมเหลือเชื่อจริงๆครับ
ผมช้วยเขามามากมายจริงๆครับไม่ช้วย
ผมไม่ว่าอะไรแต่นี้ต้องขนาดไหนกันถึงขั้น
อยากให้ชีวิตเราพังเลยเหรอครับผมก็มา
นั้งคิดว่าเราทำอะไรให้เขาไม่มีเรื่องอะไร
ขนาดนั้นส่วนมากมีแต่เขาจนผมลืมเรื่อง
แฟนทิ้งไปเลยถ้าผมผิดอะไรผมอยากไป
ขอโทษเพื่อนนะทุกวันนี้เขาก็ขำผมอยู่
แบบนั้น"ใครเคยเจอแบบนี้ครับทำไมเขา
ถึงทำกับเราด้ายขนาดนี้และเขาเป็นคน
แบบไหนจริงๆในตัวเขาเเล้วเราต้องทำ
อย่างไร"