เรามีเรื่องอึดอัดใจ อยากขอคำปรึกษาจากมุมมองของคนนอกค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาเกือบ 3 ปีแล้ว เขามีลูกติด 1 คน แต่ยังไม่ได้อย่าขาดจากภรรยาเก่า เขาแยกกันอยู่มาเกือบ 5 ปีแล้ว
ตอนเราคบกันใหม่ๆ เหมือนผู้ชายทั่วไปแหละค่ะ ช่วงโปรโมชั่น ดีทุกอย่าง อะไรได้หมด พอเริ่มหมดโปรฯ เขาก็เริ่มกลับไปทำตัวแบบเดิม 
ก่อนที่จะคบกับเรา คือ เขาสนใจแต่เรื่องของตัวเอง สนใจแต่รถมอเตอร์ไซด์ สนใจแต่เพื่อนพวกพ้องของเขา เขาสามารถทำรถ,ซ่อมรถให้พวกพ้อง
ของเขาได้ แต่รถของเรา เราต้องเอาไปซ่อมเองที่ร้าน 

เขาปล่อยให้เราอยู่บ้านคนเดียว บ้านเรากับบ้านเขาห่างกันประมาณ 5-6 กิโลเมตร เราทำงานที่เดียวกัน เลิกงานเขาจะไปส่งเราที่บ้าน 
แล้วเขาจะกลับไปทำรถ,ซ่อมรถ ที่บ้านเขา แรกๆ เขาก็กลับมานอนที่บ้านเรา มาประมาณ 4-5 ทุ่ม สักพักเริ่มดึกขึ้นเรื่อย ตี 1 บ้าง ตี 2 บ้าง
หรือบางคืนไม่กลับมาเลย หรือเวลาที่เขากลับมา เขาก็จะไม่ขึ้นมานอนกับเราบนห้อง แต่จะนอนที่โซฟาด้านล่างแทน 

เรานอนผวาตื่นกลางดึกทุกคืน คือใจมันพะวงอ่ะค่ะ ตื่นขึ้นมาควานหาตัวเขาบนที่นอน แต่ก็ไม่มี เราเป็นแบบนี้มาหลายเดือนแล้ว สภาพจิตใจเราแย่มาก
เคยคุยกันนะ แต่เขาบอกว่า่ต้องทำงาน ทำรถ ให้เราพยายามเข้าใจเขา 

เขาจะโทรหาเราก็ต่อเมื่อ เขาต้องการใช้เราทำอะไรบางอย่าง หรือต้องการความช่วยเหลือจากเราเท่านั้น พอเราโทรไปก็จะไม่ค่อยรับสาย หรือรับสายแบบรำคาญๆ แต่เขาสามารถรับสายพวกพ้องเขาได้ตลอดเวลา 

มีช่วงนึงเขากลับไปคุยกับแฟนเก่า(คนที่ไม่ใช่ภรรยาที่มีทะเบียนสมรส) คุยแนวชู้สาว อยากกอด อยากมีเพศสัมพันธ์ด้วย เราจับได้ถึง 3 ครั้ง
ตอนนี้เราไม่รู้เหมือนกันว่ายังติดต่อกันมั้ย เขาเปลี่ยนรหัสล็อคโทรศัพท์ เราไม่สามารถดูได้แล้ว แต่เรื่องนี้เราตัดทิ้งจากความรู้สึกไปแล้ว 

ปีใหม่ที่ผ่านมา เขาปล่อยให้เราอยู่บ้านคนเดียว 3วัน3คืน ไม่โทรหาสักครั้ง มีแค่ข้อความมาบอกจะเข้ามาหาที่บ้าน แล้วเงียบหายไปเลย เราเหงามาก
เศร้ามาก เคยปรึกษาแม่เขา แต่คำตอบที่ได้รับคือ คุยกันเอง!!! 

ที่พีคสุดคือ ลูกเขาป่วย โทรไปหาลูกเขาที่ รพ. (อยู่คนละจังหวัดกัน) เขาบอกเราตอนที่กำลังเดินทางอยู่บนรถแล้ว เราก็อึ้งนิดหน่อย แต่เข้าใจนะคะ
ว่าลูกก็คือลูก เราก็ไม่ได้ว่าอะไรที่เขาจะไปหาลูก เราโทรหาเขาเพราะเป็นห่วง จะกินยังไงอยู่ยังไง เขาเป็นคนขี้หนาว เราโทรไปเพราะอยากถามว่าเอาเสื้อกันหนาวไปด้วยมั้ย กินข้าวหรือยัง คือง่ายๆเลย เราแค่เป็นห่วงค่ะ แต่เขากลับมองว่าเราหึงหวง เขาบอกเราว่า มีอะไรจะโทรไปเอง คือเขาไม่ให้เราโทรหาเขา ไม่ให้เราทักไป ไม่อยากให้ลูกเห็นเวลารับโทรศัพท์ แล้วความรู้สึกเราล่ะ??? เราไม่ได้จิกเขาทุกๆชั่วโมง เราโทรหาไม่เกิน2ครั้ง/วัน 

ตอนนี้เรารอให้เขากลับมาจากไปเยี่ยมลูก เราอยากคุยกับเขา คือเรารับสภาพแบบนี้ไม่ไหวแล้ว เราทนต่อการทิ้งขว้างแบบนี้ไม่ไหวแล้ว เราต้องอยู่ในสภาพแบบนี้เกือบ2ปีแล้ว เราจะคุยกับเขายังไงดี ขอแนวทางจากคนที่อ่านเรื่องราวของเราแล้ว ควรคุยกับเขาอย่างไรดีคะ