สวีสดีครับผมชื่อนามสมมุติ
ผมได้ชอบคนๆนึงขึ้นมาเเล้วไม่กล้าทักหรือทำอะไรเลย
เเล้วพอมาวันหนึ่งเพื่อนของผมก็เอาทรศ. ผมไปเเล้วทักไปหาคนที่แอบชอบ
เเล้วหลังจากนั้นไม่นานผมก็ได้เริ่มคุยกับเธอเเล้วคุยได้ถูกคอผมก็คุยกันยาวเลย
เเล้วคุยกันสนิทมากๆคุยไม่เลิกคุยกันยันเช้าหลายวันเลย เเล้วหลังจากนั้นผ่านไปหลายเดือน
ผมก็เริ่มมีความกล้าที่จะขอจีบ ง่ายๆเลยผมจะขอเธอคบนั้นเเหล่ะเเล้วผมก็ได้...
ทักไปบอกชอบเธอเเต่สิ่งที่เธอ...ตอบกลับมามันทำให้ผมเสียความรู้สึกหรือเสียใจมากๆ
เธอมีเเฟนเเล้ว...หลังจากนั้นผมก็ได้ตัดใจไปเลยเเล้วผ่านไปไม่นานเธอก็เลิกกับเเฟน
ผมก็ติดได้ไงไม่รู้ว่าจะกลับไปคุยกับเธออีกครั้ง เเต่สั่งที่เธอตอบมาทำให้ผมนั้น
ไม่เสียใจเเต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีอีกครั้งว่า เธอไม่อยากทำให้ผมเสียใจอีก
เธออยากให้ผมเจอคนที่ดีกว่า อยากให้ผมไปให้ไกลกว่านี้
หลังจากนั้นผมก็ได้คิดทบทวนเเล้วก็ได้เดินออกมาจากตรงนั้นอย่างลึมไม่ได้
เเต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากเเล้ว เพื่อนๆก็เเซวตลอดรวมถึงอาจารจนชินไปเเล้ว
ผมก็ได้รู้ว่าการที่เรา ได้กล้าลองได้กล้าทำนั้นใช้ว่าจะสำเร็จเสมอไป...