ผมเป็นเด็กดื้อหัวรั้นครับ ผมเรียนจบ มอปลายสายวิทย์-คณิต เกรดเฉลี่ย 3.17 ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคเหนือซึ่งเป็นโรงเรียนที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง
ผมสอบติดโควตา มหาวิทยาลัยเขียงใหม่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ เพราะแม่บอกให้สอบ แต่สิ่งที่ผมทำคือผมสละสิทธิ์ด้วยเหตุผลที่ว่าผมอยากจะไปเรียนต่อในกรุงเทพฯ แล้วเลือกที่จะไป Admission แล้วผมติดคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในตอนนั้นผมเลือกไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าคณะวิศวกรรมศาสตร์มันคืออะไรแต่ผมก็มาเรียนที่กรุงเทพฯ สิ่งที่ผมเจอคือมันไม่ใช่ตัวผมเลยผมเรียนได้สองปี ผมไม่ตั้งใจเรียน เกรดผมก็ไม่ดี แล้วผมก็ลาออกครับ แต่นอนว่าที่บ้านผมไม่เห็นด้วยและเสียใจมาก ผมก็ไม่ได้แคร์ความรู้สึกที่บ้านเลย (ในตอนนั้นเป็นระบบ o-net a-net ครับ) ระหว่างนั้นผมก็มีเพื่อนมากมายทั้งดีและไม่ดี ได้รู้ว่าคณะต่างๆมันคืออะไร ผมตัดสินใจสอบ Admission ใหม่คณะที่ผมอยากเรียนจริงๆคือคณะ สถาปัตยกรรมศาสตร์ (ซึ่งเปลี่ยนมาเป็นระบบ gat-pat) แต่ผมไม่ติดครับ ผมเลยเอาคะแนนสอบมายื่นเรียนที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแล้วผมก็ได้เรียนต่อที่นั่นครับ
ผมรู้สึกรักคณะนี้มาก ทั้งๆที่ต้องเรียนหนักและงานเยอะแทบไม่มีเวลาเลย ตอนนั้นผมมีความสุขมากครับ ผมผ่านมาด้วยเกรดเฉลี่ย 3.89 ผมเป็นที่รักของเพื่อนๆและอาจารย์ ผมได้ที่1ของคณะ แต่มันไม่ได้สวยหรูแบบนั้นตลอดไปครับ ผมประสบปัญหาบางอย่างซึ่งผมไม่ขอกล่าวถึงในตอนนี้ ผลก็คือผมไม่ไปเรียน ผมดรอป ผมติดF อาจารย์และเพื่อนๆก็พยายามติดต่อผม แต่ผมเก็บตัวและไม่ยอมบอกที่บ้านทั้งๆที่หลายๆคนก็บอกที่บ้านว่าผมเปลี่ยนไป แต่ที่บ้านไม่เชื่อครับ จนกระทั่งมหาวิทยาลัยส่งจดหมายไปที่บ้านทำให้ที่บ้านผมรู้ความจริง ผมยังคงดื้อรั้นที่จะอยู่กรุงเทพต่อไปและทำงานในกรุงเทพ เนื่องจากผมไม่ได้เรียนในมหาวิทยาลัยแล้ว ทำให้หมต้องไปเกณฑ์ทหาร ตอนอายุ26 ตอนนี้ผมผ่านการเกณฑ์ทหารมาแล้ว และใช้ชีวิตอยู่กับที่บ้านและมีปัญหาสุขภาพจิตทำให้ต้องรักษาในโรงพยาบาลจิตเวช ตอนนี้ผมเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ และผมอยากเรียนต่อ ที่บ้านก็อยากให้ผมเรียนต่อ
บ้านผมทำธุรกิจส่วนตัวครับแล้วผมก็ได้มารู้ความจริงว่าที่บ้านเป็นหนี้ประมาณ 5ล้านบาท และสถานะการเงินของที่บ้านก็ไม่ค่อยดี ผมไม่อยากรบกวนที่บ้านอีกต่อไปแล้วครับถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงตั้งใจเรียนให้จบจะได้มีงานดีๆทำ ได้ข่วยที่บ้านบ้าง
ตอนนี้ผมอายุ29ปีแล้ว ผมอยากเรียนต่อและผมได้ค้นพบตัวเองอีกอย่างหนึ่งว่าผมชอบภาษาอังกฤษมากผมอยากเรียนสายวิชาภาษาอังกฤษแต่พื้นฐานผมมีไม่มาก ไปสอบก็คงสู้ใครเขาไม่ได้ ให้ไปสอบเรียนใหม่สอบชิงทุนใหม่ก็คงสู้ใครไม่ได้แล้ว
คำถามคือผผมควรทำอย่างไรต่อไปดีครับ พอจะมีมหาวิทยาลัยไหนให้ทุนหรือกู้ยืมก็ได้ แต่ผมไม่อยากรบกวนที่บ้านอีกต่อไปแล้วแม่แต่บาทเดียว 
ทั้งหมดที่เล่ามานี้ผมมีหลักฐานทุกอย่างครับ ใครพอจะแนะนำหรือช่วยเหลือผมได้ช่วยชี้ทางทีครับ 
มันยังไม่สายไปใช่ไหมครับที่ผมจะกลับตัวไปเป็นคนที่ดีได้ ที่จะกลับไปเรียนต่อได้ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ครับ