ก็คือเราอ่ะมีเพื่อนอยู่คนนึง ซึ่งก็ไม่ได้สนิทมาก เเค่เป็นขั่วคราวเฉยๆเพราะเราไปเรียน ตจว เหมือนเวลาไปที่ โรงเรียนเเล้วมีเพื่อนหลายๆกลุ่ม ซึ่งพวกเนี่ยก็จะไม่ได้สนิทมาก เเต่วันนึงบ้านนางเหมือนเเบบ ล้มละลายอะ นางก็ไม่รู้จะหันไปหาใคร เพื่อนๆนางก็เทหมด เพราะคบคนฐานะเท่าๆกัน นางเลยเเบบมาตีสนิทเรา เราก็เป็นคนมีฐานะพอสมควร ค่อนางก็มาเริ่มสนิทด้วย เเรกๆเราก็ไม่อะไรนะ เเต่สักพักนางก็บอกว่าขอมาอยู่บ้านเเกด้วยได้ไหม เราอยากไปเรียนที่ กทม เพผื่อจะมีอนาคตที่ดี ได้ทำตามความฝันเรา
นางก็เอาความขี้สงสารของเรามาใช้เลยเห็นว่าเราขี้สงสารเลยอ้อนวอน ที่บ้านนางก็เหมือนสอนลูกให้เกาะกินอะ ปล่อยเลยจ้า ไม่กลับบ้านเลย ค่อบ้านนางอยู่ ตจว นะ สรุปอะนี่ก็คุยกับที่บ้านเล่าให้ฟังว่านู้นนี่ๆ ที่บ้านเราก็โอเคค สงสาร
นางมาอยู่นี่ก็สบายมากเลยจ้า ช่วงเเรกๆ นอนกินบ้านกินเมือง ทำตัวเเบบเหมือนคนไม่เคยรวย อะ ฟิวเเบบเด็กบ้านนอกเข้ากรุงอยากเป็นเด็ก กทม เด็กสยาม ไรประมาณนั้น ซึ่งเราก็มีเพื่อนๆอยู่ เวบานางไปไหนนางก็ติดเราไปด้วยตลอดจนนางก็ได้รู้จักกับเพื่อนๆของเรา เพื่อนๆเราคือดูออกช่วงหลังๆมาก ว่านางเกาะจริงๆอะเเบบ เกาะรวยเลย เกาะทุกๆอย่างจริงๆอ่ะ มาอยู่ก็ช่วยงานนะหลังๆเพราะเราก็บอกที่บ้านว่าใช้ได้เลยนะ มันมาอยู่ก็ไม่ได้ออกค่าไรเลย ใช้เเรงเอา เเบบช่วยก็ไม่ได้งานหนักนะ ถ้าเทียบกับวันๆนอนอยู่บ้านเล่นโทรศัพ ทำไรไร้สาระมากๆ น้องเหมือนอยากเป็นพวกเเอร์โฮสเตลสมั้ง ถ้ามาอยู่ กทม ก็มีนะโอกาส เเต่ก็ดูเหมือนไม่ได้อยากขนาดนั้นอ่ะ
เหริงไปวันๆ คิดว่าอนาคตจะเดินมาหาเองหรอ
ตังค่าเรียนเสริม ที่บ้านเราก็ออกให้
คิดว่าบ้านตัวเองมั้ง บางทีทำไรไม่ค่อยเกรงใจเเล้วด้วย มาอยู่ได้ครึ่งปีเเล้วหนิเนอะ ทำไรก็ได้(หรอวะ) ตังบางทีที่บ้านเราก็ให้นาง ยิ่งช่วงเทศกาลบ้านเราจะมีตังให้อยุ่เเล้วทุกๆปี นางก็ได้รับเช่นกัน 1000-10,000 เลย นางก็เคยได้ยัน1 หมื่นนะเพราะเป็นคนใจบุญอ่ะที่บ้านเรา
คือในความคิดเราตอนนี้อยากให้นางกลับไปอยู่กับครอบครัวตัวเองอ่ะ ไม่ใช่มาคิดว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอด ที่บ้านเเกล้มละลายเเล้วเกี่ยวไรกะเราวะ คือครอบครัวเราก็ครอบครัวเราป่ะ อยากส่วนตัว เเล้วเราก็ไม่โอเครกับนิสัยนางเเล้วด้วย
อยากระบาย เเล้วก็เพื่อนๆช่วยคิดหน่อยจะยังไงให้นางกลับไปดี
นางก็เอาความขี้สงสารของเรามาใช้เลยเห็นว่าเราขี้สงสารเลยอ้อนวอน ที่บ้านนางก็เหมือนสอนลูกให้เกาะกินอะ ปล่อยเลยจ้า ไม่กลับบ้านเลย ค่อบ้านนางอยู่ ตจว นะ สรุปอะนี่ก็คุยกับที่บ้านเล่าให้ฟังว่านู้นนี่ๆ ที่บ้านเราก็โอเคค สงสาร
นางมาอยู่นี่ก็สบายมากเลยจ้า ช่วงเเรกๆ นอนกินบ้านกินเมือง ทำตัวเเบบเหมือนคนไม่เคยรวย อะ ฟิวเเบบเด็กบ้านนอกเข้ากรุงอยากเป็นเด็ก กทม เด็กสยาม ไรประมาณนั้น ซึ่งเราก็มีเพื่อนๆอยู่ เวบานางไปไหนนางก็ติดเราไปด้วยตลอดจนนางก็ได้รู้จักกับเพื่อนๆของเรา เพื่อนๆเราคือดูออกช่วงหลังๆมาก ว่านางเกาะจริงๆอะเเบบ เกาะรวยเลย เกาะทุกๆอย่างจริงๆอ่ะ มาอยู่ก็ช่วยงานนะหลังๆเพราะเราก็บอกที่บ้านว่าใช้ได้เลยนะ มันมาอยู่ก็ไม่ได้ออกค่าไรเลย ใช้เเรงเอา เเบบช่วยก็ไม่ได้งานหนักนะ ถ้าเทียบกับวันๆนอนอยู่บ้านเล่นโทรศัพ ทำไรไร้สาระมากๆ น้องเหมือนอยากเป็นพวกเเอร์โฮสเตลสมั้ง ถ้ามาอยู่ กทม ก็มีนะโอกาส เเต่ก็ดูเหมือนไม่ได้อยากขนาดนั้นอ่ะ
เหริงไปวันๆ คิดว่าอนาคตจะเดินมาหาเองหรอ
ตังค่าเรียนเสริม ที่บ้านเราก็ออกให้
คิดว่าบ้านตัวเองมั้ง บางทีทำไรไม่ค่อยเกรงใจเเล้วด้วย มาอยู่ได้ครึ่งปีเเล้วหนิเนอะ ทำไรก็ได้(หรอวะ) ตังบางทีที่บ้านเราก็ให้นาง ยิ่งช่วงเทศกาลบ้านเราจะมีตังให้อยุ่เเล้วทุกๆปี นางก็ได้รับเช่นกัน 1000-10,000 เลย นางก็เคยได้ยัน1 หมื่นนะเพราะเป็นคนใจบุญอ่ะที่บ้านเรา
คือในความคิดเราตอนนี้อยากให้นางกลับไปอยู่กับครอบครัวตัวเองอ่ะ ไม่ใช่มาคิดว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอด ที่บ้านเเกล้มละลายเเล้วเกี่ยวไรกะเราวะ คือครอบครัวเราก็ครอบครัวเราป่ะ อยากส่วนตัว เเล้วเราก็ไม่โอเครกับนิสัยนางเเล้วด้วย