
แฟนเคยมีลูกแล้วค่ะ เค้าดูเป็นคนรักลูกมาก ไม่ว่าอะไรลูกค้องมาอันดับหนึ่ง เราเข้าใจมาตลอด อะไรที่เกี่ยวกับลูกเรายอมหมด เราไม่ได้รังเกียจลูกของเค้าเลย รู้สึกเอ็นดูด้วยซ้ำ ตอนนี้ลูกเค้าอยู่กับแม่(แฟนเก่า) เค้าชอบคอลคุยกับลูกเราไม่เคยว่าเลย แต่เมื่อวานเราพิมพ์คุยกับแฟนอยุ่แต่อยู่ดีๆแฟนไม่อ่าน เราเลยเดินไปหา เพราะตอนพิมพ์อยู่ไม่ไกลกันมาก จากตึกนึงไปอีกตึกนึงข้างๆ คือตั้งใจจะเดินไปอยู่แล้ว พอไปถึงเราเห็นเค้าคอลคุยอยู่ก้อคิดว่าคุยกะลูก แต่เค้ายังไม่เห็นเรานะ เราเดินไปเข้าห้องน้ำ แต่ได้ยินเสียงออกจากโทสับเป็นลูกและแฟนเก่า เค้าคุยกันสนุกสนานมาก พอเราออกมาเค้าคุยเสดแล้ว เราถามว่าคุยกับใคร เค้าบอกลูก เราถามลูกหรือแม่มัน เค้าเถียงเราว่าคุยกัลุกแล้วลุกเอาโทสับไห้แม่มันคุย เราถามว่าคุยทำไม แล้วคุยกันหัวเราะเสียงดีงไปถึงห้องน้ำ คราวนี้ก้อทะเลาะกันใหญ่ ทะเลาะไปมาด่ากันจนถึงคำพูดที่ว่า กูบอกแล้วนะว่าลูกกูสำคัญสุด เป็นใครเอาตัวเองมาเทียบกับลูกกู มันเทียบค่ากันไม่ได้ พูดย้ำอยู่แบบนี้ เราแค่ถามว่าทำไมต้องคุยกับแม่เด็ก เค้าหาว่าเราไม่ให้เค้าคุยกับลูก เราเคยบอกแล้วว่าถ้าอยากกลับไปก้อบอกได้เลยจะไม่ว่า เค้าก้อบอกไม่ได้อมีอะไร แต่เรางงมากว่าทำไมตัองเปรียบเทียบขนาดนี้ ลูกก้อคนเราก้อคน แล้วเราไม่เคยอยากจะสำคัญกว่าลูก เหมือนเค้าเอาลูกมาเป็นข้ออ้างในทุกๆเรื่อง เหนื่อยมาก
ทะเลาะกับแฟน แฟนด่าเราไม่มีค่า มันแรงไปไหม?