ตั้งเเต่ได้ทำงาน ก็ไม่ได้หวัง ว่าจะต้องมีคนที่รัก หรือคนที่ชอบในที่ทำงาน ทำไปเรื่อยๆ ไม่เเสวงหาความรัก ทำงานตั้งเเต่เมษาปีที่เเเล้ว จนมีพี่คนนึง แผนกไอที ก็เข้ามาเล่นด้วย อาจจะด้วยวัยที่ไม่ต่างกันมาก พอเจอกันที่ทำงานทุกวันๆ รู้ตัวอีกทีก็เริ่มชอบพี่เค้าเเล้วค่ะ เหมือนช่วงกันยา ตุลา ก็เริ่มชอบพี่เค้ามากขึ้นเรื่อยๆ พี่เค้าก็รู้ว่านี่ชอบมาสักพักแล้ว เค้าก็ไม่ได้อะไร ยังเข้ามาเล่นด้วยปกติ จนช่วงสิ้นปี พี่เค้าชวนไปกินเหล้ากับกลุ่มเพื่อน เราก็ไปเพราะเลิกงานเวลาเดียวกัน ฟีลคนชอบอยู่ใกล้ๆคนที่ชอบ5555 สรุปวันนั้นก็เมา เเล้วก็มีอะไรกัน ไม่ได้เมามาก สร่างเมาไปมากเเเล้ว
เรารู้ตัวเลย ว่าคืนนั้นเราใช้ใจ และมันทำให้ชอบพี่เค้ามากขึ้นไปอีก ผูกพันธ์ขึ้นไปอีก จนมีอะไรกันมาเรื่อยๆ สายตาที่มองก็เปลี่ยนไป มีความแฟน มีความแฮปปี้ เข้ามาหยอกบ่อยขึ้น มานั่งเป็นเพื่อนที่เเผนกเราบ่อยขึ้นเวลาเราอยู่คนเดียว เเต่ไม่มีใครพูดอะไรเรื่องสถานะ เราก็ไม่ได้อยากเป็นแฟน เลยโอเค จนวันนี้ มกรา. เราถึงรู้ว่าพี่เค้ามีเเฟนคือเเฟนเก่าที่เคยคบกันเลิกกันไปแล้วก็กลับมาคบกัน ใจเราหล่นวูบ เพราะคติเราคือจะไม่ยุ่งกับคนมีเเฟน ถ้าชอบเค้าเเล้วรู้ว่าเค้ามีเเฟน เราก็จะชอบอยู่ห่างๆไม่เล่นด้วย ไม่หยอกเอินอะไรเลย จะเเค่คุยงานปกติ วันนี้เเฟนเค้าเข้ามาที่ทำงานเรา คนละเเผนกแต่ออฟฟิศอยู่ด้วยกัน พี่เค้าก็อยู่ในนั้น เรามีงานที่ต้องเข้าไปในออฟฟิศแผนกนั้นพอดี เราก็เข้าไปทักพี่เค้าปกติ เเล้วเเฟนพี่เค้าก็ทักเรา คุยกันนิดหน่อย จนเเฟนพี่เค้าจะกลับ พี่เค้าออกมาทำอะไรไม่รู้อยู่โต๊ะคอมหน้าแผนก เเฟนพี่เค้าก็เดินออกมา เดินไปจับไหล่ทีนึง ยิ้มให้กัน เเล้วเเฟนพี่เค้าก็หันมายิ้มให้เราก่อนเดินออกไป
เราเห็นอยู่แว็บนึง ไม่กล้ามองตรงๆ ใจสั่นถึงสั่นมากที่สุด อีกใจก็รู้สึกผิด อีกใจก็สงสารพี่เค้า ที่ไม่รู้อะไรเลย เราอยากถอยมาก แต่ใจเราไปแล้วอ่ะ ถ้าไมเคยมีอะไรกันก็คงไม่อะไรมาก เรารู้ว่าเราไม่ควรอยู่ เเต่มันทำใจยาก อยากไปต่อ เเต่ไปต่อก็ไปแบบผิดๆ บางทีเราก็คิดเห็นเเก่ตัว คือไปต่อ คือชอบพี่เค้าไปเรื่อยๆ เล่นด้วยกันไปเรื่อยๆ แต่คิดเเล้วก็แอบ เฮ้ออ เบาๆ
มีอยู่วันนึง พี่เค้าเข้างาน ปกติทักเราก่อนตลอด เเต่อยู่ดีๆก็ไม่ทัก อาจจะด้วยความที่เราทำตัวนิ่งๆแปลกๆ ไม่ปกติเหมือนเเต่ก่อนด้วยเเหละมั้ง เราอึดอัด เลยตัดสินใจทักพี่เค้าก่อน ครั้งที่สองที่เจอหน้ากัน คือทำเสียงขี้เล่นๆเเล้วเรียกชื่อที่มีเเค่เราเรียกเเค่คนเดียว หลังจากนั้นสถานการณ์ก็กลับมาปกติ ไม่อึดอัดอีกต่อไป
~ หลายคนคงอยากบอกว่า ลองคิดดูสิ ถ้าเรามีเเฟน เเล้วเเฟนคุณมีแบบนี้บ้าง คุณจะรู้สึกยังไง ~
~~ คิดดู ว่าผู้หญิงที่ยุ่งกับคนมีเเฟนเเล้วต้องเป็นคนประเภทไหน ~~ บลาๆ
เรารู้ช้า ช้าจนยากจะถอยหลัง
เราจะทำยังไงดี
คนเเก้เหงาของใครคนหนึ่ง
เรารู้ตัวเลย ว่าคืนนั้นเราใช้ใจ และมันทำให้ชอบพี่เค้ามากขึ้นไปอีก ผูกพันธ์ขึ้นไปอีก จนมีอะไรกันมาเรื่อยๆ สายตาที่มองก็เปลี่ยนไป มีความแฟน มีความแฮปปี้ เข้ามาหยอกบ่อยขึ้น มานั่งเป็นเพื่อนที่เเผนกเราบ่อยขึ้นเวลาเราอยู่คนเดียว เเต่ไม่มีใครพูดอะไรเรื่องสถานะ เราก็ไม่ได้อยากเป็นแฟน เลยโอเค จนวันนี้ มกรา. เราถึงรู้ว่าพี่เค้ามีเเฟนคือเเฟนเก่าที่เคยคบกันเลิกกันไปแล้วก็กลับมาคบกัน ใจเราหล่นวูบ เพราะคติเราคือจะไม่ยุ่งกับคนมีเเฟน ถ้าชอบเค้าเเล้วรู้ว่าเค้ามีเเฟน เราก็จะชอบอยู่ห่างๆไม่เล่นด้วย ไม่หยอกเอินอะไรเลย จะเเค่คุยงานปกติ วันนี้เเฟนเค้าเข้ามาที่ทำงานเรา คนละเเผนกแต่ออฟฟิศอยู่ด้วยกัน พี่เค้าก็อยู่ในนั้น เรามีงานที่ต้องเข้าไปในออฟฟิศแผนกนั้นพอดี เราก็เข้าไปทักพี่เค้าปกติ เเล้วเเฟนพี่เค้าก็ทักเรา คุยกันนิดหน่อย จนเเฟนพี่เค้าจะกลับ พี่เค้าออกมาทำอะไรไม่รู้อยู่โต๊ะคอมหน้าแผนก เเฟนพี่เค้าก็เดินออกมา เดินไปจับไหล่ทีนึง ยิ้มให้กัน เเล้วเเฟนพี่เค้าก็หันมายิ้มให้เราก่อนเดินออกไป
เราเห็นอยู่แว็บนึง ไม่กล้ามองตรงๆ ใจสั่นถึงสั่นมากที่สุด อีกใจก็รู้สึกผิด อีกใจก็สงสารพี่เค้า ที่ไม่รู้อะไรเลย เราอยากถอยมาก แต่ใจเราไปแล้วอ่ะ ถ้าไมเคยมีอะไรกันก็คงไม่อะไรมาก เรารู้ว่าเราไม่ควรอยู่ เเต่มันทำใจยาก อยากไปต่อ เเต่ไปต่อก็ไปแบบผิดๆ บางทีเราก็คิดเห็นเเก่ตัว คือไปต่อ คือชอบพี่เค้าไปเรื่อยๆ เล่นด้วยกันไปเรื่อยๆ แต่คิดเเล้วก็แอบ เฮ้ออ เบาๆ
มีอยู่วันนึง พี่เค้าเข้างาน ปกติทักเราก่อนตลอด เเต่อยู่ดีๆก็ไม่ทัก อาจจะด้วยความที่เราทำตัวนิ่งๆแปลกๆ ไม่ปกติเหมือนเเต่ก่อนด้วยเเหละมั้ง เราอึดอัด เลยตัดสินใจทักพี่เค้าก่อน ครั้งที่สองที่เจอหน้ากัน คือทำเสียงขี้เล่นๆเเล้วเรียกชื่อที่มีเเค่เราเรียกเเค่คนเดียว หลังจากนั้นสถานการณ์ก็กลับมาปกติ ไม่อึดอัดอีกต่อไป
~ หลายคนคงอยากบอกว่า ลองคิดดูสิ ถ้าเรามีเเฟน เเล้วเเฟนคุณมีแบบนี้บ้าง คุณจะรู้สึกยังไง ~
~~ คิดดู ว่าผู้หญิงที่ยุ่งกับคนมีเเฟนเเล้วต้องเป็นคนประเภทไหน ~~ บลาๆ
เรารู้ช้า ช้าจนยากจะถอยหลัง
เราจะทำยังไงดี