O เสน่หา .. O

. . https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=08-2014&date=30&group=11&gblog=576&fbclid=IwAR15M2roGWCWUT0q0ndsPiavoZggMu-Maha7yHrkIERfvSCoC2MqKoBNfVE

0 ทุกครั้งที่ตาหลับใจกลับตื่น แวดล้อมรื่นรมย์อยู่, หากรู้สึก ว่า-อ้างว้างคร่ำครวญในส่วนลึก คล้ายผนึกโน้มเหนี่ยวให้เดียวดาย 0 ค่ำนี้ลมหายใจที่ว่างเปล่า ทอดรูปเงาแทรกตามทุกความหมาย สัมผัสเถิดความคำผ่านก

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=09-2013&date=11&group=11&gblog=478

0 แล้วรูปรอยเจ็บปวดแสนรวดร้าว ค่อยโน้มน้าวกำสรดจรดสมัย เพื่อรับรองรับช่วงจู่ห้วงใจ มรรคาใด .. จะเหลือวางให้ย่างเดิน ? 0 กรรมบทเคยมีกระวีกระวาด ย่อมมิอาจร่วมชั้นด้วยสรรเสริญ ไร้สิ้นการณ์จะบรรเจิดให้เพล

0 เยี่ยงไรหนอคิดย้อน .. แล้วร้อนรุ่ม กับเร้ารุมในจิตด้วยคิดถึง เหมือนแววตาวามนั้น .. ร่วมกันตรึง รอยหวานซึ้งลงทรวงแล้วหน่วงไว้ 0 จงรู้เถิด .. คะนึงหาบรรดามี มากกว่าที่รูปพรรณเคยฝันใฝ่ ทุกผูกพันทุกช่วง

๑๑ ช้าง, ม้า, คน-เคลื่อนคล้อย - - - ใจครวญ มาทัพ, พรากเรือน, นวล - - - ห่างห้อง ถ้วนเหตุที่พาหวน - - - มาห่าง ทวน, ดาบ, ใจขุ่นข้อง - - - จักสะบั้นบั่นคอ ฯ ๑๒ ดาบต้องแดดวาบล้อ - - - อารมณ์ เนื้อ, เลือ

0 ฟ้าไร้ฝนหล่นร่วง .. ถึงช่วงแดด ปล่อยรังสีเพื่อจะแผดเพื่อจะเผา ชั่วเพียงไฟลามธูป, บางรูปเงา พร้อมเดียงสาวัยเยาว์ .. ก็เข้าครอง 0 กอปรท่วงทีบทกรรมอย่างธรรมชาติ คลายวงวาสน์รองรับให้จับจ้อง ท่วงทีนั้นสำ