ก่อนอื่นเราก็ขอเล่าเรื่องที่จะเกิดขึ้นมันเหมือนกับละครน้ำเน่า แต่จริงๆ มันคือเรื่องจริงของผู้หญิงคนหนึ่ง ชีวิตของเรา เราเป็นเด็กที่จัดว่าเรียนเก่ง ถูกประคบประหงมจากทุกคนที่บ้าน ครอบครัวของเราเป็นครอบครัวฐานะปานกลาง มีพี่ชาย 2สองคนที่จัดว่าห่วงน้องสาวมาก ชีวิตเราเลยอยู่โรงเรียนหญิงล้วน เราจึงไม่มีแฟนเลย และคิดว่าผู้ชายคือเพศต้องห่าง ไม่ควรอยู่ใกล้ พอเรียนมหาลัย เราก้อเรียนพยาบาล จบมาก็มีงานทำ เราได้เจอผู้หญิงคนหนึ่ง เค้าเป็นทอม เป็นรุ่นน้อง เราเจอกันเฟสบุ๊ค แล้วเรานัดเจอกัน เรารู้สึกโอเคกับเค้า จึงตัดสินใจเป็นแฟน เราทำงานในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งของภาคใต้ ส่วนแฟนเราทำงานในโรงพยาบาลแถวอีสาน ระยะทางไม่เคยอุปสรรคสำหรับเราสองคน เรายังไปหากันตลอด คุยกันทุกวัน มีงอนบ้าง ทะเลาะกันบ้าง ตามประสาคนเป็นแฟนกัน แฟนของเราน่ารักเสมอ ไม่เคยนอกใจ เราคบกันได้ 5ปี เรื่องมันก็เกิด ที่บ้านเราเริ่มสงสัยในตัวเรา ที่บ้านเรารับไม่ได้สิ่งที่เราเป็น เนื่องจากมีคนไปบอกที่บ้าน เราเลยต้องหาผู้ชายสักคนมาบังหน้า ผู้ชายคนนั้น เค้าไม่เคยรู้เลยว่า เค้าแค่หมากเกมหนึ่งเท่านั้น ตลอดเวลาที่เราเอาผู้ชายคนนั้นไปหาที่บ้าน ให้ที่บ้านรับรู้ ว่าเราไม่ใช่........... แฟนเรารับรู้ แม้กระทั่งการให้ผู้ชายคนนั้นมาสู่ขอและแต่งงานด้วย แฟนเราก็รับรู้ด้วยตลอด ลืมบอกไป หลังแต่งงาน สามีเราทำงานอยู่ต่างจังหวัด เราไม่ค่อยเจอกัน แต่คำว่า สามีภรรยา น้ำมันใกล้ไฟ แม้ว่าเราจะแต่งงานบังหน้า แต่ความดี ความเสมอต้นเสมอปลาย สุดท้ายเราก็เป็นภรรยาทั้งพฤตินัยและนิตินัย ประกอบกับ แฟนเราที่เป็นทอม เค้าเริ่มจะมีครูมาชอบ เราตัดสินใจบอกเลิกเค้า และมาเป็นภรรยาที่ดี ปัจจุบันเรามีลูกชายวัยน่ารัก 1คน แต่ในส่วนลึก เรายังรักแฟนเราที่เป็นทอมนะ เค้าบล็อกเราทั้งไลน์และเฟส มีบางครั้งที่เค้าอยากกินขนม อยากกินของกิน เค้าจะปลดล็อค และทัก มา ทุกครั้งที่เค้าทักมา เราจะทำคุกกี้ น้ำพริก อาหารแห้งส่งไปให้ตลอด
ทำไงให้ลืมแฟนเก่า