" องค์มรรคขั้นศีลสอนว่า ความรับผิดชอบขั้นพื้นฐานที่สุดของบุคคลแต่ละคน ก็คือความรับผิดชอบต่อตนเอง ในการไม่ให้มีความคิดที่จะทำความชั่วด้วยการเบียดเบียนหรือล่วงละเมิดต่อผู้อื่น อยู่ในจิตใจของตนเลย เมื่อมีความบริสุทธิ์นี้รองรับอยู่เป็นเบื้องต้นแล้ว ความรับผิดชอบนั้นจึงขยายกว้างออกไปถึงขั้นเป็นการธำรงรักษาและเสริมสร้างความเจริญก้าวหน้าแ่หงคุณธรรมของตน ด้วยการขวนขวายทำความดี บำเพ็ญประโยชน์สุขแก่คนอื่นๆ พูดสั้นๆ ว่า มีความรับผิดชอบต่อตนเอง ในการที่จะละเว้นความชั่ว และรับผิดชอบต่อผู้อื่น ในการที่จะทำความดีแก่เขา"
ถ้าธรรมะสูงไป คนทั่วไปจะทำไม่ได้ พอคนทำไม่ได้คนก็จะไม่ทำ
คำที่สูงก็คือ "ความบริสุทธิ์" คุณบริสุทธิ์ได้ไหม? พอเราบริสุทธิ์ไม่ได้เราก็ไม่เอาดีกว่า ไม่ทันไร เพิ่งทำแล้วจะให้บริสุทธิ์ ในเมื่อปฏิบัติแล้วไม่บริสุทธิ์ก็เกิดความขัดแย้งในใจ ฉันเสแสร้งหรือเปล่า จะสงสัยว่าตนเองทำได้จริงหรือเปล่า ในเมื่อเราทำไม่จริงก็กลายเป็นหลอกเขาดีกว่า ไม่ทำดีกว่า
เราจะเอาความบริสุทธิ์ทำไม ควรบอกกับตัวเองว่า พยายามให้รู้ รู้ตัวว่าเราทำถูกหรือทำผิด อย่างนี้ไม่ดีกว่าเหรอ พอรู้ตัวว่าทำถูกแล้วไม่ไปทำตามสิ่งที่ว่าผิด เขาก็จะเข้าใจว่าไม่ทำตามต่างหาก เขาก็จะลุกขึ้นสู้แล้ว แล้วอยู่ดีๆ ให้บริสุทธิ์ในใจขึ้นมา ไม่คิดอย่างนี้ขึ้นมามันเป็นไปได้ตรงไหน พอมันคิดขึ้นมากลายเป็นเสแสร้งนี่หว่า เราไม่ได้ เพราะว่าเราต้องคิด มันเป็นความคิดมันผิดตรงไหน เช่น เราไปเห็นผู้หญิงสวยแล้วบอกกับในใจตนเองว่า เราไม่อยากไปมีเพศสัมพันธ์กับเขาอย่างนี้ไม่ใช่ เพียงแต่ว่าอยากมีเพศสัมพันธ์กับเขาแต่เราไม่ไปทำเขา คือ คิดอยู่ในใจ เรามีกิ๊กอยู่ในใจอย่าไปนอกใจก็จบ ถ้านอกใจก็ซวยของเรา
^_^ ..._/\_... ^_^
ขอความเคารพ หากผู้รู้มีสิ่งชี้แนะ น้อมรับฟังเสมอ และขอความกรุณาแย้ง ชี้แจง ชี้แนะ แม้แต่ต้องการให้เพิ่มเติมสิ่งใด ก็ขอได้บอกกล่าวมา
อ.พรหมสิทธิ์ ทิพย์ธาดาวงศ์
เอื้อ-เกื้อ-กัน เป็นกัลยาณมิตรทุกขณะจิต
ความรับผิดชอบขั้นพื้นฐานที่สุดของบุคคลแต่ละคน ก็คือความรับผิดชอบต่อตนเอง
ถ้าธรรมะสูงไป คนทั่วไปจะทำไม่ได้ พอคนทำไม่ได้คนก็จะไม่ทำ
คำที่สูงก็คือ "ความบริสุทธิ์" คุณบริสุทธิ์ได้ไหม? พอเราบริสุทธิ์ไม่ได้เราก็ไม่เอาดีกว่า ไม่ทันไร เพิ่งทำแล้วจะให้บริสุทธิ์ ในเมื่อปฏิบัติแล้วไม่บริสุทธิ์ก็เกิดความขัดแย้งในใจ ฉันเสแสร้งหรือเปล่า จะสงสัยว่าตนเองทำได้จริงหรือเปล่า ในเมื่อเราทำไม่จริงก็กลายเป็นหลอกเขาดีกว่า ไม่ทำดีกว่า
เราจะเอาความบริสุทธิ์ทำไม ควรบอกกับตัวเองว่า พยายามให้รู้ รู้ตัวว่าเราทำถูกหรือทำผิด อย่างนี้ไม่ดีกว่าเหรอ พอรู้ตัวว่าทำถูกแล้วไม่ไปทำตามสิ่งที่ว่าผิด เขาก็จะเข้าใจว่าไม่ทำตามต่างหาก เขาก็จะลุกขึ้นสู้แล้ว แล้วอยู่ดีๆ ให้บริสุทธิ์ในใจขึ้นมา ไม่คิดอย่างนี้ขึ้นมามันเป็นไปได้ตรงไหน พอมันคิดขึ้นมากลายเป็นเสแสร้งนี่หว่า เราไม่ได้ เพราะว่าเราต้องคิด มันเป็นความคิดมันผิดตรงไหน เช่น เราไปเห็นผู้หญิงสวยแล้วบอกกับในใจตนเองว่า เราไม่อยากไปมีเพศสัมพันธ์กับเขาอย่างนี้ไม่ใช่ เพียงแต่ว่าอยากมีเพศสัมพันธ์กับเขาแต่เราไม่ไปทำเขา คือ คิดอยู่ในใจ เรามีกิ๊กอยู่ในใจอย่าไปนอกใจก็จบ ถ้านอกใจก็ซวยของเรา
^_^ ..._/\_... ^_^
ขอความเคารพ หากผู้รู้มีสิ่งชี้แนะ น้อมรับฟังเสมอ และขอความกรุณาแย้ง ชี้แจง ชี้แนะ แม้แต่ต้องการให้เพิ่มเติมสิ่งใด ก็ขอได้บอกกล่าวมา
อ.พรหมสิทธิ์ ทิพย์ธาดาวงศ์
เอื้อ-เกื้อ-กัน เป็นกัลยาณมิตรทุกขณะจิต