อันนี้บอกเลยว่า นี่คือสมองของผมจริงๆ และความคิดของผมจริง เริ่มคิดและตอบด้วยตัวเองบ่อยๆทุกวันตั้งแต่เด็กจนโต และคิดแทบจะทุกเวลาไม่ว่าจะตอนทำงานหรือทำอื่นๆ คิดเสมอ แล้วชอบคิดแบบเฮ้ยทำไมไม่คิดแบบเราวะ รู้แหละมันคือการยัดเยียดทางความคิด แต่ถ้าคิดแบบนี้ด้วยชีวิตหน้าจะมีปัญหาน้อยลงไหม
และนี่คือความคิดของผมตอนนี้คือ ผมไม่สนแม้ว่าใครจะเป็นจะตาย หรือแม้กระท่านพ่อแม่ของตัวเอง รู้สึกว่าการตายมันก็คือจบ ความรู้สึกเราก็ไม่รู้สึกถึงอะไรเลย ความรักมันก็แค่ซัมติงกับบุคคลท่านนึงที่รู้สึกดีด้วยมากและอยากรักษาเขาไว้นานๆ
เริ่มมองความคิดของคนอื่นแล้วอยากจะยัดให้สิ่งที่เราคิดนั้นแทนไปเลย เช่นว่า
- ทำไมคนเราถึงจะเลือกของนั่นนู่นนี่ให้วุ่นวาย > ก็แค่ซื้อเพราะมันจำเป็นสิ
- ทำไมเอาแต่เที่ยวกันจนเป็นบ้าเป็นบอมันไม่ความสุขหรอ > อยู่เฉยๆหาความสุขภายในก็หน้าจะได้
- ทำไมสังคมตลาดล่างนับวันยิ่งเหริมเกริมขึ้น > อยากจะกำจัดทิ้งด้วยการยิงๆไปสะเลยให้จบๆ
- ทำไมบางคนเอาแต่บ่นนั่นนู่นนี่ > ทั้งๆที่ปัญหาก็เห็นๆอยู่ เขาคิดไม่ออกกันหรอ
- ทำไมยังจะเชื่อเรื่องบ้าๆแบบผิดๆทางศาสนากัน > ทั้งๆที่เกิด มันก็แก่ และตาย บาปบุญไม่มีหลอก จะดีจะชั่วมันไม่มาหวังออกผลกันหลอกไหมหละสมัยนั้น คุณทำดีกับใครก็ใช่ว่าเขาจะดีด้วย แต่แค่อย่าให้ทำตัวแย่ๆใส่กันไปหมด ไม่งั้นโลกคงวุ่นวาย
อะถ้าไม่มี
- ทำไมเอาแต่ตามกระแส นั่นนู่นนี่ > อยู่เฉยๆไม่เป็นรึ รู้พอประมาณ
- ทำไมต้องทำชีวิตให้ยุ่งยาก หรือวิ่งเข้าหาปัญหาา > ทั้งๆที่ถ้ารู้ว่าถ้าคิดอีกนิดว่าปัญหาที่ตามมาคืออะไร มันก็จะไม่ทำให้มีปัญหา
- ทำไมต้องมาเจ้าชู้ไม่เข้าใจเลย > คบคนเดียวยังวุ่นวายเลยอะ ทำไมค่านิยมคนบางคนคือขยัน
- ทำไมคิดว่าการเที่ยวหรือทำชีวิตดูแพง นั้นคือดี > อยู่เฉยๆมีเงินมีกินมีเก็บ มีใช้จนอลังๆ ไม่ได้หรอ
- ทำไมต้องทำให้เด่นให้ดัง > คือเงียบๆไม่ได้รึมันจะใช่ชิวตลำบากกันหรอ
- ทำไมต้องไปบูลี่ความคิดคนที่เห็นต่างในบางมุม > บางมุมมันก็อาจจะคิดไม่เหมือนกันแต่ทำไมต้องยกให้มีถูกกับผิด
- ทำไมไม่ทำโลกให้หน้าอยู่แค่คุณไม่ทำตัวให้มีปัญหา > คือไม่ถ้าใช้ชีวิตแบบทำงานกลับบ้านหาคนที่บ้านคุยจบไม่ได้ จะต้องมีไปหาเรื่องแขวะ
- ทำไมคนอื่นเขาดูมีสีสันกับชีวิตปานจะวอดวาย > ตัดมาที่เราที่อยู่เฉยๆ หาเงินใช้ไปเรื่อยๆทำตามแผน
- ทำไมคนเราไม่หัดฝึกคิดให้เยอะๆ แต่กลับอกว่าการคิดเยอะไปนั้นทำให้เราคิดมาก > คือปกติเราทำอะไรแบบไม่คิดมันจะไม่มีปัญหารึ
- ทำไมคนเอาแต่เป็นโรคซึมเศร้า > จริงๆแล้วมโนหรือเปล่า คุณเคยรู้สึกห่ดหู่จนต้องเอามีด หันเข้าหาตัวแล้วพยายามดิ้นรนคิดต่อสู้ เพื่อไม่ให้ตัวเองคิดฆ่าตัวตายหรอ หรือดดไ้ยินเสียงแปลกๆในคววามคิดให้กระโดดตึกทุกครั้งที่มองระเบียง เคยไหม ไอ้เราไปรักษามากินยาระงับไปรู้สึก
ความคิดพังกว่าเดิมอีก จนเข้าใจว่าเราต้องคิดยังไงถึงจะมีภูมิคุ้มกัน หรือจริงๆคุณแค่เศร้านิดหน่อยกับชีวิตแค่ต้องปรึกษาปัญหาชีวิตไหมครับ
- ทำไมต้องมองว่าผู้ชายแบบเราต้องหน้าสวยๆนมๆโตๆ > คือไม่ได้ชอบไหม ชอบตัวเล็กและมีสเป็คของตัวเองไม่ต้องยัดเยียด
- ทำไมเอาแต่ใช้อารม > ขาดการควบคุมกันมากเกินไปละมั้งคนสมัยนี้
- ทำไมต้องถ่ายรูปแล้วทำเหมือนเล่าสตอลี่ชีวิตให้โลกรู้ > เป็นอะไรกันหรอเที่ยวแล้วต้องมาลงรูปโชวชีวิตกัน คือผมรู้แหละบางคนอยากลงสวยๆให้ได้มีเรื่องคุย แต่คือบางคนที่ผมจะสื่อถึงมันไม่ใช่ไง มันต้องคิดยังไง
- ทำไมถึงเลือกที่จะใช้เงินท่องเที่ยวแบบสุดๆ > แทนกลับลงทุนเงินกับอนาคตที่มั่นคง เข้าใจว่าชีวิตมันเครียดแต่มันเยอะไปไหม เที่ยวทุกเดือนเสมือนเป็น CEO หนีปัญหาความวุ่นวาย แต่สุดท้ายก็ยังกลับมาหาเงินกับที่ๆมันวุ่นวาย
- ทำไมห้ามความอยากตัวเองไม่ได้หรอ > คือแบบรู้ว่ามันไม่ได้แล้วคือต้องไม่ไหม ยังดิ้นจนไปเอามาให้ได้สุดท้ายก็มีปัญหา
- เป็นอะไรกับไขมันรู้ว่ามันอ้วนก็ยังจะกิน > คืออยากกินมันก็เข้าใจแต่พอกินแล้วอ้วนไม่ลดไม่แคร์ ต้องการอะไรวะ ไขมัน-มาก
ก็อุดตัน ขยับตัวลำบากดียังไง
- ทำไมต้องเอะสายนั่นนู่นนี่ สายงัด สายเปย์ สาย.. ห่าไรนักหนา > กลัวชีวิตไม่มีคอนเท้นหรือไงฟระ งง
- ทำไมชีวิตก็
ยังเอาความ
ไปแจกคนอื่นได้ > พวกมันคิดอะไรวะ
- ติดแบรนด์ใช้ของก๊อบมันจะตายหรอ > คือมันก็เครื่องแต่งกายไหมแค่หยิบมาใส่ๆ
- คือถ้าไม่แต่งหน้ามันจะดีกว่าไหมหละ > แต่งกันยับอัดกันแน่นจนบางทีลืมล้างหรือมันร้อนอับ สุดท้ายก็ สิวและพด มาทำให้พัง ทำไมไม่ลดและบำรุง เติมเบาๆ
- ความรู้สึกไม่ต้องใช้มากก็ได้มั้ง > ให้เหตุผลเยอะๆจะได้ไม่แก้ไขปัญหาได้
อันนี้แค่ยกตัวอย่างเบาๆ และผมเป็นคนสมองว่างคิดหาคำถามมาให้ตัวเองตอบเสมอ จนรู้สึกว่าถ้าวันนึงเราห้ามมันไม่ได้เหมือนทุกวันนี่ ผมคงโดนบูลี่ตายอะ
ปัจจุบันทำงานเป็น โปรแกรมเมอร์ ใช้ชีวิตแบบเก็บซ่อนความคิด และมักจะใช้การตอบกลับเวลาโดนคำถามพวกนี้ยิงกลับไปว่า "มันก็นะเป็นมุมมอง มันอาจจะแบบไม่ดีงั้นหละมั้ง"
คนปกติเขาคิดแบบนี้กันไหมครับ??
และนี่คือความคิดของผมตอนนี้คือ ผมไม่สนแม้ว่าใครจะเป็นจะตาย หรือแม้กระท่านพ่อแม่ของตัวเอง รู้สึกว่าการตายมันก็คือจบ ความรู้สึกเราก็ไม่รู้สึกถึงอะไรเลย ความรักมันก็แค่ซัมติงกับบุคคลท่านนึงที่รู้สึกดีด้วยมากและอยากรักษาเขาไว้นานๆ
เริ่มมองความคิดของคนอื่นแล้วอยากจะยัดให้สิ่งที่เราคิดนั้นแทนไปเลย เช่นว่า
- ทำไมคนเราถึงจะเลือกของนั่นนู่นนี่ให้วุ่นวาย > ก็แค่ซื้อเพราะมันจำเป็นสิ
- ทำไมเอาแต่เที่ยวกันจนเป็นบ้าเป็นบอมันไม่ความสุขหรอ > อยู่เฉยๆหาความสุขภายในก็หน้าจะได้
- ทำไมสังคมตลาดล่างนับวันยิ่งเหริมเกริมขึ้น > อยากจะกำจัดทิ้งด้วยการยิงๆไปสะเลยให้จบๆ
- ทำไมบางคนเอาแต่บ่นนั่นนู่นนี่ > ทั้งๆที่ปัญหาก็เห็นๆอยู่ เขาคิดไม่ออกกันหรอ
- ทำไมยังจะเชื่อเรื่องบ้าๆแบบผิดๆทางศาสนากัน > ทั้งๆที่เกิด มันก็แก่ และตาย บาปบุญไม่มีหลอก จะดีจะชั่วมันไม่มาหวังออกผลกันหลอกไหมหละสมัยนั้น คุณทำดีกับใครก็ใช่ว่าเขาจะดีด้วย แต่แค่อย่าให้ทำตัวแย่ๆใส่กันไปหมด ไม่งั้นโลกคงวุ่นวาย
- ทำไมเอาแต่ตามกระแส นั่นนู่นนี่ > อยู่เฉยๆไม่เป็นรึ รู้พอประมาณ
- ทำไมต้องทำชีวิตให้ยุ่งยาก หรือวิ่งเข้าหาปัญหาา > ทั้งๆที่ถ้ารู้ว่าถ้าคิดอีกนิดว่าปัญหาที่ตามมาคืออะไร มันก็จะไม่ทำให้มีปัญหา
- ทำไมต้องมาเจ้าชู้ไม่เข้าใจเลย > คบคนเดียวยังวุ่นวายเลยอะ ทำไมค่านิยมคนบางคนคือขยัน
- ทำไมคิดว่าการเที่ยวหรือทำชีวิตดูแพง นั้นคือดี > อยู่เฉยๆมีเงินมีกินมีเก็บ มีใช้จนอลังๆ ไม่ได้หรอ
- ทำไมต้องทำให้เด่นให้ดัง > คือเงียบๆไม่ได้รึมันจะใช่ชิวตลำบากกันหรอ
- ทำไมต้องไปบูลี่ความคิดคนที่เห็นต่างในบางมุม > บางมุมมันก็อาจจะคิดไม่เหมือนกันแต่ทำไมต้องยกให้มีถูกกับผิด
- ทำไมไม่ทำโลกให้หน้าอยู่แค่คุณไม่ทำตัวให้มีปัญหา > คือไม่ถ้าใช้ชีวิตแบบทำงานกลับบ้านหาคนที่บ้านคุยจบไม่ได้ จะต้องมีไปหาเรื่องแขวะ
- ทำไมคนอื่นเขาดูมีสีสันกับชีวิตปานจะวอดวาย > ตัดมาที่เราที่อยู่เฉยๆ หาเงินใช้ไปเรื่อยๆทำตามแผน
- ทำไมคนเราไม่หัดฝึกคิดให้เยอะๆ แต่กลับอกว่าการคิดเยอะไปนั้นทำให้เราคิดมาก > คือปกติเราทำอะไรแบบไม่คิดมันจะไม่มีปัญหารึ
- ทำไมคนเอาแต่เป็นโรคซึมเศร้า > จริงๆแล้วมโนหรือเปล่า คุณเคยรู้สึกห่ดหู่จนต้องเอามีด หันเข้าหาตัวแล้วพยายามดิ้นรนคิดต่อสู้ เพื่อไม่ให้ตัวเองคิดฆ่าตัวตายหรอ หรือดดไ้ยินเสียงแปลกๆในคววามคิดให้กระโดดตึกทุกครั้งที่มองระเบียง เคยไหม ไอ้เราไปรักษามากินยาระงับไปรู้สึก
- ทำไมต้องมองว่าผู้ชายแบบเราต้องหน้าสวยๆนมๆโตๆ > คือไม่ได้ชอบไหม ชอบตัวเล็กและมีสเป็คของตัวเองไม่ต้องยัดเยียด
- ทำไมเอาแต่ใช้อารม > ขาดการควบคุมกันมากเกินไปละมั้งคนสมัยนี้
- ทำไมต้องถ่ายรูปแล้วทำเหมือนเล่าสตอลี่ชีวิตให้โลกรู้ > เป็นอะไรกันหรอเที่ยวแล้วต้องมาลงรูปโชวชีวิตกัน คือผมรู้แหละบางคนอยากลงสวยๆให้ได้มีเรื่องคุย แต่คือบางคนที่ผมจะสื่อถึงมันไม่ใช่ไง มันต้องคิดยังไง
- ทำไมถึงเลือกที่จะใช้เงินท่องเที่ยวแบบสุดๆ > แทนกลับลงทุนเงินกับอนาคตที่มั่นคง เข้าใจว่าชีวิตมันเครียดแต่มันเยอะไปไหม เที่ยวทุกเดือนเสมือนเป็น CEO หนีปัญหาความวุ่นวาย แต่สุดท้ายก็ยังกลับมาหาเงินกับที่ๆมันวุ่นวาย
- ทำไมห้ามความอยากตัวเองไม่ได้หรอ > คือแบบรู้ว่ามันไม่ได้แล้วคือต้องไม่ไหม ยังดิ้นจนไปเอามาให้ได้สุดท้ายก็มีปัญหา
- เป็นอะไรกับไขมันรู้ว่ามันอ้วนก็ยังจะกิน > คืออยากกินมันก็เข้าใจแต่พอกินแล้วอ้วนไม่ลดไม่แคร์ ต้องการอะไรวะ ไขมัน-มาก
- ทำไมต้องเอะสายนั่นนู่นนี่ สายงัด สายเปย์ สาย.. ห่าไรนักหนา > กลัวชีวิตไม่มีคอนเท้นหรือไงฟระ งง
- ทำไมชีวิตก็
- ติดแบรนด์ใช้ของก๊อบมันจะตายหรอ > คือมันก็เครื่องแต่งกายไหมแค่หยิบมาใส่ๆ
- คือถ้าไม่แต่งหน้ามันจะดีกว่าไหมหละ > แต่งกันยับอัดกันแน่นจนบางทีลืมล้างหรือมันร้อนอับ สุดท้ายก็ สิวและพด มาทำให้พัง ทำไมไม่ลดและบำรุง เติมเบาๆ
- ความรู้สึกไม่ต้องใช้มากก็ได้มั้ง > ให้เหตุผลเยอะๆจะได้ไม่แก้ไขปัญหาได้
อันนี้แค่ยกตัวอย่างเบาๆ และผมเป็นคนสมองว่างคิดหาคำถามมาให้ตัวเองตอบเสมอ จนรู้สึกว่าถ้าวันนึงเราห้ามมันไม่ได้เหมือนทุกวันนี่ ผมคงโดนบูลี่ตายอะ
ปัจจุบันทำงานเป็น โปรแกรมเมอร์ ใช้ชีวิตแบบเก็บซ่อนความคิด และมักจะใช้การตอบกลับเวลาโดนคำถามพวกนี้ยิงกลับไปว่า "มันก็นะเป็นมุมมอง มันอาจจะแบบไม่ดีงั้นหละมั้ง"