ผมอดหักครับ คบกับแฟนมา 4 ปี กว่าๆ ถามว่ารักมากขนาดไหน 4 ปี ผมได้เจอเขาสองครั้ง ผมเรียนนอก เขาเรียนโรยเรียน เราสองไม่เคยนอกใจกัน แต่มันก็อะไรหลายๆอย่างที่ทำให้ผมกับเขาทะเลาะ จนสุดท้าย ผมกลายเป็นฝ่ายเจ็บ ผมยอม ผมทนกับหลายๆข้อเสียของเขา ทุกอย่าง เขาจะชอบทำตามใจโดยไม่เคยนึกถึงใจผม ผมเสียใจ ผมชอบคิดไปเองหรือเปล่าครับ ผมชอบคิดว่าเขาให้ความสำคัญเพื่อน ใส่ใจ เอาใจใส่เพื่อนมากกว่าผม ผมรอเขาตอบเป็นชั่วโมงแต่เขาตอบเพื่อนได้ ตลอดระยะเวลาที่ผมรอ ผมบินไปต่างประเทศเขาไม่เคยมาส่ง หรือโทรมา แต่เวลาเพื่อนเขาไป เขาให้ที่บ้านมาเซ็นรับออกไป เพื่อไปส่งเพื่อน แบบนี้ผมควรน้อยใจ หรือคิดมากไปเองครับ ผมช้ำใจเพราะการกระทำของเขามามาก มากเกินถึงขั้นทำให้ผมคิดทำร้ายตัวเอง คิดว่าตัวเองดีไม่พอ ทั้งๆที่รู้ ว่าตัวผมเอง ทำทุกอย่างให้เขา ทำเพื่อเขาทุกอย่าง ผมเคยทนขับมอไซต์ไปหาเขา ไปกลับร่วม 10 กว่าชั่วโมง เพียงเพราะแค่เขาอยากเจอ แต่ทุกครั้งที่เขาอยู่กับเพื่อน ผมมักจะโดนเขาด่า ว่าตลอดว่าจะทักมาทำไมหนักหนา น่าเบื่อ รำคาญ แต่เวลาเขาอยู่คนเดียว เขากลับเป็นคนละคนเลย แบบนี้เรียกว่าเขารักผมรึเปล่าครับ? ผมอยากเลิกให้ขาด ผมพยายามเลิกแบบจริงจังแล้ว แต่ทุกครั้งที่ผมทำ ผมก็ทำไม่เคยได้ คงเพราะผมผูกพันมาก ทุกครั้งที่ผมตัดสินใจเดินออกมา เพราะจะรู้สึกขาดอะไรบางอย่างในชีวิตไป เคยอ่านมานะครับ เขาบอกเวลาเท่านั้นช่วยได้ แต่สำหรับผม ทำไมเวลามันยิ่งนานผมยิ่งรู้สึกเจ็บปวดทรมานละครับ? มันมีวิธีไหนนอกจากนี้มั้ยครับ? ผมรักเขามากนะ แต่ผมก็เจ็บมาสาหัสมากพอสมควร ถ้าแผลในใจผม คือแผลนอกกาย ผมคงมีแผลเยอะเกินเยียวยาแล้วครับ ขอบคุณครับ 😥