อกหักรับปี 2020 (1ปีไม่มีค่าอะไรเลย...)

เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมาณนี้ของปีที่แล้วเราได้รู้จักกับสัตวแพทย์คนนึงแถวๆวัดเกาะ(ออกตัวก่อนว่าเราเป็นเลสนะ)ตอนแรกเราไม่ได้รู้สึกอะไรมากหรอกปรึกษากันแค่เรื่องแมวที่เลี้ยง พอรู้จักกันซักพัก เค้าให้ไลน์เรามาเพื่อจะได้ถามเรื่องแมวสะดวกขึ้น หรือส่งใบตรวจเลือดนู่นนั่นนี่ได้เยอะขึ้น เวลาผ่านไปเราไม่ได้คุยแค่เรื่องแมว เราคุยกันเรื่องจิปาถะทั่วๆไป เราสนิทกันมากขึ้น ไปเที่ยวด้วยกัน ไปดูหนังกินข้าวกัน ตอนนี้แหละที่เราเริ่มชอบเค้าเพราะตัวเค้าเองก็ยังไม่มีใคร เราคุยกันแบบนี้มาหลายเดือน บางครั้งเราก็เรียกเค้าว่าเด็กอนามัย (เพราะเค้าจะนอนไม่ค่อยเกิน 3 ทุ่มครึ่ง) และบางครั้งเค้าก็จะเรียกเราว่าเด็กติดเกมส์ ตอนนั้นเรารู้สึกดีแบบดีมากๆ เราพูดแซวกันได้ บอกรักได้ บอกคิดถึงได้ และเค้ากฌรู้ว่าเราเป็นเลส เราเลยคิดเข้าข้างตัวเองว่ายังพอมีโอกาส แต่จู่ๆวันนึง เรามีปัญหากับที่ทำงาน เราตัดสินใจออกงานเพราะเราไม่ไหวที่จะต้องแบกอะไรแบบนั้น คือช่วงนั้นคนที่เรานึกถึงแว๊บแรกเลยก็คือเค้า เราโทรหาเค้าว่าไปกินข้าวที่ร้านนะ เค้าบอกมาดิๆ เราไปถึงก็ซื้อข้าวกิน พอตกเย็นมาเราเครียดมากๆ เราขอกินเหล้าเค้าโอเคนะ แล้วก็กินเป็นเพื่อนเราแหละเพราะร้านปิด และเค้าก็ไปส่งเรากลับบ้าน พอรุ่งขึ้นที่เราไปกินเหล้ากะเค้า เค้าก็ยังปกติ คุยเล่นให้เราหอมแก้มได้ กอดได้ แต่เรื่องมันมาจนวันที่ 3 วันนั้นเราเมามากๆแทบไม่มีสติเลย เราไปกอดเค้า ละเค้าบอกออกจากร้านกูไป เห้ยยย!!! คือตอนนั้นเราช็อคมาก เราทั้งโมโห ทั้งเสียใจ และเมา เราก็จะเดินออกจากร้าน เค้ามารั้งเราไว้ คือด้วยความที่เราเสียใจ+โกรธ+เมา คือเค้าไล่อ่ะเราก็พยายามจะออก พยายามโยนกระเป๋าเราออกจากเค้าท์เตอร์เพื่อที่เราจะได้ออกไปง่ายๆ เราพยายามไม่ให้เค้าเจ็บแต่เราอ่ะช้ำชั้งไหล่ แขน หลัง พอเราหลุดออกมาได้ เรามาสงบสติหน้าร้าน พ่อเค้ามารับพอดี เค้าไปบอกพ่อให้ไปส่งเรา แต่คือเราอ่ะไม่โอเคที่จะกลับกะเค้าเราเลยไปนั่งรอเพื่อนอีกร้านนึง พ่อเค้าเดินเข้ามา เจ้าของร้านข้างๆถามมีไรกันครับ พ่อเค้าตอบไปว่า เด็กมันเมา พูดจาไม่รู้เรื่อง มามีเรื่องในร้านลูกผมเนี่ย แต่ไม่มีสติจะพากลับบ้าน 😲 เรานี่แบบ เห้ยยยย คุยกะเราดีๆก็ได้ ทำไมต้องไปประจานเราแบบนั้นนน พอเรากลับบ้านเราติดต่อเค้าไม่ได้เลย แต่ต่อมาก็ยังคุยทางไลน์นะเพราะเราพยายามยื้อเค้าไว้ จนมาวันนี้ วันที่อยู่ๆเพื่อนกับพ่อของเค้าพยายามทำให้เค้าเลิกคุยกับเรา ไม่ว่าเราจะยื้อแค่ไหน ร้องไห้ให้ตายยังไงเค้าก็ปิดกั้นการติดต่อกับเราทุกช่องทางแบบไม่มีโอกาสใดๆให้เราเลยซักนิด ล่าสุดที่คุยกันถามกระแทกหน้าเราแบบ คิดว่าตัวเองสำคัญกับหมอหรอ หมอไม่เคยคิดอะไรซักนิด หมอเห็นเราเป็นแค่ลูกค้า คือไรอ่ะ??ช่วงที่คุยไลน์เรารู้ตัวเราเป็นคนงี่เง่า เอาแต่ใจ ใจร้อน เราผิด แต่ที่ผ่านมามันจะไม่มีความหมายกะเค้าซักนิดเลยหรอ เราอยู่แต่กับความสับสนอ่ะ ว่าทำไมหรอ หมอคนเดิมหายไปไหนตั้งแต่วันที่พ่อเค้าพาเรากลับบ้าน และคนเดิมที่คุยกันได้ทุกเรื่อง เป็นห่วงทุกอย่าง ให้คำปรึกษาเราได้ ไม่ว่าเราจะไปไหนเราคิดถึงเค้าเสมอ เราซื้อของฝากกัน ถ่ายรูปมาบอกกันว่าตอนนี้ทำไร เป็นยังไง คนๆนั้นเค้าหายไปไหนหรอ... ตอนนี้เราติดต่อเค้าไม่ได้เลย เราแค่อยากขอโอกาสจากเค้า เรายอมทำทุกอย่างนะ จะว่าเราบ้า หรือเราโง่ก็ได้อ่ะ แต่เราแค่อยากได้เค้าคนนั้นคืนมาจริงๆ เราเสียเค้าไปเพราะแค่เรื่องไม่เป็นเรื่อง ถ้าย้อนกลับได้เราจะไม่ไปกินเหล้ากะเค้า เราจะไม่ทำอะไรแบบนั้นจริงๆ