ช่วยแต่งกลอนแนะนำตัวเองหน่อยค่ะ

ณ ช่วงยามอากาศเย็นหนาวเหน็บ ณ ช่วงเจ็บในความเก็บกว่าเปิดเผย ณ เวลาน้ำค้างเย็นเกาะล่วงเลย ณ เวลาเจ็บกว่าเคยก่อนหายไป ความเจ็บปวดอาจเช่นหยาดน้ำค้าง ที่ความหนาวปล่อยวางหนาวไหนไหน ที่ความเจ็บกระจัดกระจาย

ดาราศาสตร์วิชานี้น่าค้นหา​  ​เฝ้าศึกษาดวงดาวบนท้องฟ้า

พระคุณแม่ยิ่งใหญ่มหาศาล ดุจดังพานแว่นฟ้าสง่าศรี เป็นสายธารหล่อเลี้ยงดวงชีวี แม่นั้นมีแต่ให้ไม่จากจร พระคุณแม่ลึกล้นคณนา ใหญ่สูงกว่าภูเขาเหล่าสิงขร กว้างเกินกว่าทะเลสีทันดร แม้นครที่ว่าใหญ่ยังไม่เทียม

วันที่ลม โชคชะตา พัดพาเธอให้พบเจอ ดวงดาว พราวไสวอยากให้รู้ ว่าฉัน นั้นดีใจจากมุมที่ ไกลไกล ใต้แผ่นฟ้า แต่วันใด ดวงดาวนั้น พลันดับไปโลกหมุนให้ ตัวเธอ เจอปัญหาทุกวันคืน ขื่นขม จมน้ำตาให้รู้ว่า ฉันนี้ รอ

.. 🌟 อยากลืม ( สิตางศุ์อับรัศมี ) 🌟 สิตางศุ์อับรัศมียักษีคราส สิ้นโอภาสอาเพศดุจเวทไสย กัตติกาโรยลิบกระพริบไย นภาไร้เมฆินทร์ดับสิ้นลม ปฐพีมืดแสนใช่แมนสรวง เยี่ยงไรปวงมาลีมิมีฉม มัทนะแผลงศรแสบร้อน