สวัสดีค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าฉันกับหัวหน้างานมีปากเสียงกันนิดหน่อย

อยากจะปูเรื่องตั้งแต่แรกให้ฟังเลย แต่มันยาวนะ ถ้าเข้าเนื้อหาแล้วจะดอกจันทร์ให้นะคะ

ก่อนอื่นต้องเล่าถึงความเป็นมาเป็นไปก่อนว่าทำไมฉันถึงได้เจอเขา
-ฉันเพิ่งเริ่มทำงานเมื่อเดือนตุลาคม2562 ในตำแหน่งหัวหน้าพนักงาน
-เดือนพฤศจิกายน ฉันถูกย้ายตำแหน่งมาเป็นธุรการ อีกสาขาหนึ่ง ซึ่งอยู่ระแวกเดียวกัน
-ฉันถูกย้ายเป็นการชั่วคราวเนื่องจากตำแหน่งธุรการอีกสาขามันขาดและค่าปรับรายวันค่อนข้างสูง
-ฉันตกลงเข้าไปช่วยเพราะเพียงคิดว่าแค่ไม่กี่วัน ตอนแรกคิดว่าแค่วันเดียว แต่วันนั้นจนถึงวันนี้2เดือนแล้วค่ะ
-วันแรกที่ถูกย้ายไป ฉันเจอหัวหน้าที่โหด ดุ หยาบคาย เถื่อน เสียงดัง และชอบกำหนดชีวิตคนอื่น
-ฉันร้องไห้ตั้งแต่วันแรกเลย ฉันไม่ชอบที่นี่ ฉันไม่ชอบเขา ไม่ชอบทุกอย่าง ฉันคิดว่าที่นั่นมันคือนรก ฉันทำเวรทำกรรมไรไว้ทำไมฉันถึงต้องอยู่ที่นั่น
-เขาบอกว่าฉันเป็นเด็กน้อยในโลกแคบ เป็นลูกเจี๊ยบที่คนอื่นพร้อมจะบีบและทำลาย
-ช่วงแรก เขาคอยแกล้งฉันทุกวัน พูดจาไม่ดี คำหยาบคำสิบแปดบวกมาหมด แล้วที่ทำงานส่วนมากมีแต่ผู้ชาย ซึ่งฉันก็ต้องปรับตัว และตอนนี้เริ่มชินแล้ว แต่ก็ไม่ชอบอยู่ดี
-ฉันยอมรับว่าฉันมีอ่อนต่อโลก ฉันไม่เคยเจอโลกแบบนี้มาก่อน มันทำให้ฉันอึดอัดแล้วต่อต้านมัน ฉันพยายามทุกอย่างให้ไปให้พ้นจากที่นี่ ฉันทำบุญ ไหว้พระเพื่อให้ผลบุญช่วยเหลือกันบ้าง แต่เหมือนยิ่งทำเท่าไหร่ฉันยิ่งไม่ไหนไม่ได้สักที
-ฉันเคยคุยกับคนที่สั่งย้ายแล้ว เค้าบอกเค้าจะหาคนมาเปลี่ยนให้เร็วที่สุด แต่พอมีคนมาจริงๆพวกเค้าก็อยู่กันไม่ได้ ส่วนใหญ่มาทำงาน 1 วันแล้วก็หาย ไม่มาอีกเลย ฉันก็ยังไปจากที่นั่นไม่ได้สักที จนตอนนี้เปลี่ยนไป2คนแล้ว 
-ซึ่งฉันเจ้าใจทุกคนที่เข้ามาและผ่านไปนะ เพราะที่นี่มันยังไม่เป็นระบบ มันยังเป็นการเริ่มต้นใหม่ เพราะมันเพิ่งเริ่มสัญญาจ้าง แล้วเพิ่งเข้าทำงานได้แค่2เดือน หัวหน้างานของผู้ว่าจ้างก็มาลาออก ทำำให้จับต้นชนปลายไม่ได้ ทำไรก็ผิดรูปผิดร่างอยู่เสมอ โดนด่าซ้ำซ้อน ถ้าไม่ทนจริงๆก็อยู่ยาก
-สุดท้ายฉันก็ได้ทำหน้าที่เป็นธุรการต่อ เพราะเค้าจะไม่หาคนมาเปลี่ยนแล้ว 

ถ้าถามว่าทำไมฉันไม่หนีหรือลาออก  ขอตอบเลยว่า "ทำไม่ได้"
-ฉันไม่ชอบให้ใครมาเดือดร้อนจากการกระทำของฉัน ถ้าฉันหนีไม่ไปทำ บริษัทจะต้องจ่ายค่าปรับ6พันบาทต่อวัน
-ฉันไม่ได้ไร้ความรับผิดชอบ ที่ต้องให้ใครมารับหน้าแทน (รับหน้าในเรื่องของงาน และเรื่องของการโดนทำโทษ)
-ฉันไม่ชอบให้ใครมาด่าทั้งต่อหน้าและลับหลัง (ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้หรอก แต่อย่าให้รู้เท่านั้นพอ)
-ถ้าลาออกแล้วจะเอาไรกิน

ลักษณะนิสัยของฉัน
-เป็นคนไม่ยอม ทำตัวเป็นกระจก ดีมาดีกลับ ร้ายมาร้ายกลับ ทำแบบไหนมาก็ทำแบบนั้นกลับ ซึ่งช่วงแรกฉันทะเลาะกับหัวหน้าหนักมาก เขาคือคนที่ใจร้ายที่สุดในชีวิตของฉัน เขาชอบตะโกนเสียงดังเวลาคุยกันฉันก็เสียงดังกลับ แต่ฉันแพ้ทุกครั้ง จนคิดว่านี่มาทำงานหรือมารับน้องกันแน่
-เป็นคนใช่ความรู้สึกในการทำงานมากกว่าการใช้เป้าหมายและผลลัพธ์ในการทำงาน
-เป็นคนร่าเริง มองโลกในแง่บวก ไม่คิดลบกับใคร แต่ก็มองคนอื่นไม่ออกใครดีใครร้าย มักจะโดนหลอกได้ง่ายๆ
-การทำงานไม่เป็นระบบระเบียบ ทำงานล่าช้า และผิดพลาดบ่อย  (หัวหน้าบอกฉันทำงานไม่จริงจังสักที)
-เป็นคนกวนๆ ชอบขัดคำสั่ง ต่อต้านความเผด็จการของหัวหน้าเสมอ แต่บางครั้งก็รู้สึกผิดเวลาเขาโดนด่า

****เรื่องที่หนักใจและเสียใจมากที่สุดตอนนี้คือ....ความสงสารของเขามันทำให้เราสมเพชตัวเอง****
เราทะเลาะกันเพราะฉันงี่เง่าไม่อยากทำงานแล้ว งานมันล้นมือแล้วฉันจัดการมันไม่เสร็จทันเวลา ฉันรู้สึกดาวน์กับตัวเองที่ทำไรไม่ได้เรื่อง ทำให้ทีมต้องโดนด่าอยู่เสมอ มันคือจุดเริ่มต้นของการงี่เง่าไม่อยากอยู่ให้เป็นภาระของสังคมที่ทำงาน ฉันเลยอยากให้เขาหาพนักงานใหม่ ที่ไม่ทำให้เขาต้องเดือดร้อน เขาบอกว่าเรื่องหาพนักงานไม่ใช่หน้าที่เขา ซึ่งมันก็จริง แต่ความงี่เง่าฉันมันทำให้เขาโมโห จนเขาต้องพูดความจริงออกมา ว่า"ที่เขายื้อให้อยู่เพราะสงสาร ไม่อยากให้กลับไปทำที่เดิม เดี๋ยวโดนพนักงานปั่นหัว เอาเปรียบอีก เพราะฉันมันคุมใครไม่ได้" ซึ่งฉันเงียบเลยทันที เขาพูดถูก

ฉันมันอ่อนแอ กาก ไร้ประสิทธิภาพ ไม่เอาไหน น่าสงสาร น่าสมเพช ฉันเลยเดินออกมาจากจุดนั้น ร้องไห้ระบายกับเพื่อนตอนเดินกลับบ้าน มันแย่มากจริงๆ ฉันอยากสู้นะ ฉันไม่อยากยอมแพ้ แต่ฉันก็หยุดร้องไห้ไม่ได้เลย เขาสงสารฉันมากจริงๆ เขาคงคิดว่าฉันอยู่บนโลกนี้ไม่ได้แน่ๆ ถ้าไม่มีเขาควบคุม 

ฉันอยากเข้มแข็ง ไม่อยากอ่อนแอ ไม่อยากแพ้อีกแล้ว ขอกำลังใจหน่อยได้ไหมคะ?  ขอวิธีการทำงานหน่อยได้ไหมคะ? ขอวิธีปรับทัศนคติหน่อย
ฉันไม่อยากให้ทีมต้องมาเดือดร้อนเพราะฉันอีกต่อไปแล้ว 

ปล. ขอโทษนะที่ทำให้เดือดร้อน จะเข้มแข็งให้เร็วที่สุด รอก่อนนะ