อยากระบายแล้วก็มีคำถามส่งท้าย แต่เป็นคนอธิบายไม่เก่งนะ ฝากหน่อยนะคะ

ใครเป็นลูกคนเดียวบ้างคะ ลูกคนเดียวที่ทุกคนคิดคือได้ทุกอย่าง ลูกคนเดียวคือสุขสบาย ลูกคนเดียวพ่อแม่หวง จริงพ่อแม่หวง เข้าประเด็นเลยแล้วกัน เราเรียนจบแค่ ม.6 แต่ไม่ได้มีปันหาอะไร สงสัยใช่ป่ะว่าทำไมจบแค่ ม.6 ทางบ้านเราไม่มีเงิน ตอนแรกเราไม่ยอม เพื่อนคนอื่นได้เรียนสูงๆ แต่เรากลับไม่ได้เรียน เสียใจอยู่หลายเดือน จนคิดได้ เอาว่ะ หางานทำ พอจะหางานทำพ่อแม่ก็ทำท่าจะไม่ให้ไป เราไม่ยอม เราก็หางานแถวบ้านทำ แถวบ้านก็มีแค่โรงงาน ทำที่แรกโดนแกล้งเราเด็กทำไรก็ผิดไปหมด อยู่ได้ประมาณ2เดือนครึ่ง ร้องไห้เลยนะ อีก1อาทิตย์ไปสมัคอีกโรงงานหนึ่ง กะจะพักสักเดือน คนรับเข้าเขาบอกถ้ามีคนมาทำก่อนก็รับคนอื่นก่อนนะ เราเลยเริ้มงานอีกอาทิตหนึ้งเลย ดีนะเราเจอหัวหน้าดี เลยได้ทำมาครึ่งปีแล้ว อยู่ตัวแล้ว เราก็เริ่มเก็บเงิน ไม่ใช่สิ แม่เราเก็บ ตั้งแต่ทำงานแม่เก็บเงินเราตลอด เราห่อขืาวไปกินได้เงินไปกินวันละ50 บาท ต่อเลยนะ พอให้แม่เก็บแม่ก็มีค่าน้ำค่าไฟค่าอาหารที่บ้านไม่มีเก็บเลย พ่อแม่เราไม่ได้ทำงาน ทำสวนมะม่วง ไม่กี่ไร่ ไหนจะค่ายาฉีดมะม่วงอีก เราเลยบอกเขาอยากเรียนนะ ช่วยเก็บเงินหน่อย แบ่งเก็บเดือนละ1พันก็ยังดี พอแม่เก็บเงินให้ได้พอคนเทรม ไปบอกหัวหน้าขอหยุดงานวันเสาเพิ่ม1วัน ได้ป่าวคะ หัวหน้ากล่าวคำ1มาว่า ถ้าเธอขอหยุดเพิ่มงั้นฉันก็หาคนอื่นมาเลยแล้วกัน เราเลยตัดสินใจออก ช่วงนั้นทำงานมาได้1ปี เราออกไปสมัคเรียน แล้วก็หางานใหม่ทำก็เจองานที่สบายมากแต่เงินน้อยมาก ช่วงนั้นค่าเทรมค่ากินค่ารถ ไหนจะต้องให้เงินแม่อีก 555เป็นช่วงที่ปวดหัวมาก เพราะไม่มีเงิน เราไม่มีแฟนมาตลอด จนตอนนี้เรามีแฟน แฟนเราช่วยเราทุกอย่าง ตอนที่ไม่ทีแฟนพ่อบอกมีแฟนสักทีสิ พอมีแฟนก็จะให้เราแต่ง เขาบอกคนนู่นคนนี้ถามเมื่อไหร่ลูกจะแต่ง เขาเห็นพ่วงกันไปมาทุกวัน ทางบ้านแฟนก็มีปันหาอยู่เขาก็คงอยากแต่งเหมือนกเนเราเข้าใจ แต่พ่อแม่เราไม่เข้าใจ เราก็กลัวพ่อแม่จะอายถ้าเราไปไหนมาไหนกับแฟนบ่อยๆ เราเลยไม่ค่อยอยากไปไหน พอเราไม่ไปเราก็คิดถึงแฟน แฟนก็ต้องไปไหนมาไหนคนเดียวจากปกติต้องไปดเวยกัน ตอนนี้เราควรทำอย่างไงกับชีวิต