สวัสดีค่ะเราขออนุญาตถามจากทุกๆคนนะคะตอนนี้เราประสบปัญหาวัยรุ่นกับคนที่เราเรียกว่า"เพื่อน" ค่ะ
   จริงเราพึ่งขึ้นม.ปลายมาปีนี้ค่ะเราต่อโรงเรียนเดิมแต่แยกห้องเพื่อนสนิท(เพราะเราเรียนสายศิลป์) เริ่มเทอมมาเรานั่งคนเดียวค่ะ เราไม่รู้กใครเลยแต่เพื่อนคนนี้เค้าก็ชวนเราเข้ากลุ่มเค้า เค้าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับเราคนหนึ่ง เรารักเค้ามากๆ แต่ด้วยครอบครัวเราไม่ได้รวยขนาดนั้นสิ่งทร่เราพอที่จะทำเพื่อเค้าได้คือเรื่อง "เรียน" ค่ะ
    เรามั่นใจว่าเราเป็นคนเรียนดีในระดับหนึ่งและขยันมากๆ(เราจะเครียดมากถ้ามีงานค้างค่ะ) และเค้าเรียนไม่เก่งเลย ตกทุกวิชา เค้าบ่นกับเราเสมอว่าพ่อบังคับให้เค้ามาเรียนภาษานี้ทั้งๆที่อยากเรียนภาษาเกาหลี เราไม่เคยขัดความฝันของเพื่อนแต่ก็เข้าใจเพื่อนเพราะเราก็ไม่ชอบให้ใครมาบังคับเหมือนกัน เค้าเป็นคนบ้าผู้ชายมาก เค้าแอบชอบครูสอนสังคม ชอบขนาดที่ว่าต้องตามไปเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเค้าคณะเดียวกับเค้าและไม่ว่าจะวันครู วันเกิดตัวเอง วันคริสมาสต์ ปีใหม่ ฮาโลวีน เค้าก็จะต้องทิ้งเราไว้คนเดียวเพื่อไปส่องเขา เราเลยบอกเค้าตรงๆว่าเราน้อยใจเหมือนกันนะเอาแต่ตามเค้าแบบนี้ เค้าก็ไม่สนเราจึงไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ส่วนเรื่องเรียนงานกลุ่มงานคู่เราคู่กับเค้าตลอดเค้ารับผิดชอบนะ ถึงงานเดี่ยวจะขี้เกียจแต่งานคู่กับเราเค้ารับผิดชอบเสมอ... 

     หลังจากนั้นไม่นานก็มีเพื่อนอีกคนเข้ามากลุ่มค่ะเค้าออกจากกลุ่มเก่าเพราะเพื่อนบอกว่าเค้าเห็นแก่ตัวเค้าเข้ามากลุ่มเรา เมื่อเค้าเข้ามาเค้าชวนเพื่อเราเล่นโทรศัพท์ทุกคาบ! ตอนที่อยู่กับเราเค้าไม่เคยเล่นเพราะเราคอยห้ามเสมอ เค้าทิ้งงานกลุ่มโดยรายงาน 40-50 หน้าเราทำคนเดียวพอเราบ่นเค้ากับเพื่อนหาว่าเราบ่น เราไม่ยอมสั่ง แต่พอตอนสั่งงานเค้ากับเอาแต่เล่นโทรศัพท์ เราทำงานคนเดียวพอโดนด่าให้กลับมาแก้งาน 4-5 รอบเค้าก็ไม่สนใจอะไรเลยทิ้งงานให้เราทำอยู่คนเดียว เราคิดว่าเพื่อนคนที่เข้ากลุ่มมาใหม่เข้ากับเพื่อนได้เพราะบ้าผู้ชายเหมือนๆกัน พอเราสั่งให้ทำงาน ส่งงานให้ช้าเค้าก็บ่นเราตลอดทั้งๆที่ตอนเราทำงานกลุ่มคนเดียว เราแทบจะไม่เคยบ่นเลยมันบอกมันต้องนอนดึก ทั้งๆที่เราทำงานส่ง งานกลุ่มงานคู่ เราทุ่มทุนขนาดนอนตีสามตีสี่ เราไม่เคยแม้แต่ระบายให้มันฟังเลยเพราะมันเคยที่จะสนใจฟังสิ่งที่เราพูดเลยซักครั้ง เราเหนื่อยมากๆ เครียดมากๆ
   ครูคนที่เพื่อนสนิทเราชอบเค้าสอนสังคม(Asean) ค่ะ เค้าเลยอยากได้ท้อปวิชานั้นจนละเลยวิชาหลักทุกวิชาไม่เข้าเรียนเอาแต่ชีทวิชานั้นมาอ่านเราเลยพยายามบอกมันให้ตั้งใจเรียนวิชาอื่นหน่อยนะ(เรายอมรับว่าอาจจะยุ่งเกี่ยวกับเพื่อนมากแต่เรารักมันนะรักมันเหมือนเพื่อนสนิทเก่าเราแต่รายนั้นมันดรียนเก่งอย่างพระเจ้า5555+) เพราะเราเห็นว่ามันอยากเรียนครุศาสตร์มากเราเตรียมเนื้อหาสรุปให้มันตลอด เตรียมส้วนที่มันควรอ่าน (เราขออวดว่าสรุปเราเพื่อนทั้งห้องชอบมาขอตอนใกล้สอบมากเพราะมันศักดิ์สิทธิ์55555) เราเตรียมเนื้อหาที่ออกสอบให้มันตลอด แต่มันไม่อ่านเลยอ่านแต่วิชานั้นจริงๆ พอคะแนนสอบออกมาเราได้ท็อปห้องวิชาที่มันพยายามอ่านมาทั้งเทอมเรารู้สึกผิดมากๆ มันพูดว่ามันอ่านมาทั้งเทอมแต่ได้คะแนนน้อยกว่าแกที่หลับในคาบตลอดเนี่ยนะ 
     หลังๆมานี้มันคงเบื่อเราเราพูดอะไมันก็ตอบเออ เปล่า ไม่มี พอกับเพื่อนที่เข้ามากลุ่มใหม่เค้ากับพูดอย่างสนุกสนาน ชวนกันเข้าเรียนช้า พากันสอบตก เราจึงเมสเสจไปว่าขอโทษที่ทำให้โกรธ ขอโทษที่ไปยุ่งกับชีวิตแกแต่มันกลับตอบว่า เฮ้ อย่ามสพูดเรื่องนี้ได้มะกูเครียด ใกล้วันเกิดครูเค้าแล้วจะสั่งเค้กที่ไหนดี
      เหนื่อยนะเราพยายามจะช่วยให้มันมีอนาคตดีๆ เพราะเรารักมันมากเพราะครอบครัวเราเงินมีไม่มาก สิ่งที่เราถนัดและช่วยมันได้คิอเรื่องเรียนและกิจกรรมแต่เค้ากับไม่เห็นสิ่งที่เราทำให้แต่พอวันที่ครูเค้าเมินมัน ไม่สนใจเรากลับเป็นคนแรกที่คอยรับฟังมัน แต่พอวันเราต้องการมันมันกลับไม่ฟังเราเลย555
 ขอโทษที่ยาวนะคะ จริงๆเรื่องนี้เราอาจจะผิดเพราะเราอาจจะเหมาะกับการอยู่คนเดียวแต่เราก็ทุ่มเทให้เพื่อนเราสุดๆแล้ว