ชีวิตทุกคนต้องมีปัญหาจริงหรือ

ปกติเราเป็นคนยิ้มเก่ง ร่าเริง ทำให้ทุกคนมีความสุข แต่พพอวันหนึ่งเรามาเห็นคำพูดบางคำที่แม่เราพูดมันรู้สึกอยู่ดีๆก็อยากเงียบไปไม่อยากพูดอยากตอบอะไรเลย มันมีความรู้สึกร้องไห้ในใจตลอดเวลา เราไม่รู้เลยว่าค

ในโลกนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างที่บางครั้งก็อธิบายเป็นคําพูดไม่ถูก เเต่ละคนจะมีจังหวะชีวิตของตัวเอง ทั้งด้านดี ​เเละด้านไม่ได้ บางครั้วสิ่งที่เราไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นได้ เเต่บางครั้งสิ่งที่เราทําห

ทุกคนเรายอมมีช่วงชีวิต ที่ทำอะไรก็เจอแต่ปัญหาทำให้ชีวิตตัดขัดไปหมด

จากที่เคยเป็นคนสนุกสนานชอบปาร์ตี้สังสรรค์ ชอบเที่ยว ชอบเจอผู้คน เดี๋ยวนี้กลับไม่ชอบเลย ชอบอยู่คนเดียวสงบๆ บางทีก็ท้อกับปัญหาชีวิตที่เกิดขึ้น ถึงขนาดเคยคิดจะฆ่าตัวตายหลายครั้ง แต่แค่คิดยังไม่ได้ลงมือทำ

พักหลังๆมานี้รู้สึกได้ว่าตัวเองชอบจะเศร้าและดิ่งเวลากลางคืนบ่อยมากๆ บางทีจะชอบคิดมากคิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว บางทีก็ร้องไห้แบบไม่มีเหตุผล ร้องได้แปปเดียวก็หยุดร้อง และก็กลับมาหัวเราะยิ้มต่อได้ บางครั้งเ

คือชีวิตทุกวันนี้สำหรับเราก็ไม่ได้แย่อะไรแต่ด้วยที่เราเป็นคนที่คิดมากใครพูดอะไรหน่อยก็จะเก็บไปคิด บางทีแค่คนขึ้นเสียงนิดหน่อยเราก็ไปนอนร้องไห้แล้วก็ซึมอยู่หลายวันจนบางทีก็รู้สึกอยากจะตายอยู่บ่อยๆ ทุกค

ขอเกริ่นก่อนนะคะ เราเป็นไบโพล่า ตอนนี้อายุ 30 ปีค่ะ ชอบคิดแง่ลบ เกลียดตัวเอง ไม่เห็นค่าในตัวเอง ปิดกั้นตัวเองจากคนอื่นเพราะกลัวความผิดหวัง ล้มทีแทบลุกไม่ขึ้น ก่อนเป็นไบโพล่าเรารักษาซึมเศร้ามาตั้งแต่อา

คือเราเป็นโรคซึมเศร้าค่ะเก็บตัวเงียบ...แต่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้..คิดแง่บวกจนเราหายสิ้นเชิงแล้วเราอยากรักษาให้คำปรึกษากับคนที่เป็นโรคทางจิตหรือมีอาการผิดปกติทางจิตต่างๆเราชอบมากค่ะ...ที่เราได้พูด