จดหมายปีใหม่จากคนรักเมื่อ 15 ปีก่อน

ได้โอกาสย้อนไปเปิดกรุที่เราเก็บสะสมไว้ เห็นจดหมายเขียนถึงเราในช่วงที่การส่งข้อความฮิตทั่วเมือง พับไว้ช่างน่าเปิดอ่าน ใจความกล่าวถึงช่วงวันขึ้นปีใหม่ที่ต่างคน ต่างใช้เวลากับครอบครัว ทำให้ความคิดถึงและความห่วงหามันเกิดขึ้นในห่วงเวลาที่ห่างกัน
คำอวยพรดีดี และสิ่งที่ให้สัญญากันในปีต่อ ๆ  ไป ว่าเราจะยังคงมีกันและกันเสมอไป สื่อกลางของทั้งหมดทั้งมวลคือคำว่า รัก ซึ่ง ณ ตอนนั้นเรายังไม่ประสา กับความรัก การตีความหมายคำ ๆ นั้น มันจึงเบาบางไม่ต่างกับกับอากาศ ในท้ายที่สุดก็ต้องจากกันด้วยเหตุผลของความรัก เมื่อวันปีผ่านมาในขณะที่อายุมากขึ้น ประสบการณ์​ชีวิตก็มากการเดินของความรักก็มากขึ้นตาม ทำให้เห็นมุมมองของคนรอบตัว ซึ่งสัมผัสเข้าใจได้เองเอย ผ่านการเล่าสู่กันฟังบ้างก็มี จนหล่อหลอมความรักตามกาลเวลาที่ตกผลึกแบบฉบับของเราแล้ว ครั้นได้อ่านจดหมายนี้ กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่แฝงในทุกตัวอักษร.. ไม่รู้ทำไม รู้สึกดีที่ช่วงชีวิตนึงเรามีความรักที่สวยงาม ช่วงเวลานึงของชีวิตที่งดงาม เพียงแต่ความแตกต่างทั้งสองช่วงนั้นคือการเดินทางของความรักมันไม่เท่ากัน รวมถึง ความเข้าใจ ความอดทน ไม่เช่นนั้นเราคงมีความรักที่เหมือนกัน  ณ วันนี้ถึงแม้โลกของเราสองคนจะไม่หมุนกลับมา ก็ขออวยพรให้ความรักของเธอสวยงาม อบอุ่น ตลอดไปนะ โชคดี