เลี้ยงคนพิการ

คือ เรามีน้า พิการเพราะเส้นเลือดในสมองแตก  เป็นมา 6-8 ปี แล้วจำไม่ได้ ช่วงปีแรกก็เหมือนจะกลับมาเดินได้ทำอะไรด้วยตัวเองได้ แต่ด้วยความที่เขาขี้เกียจ+กินแล้วก็นอน+กินเบียร์ (แม่เราส่งค่าเลี้ยงดูทุกเดือน) พักหลังนี้ก็เลยกับมาเดินไม่ค่อยได้ คือ เขาไม่คิดจะช่วยเหลือตัวเอง ให้คนอื่นทำให้ตลอด แล้วเมื่อ วันที่ 1 เขาก็มาอยู่ บ้านเราให้แม่เราดูแล แม่เราก็ทำงาน เราก็ทำงาน พี่สาวเราเลยต้องดูแล แล้วพี่สาวเราก็ต้องเดินทางไปต่างประเทศ แม่ก็บอกเราให้ลางานมาเฝ้าแทนน่อย เราเลยใช้วันลาพักร้อน ของเราที่สะสมมาเอาไว้ ไปเที่ยว แต่เอามาใช้ลาเพื่อเฝ้าน้า แต่มันไม่ใช่แค่นั้น เราต้องทำทุกอย่างอ่ะ อาบนํ้า หาข้าวให้กินเช็ด ขี้เช็ดเยี่ยว และเงินที่ใช้ซื้อกับข้าว คือ มันเงินเราอ่ะ เราก็ต้องกินต้องใช้นะ แต่เราก็ได้แต่เก็บไว้ในใจ แล้วมาวันนี้ น้าเขาก็พูดขึ้นมา จะไปซื้อหวยที่ไหนได้ว้ะ เราที่เก็บความเครียดไว้ คือ ขึ้นมากอ่ะ ตัวเองก็มีเงินคนพิการแต่ไม่เอาออกมาใช้แต่เก็บไว้ซื้อหวย แล้วเอาเงินคนอื่นซื้อของกินของใช้ตัวเอง คือ เราทนไม่ไหวเลยไปคุยกับแม่ แม่ตอบกับมาว่า เออน่ะทำไว้เอาบุญเห้ยคือมันไม่ใช่นะ บุญมันกินไม่ได้อ่ะ เราก็ต้องกินต้องใช้ เราทำงานหาเงินมาให้คนอื่นใช้หรอมันใช่ป้ะ แล้วเราก็เอาวันลาพักร้อนที่สะสมมาเพื่อเอาไว้ไปเที่ยว มาใช้ แล้วยังต้องมาออกค่าใช้จ่ายอีกอ่ะ และน้าเราเขามีลูก 2 คน แต่คือไม่มาดูแล อะไรเลยอ่ะ และ น้าก็บ่นคิดถึงลูก แต่คือไม่คิดถึงคนที่ดูแลเลยหรอ มันเหนื่อยอ่ะ ไม่อยากมาพูดอะไรแบบนี้นะแต่ด้วยความอยากระบาย