เเบบนี้เรียกว่าแอบชอบไหมคะ?

จะเริ่มเล่าเเล้วนะ คือเราเป็นสาววาย มีคู่ชิปที่ชอบ ชิปคู่นี้มาจะ2ปีเเล้ว ยิ่งชิปเยอะๆยิ่งรู้สึกว่าตัวเองหวั่นไหวกับผู้ชาย(หน้าหวาน,เกย์ออกสาว)มากขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเป็นเพราะเรามองผู้คนเหล่านั้นเเทนศิลปินที่ชอบ เเต่คนนี้กลับไม่ใช่ มันเป็นโมเม้นที่เราโครตชอบตัวเองมากๆ ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า เรารู้สึกว่าเรายิ้มเพราะเค้าได้เยอะมากๆ เรารู้จักเค้ามา2-3ปีเเล้ว ตอนเเรกก็อยู่ใครอยู่มัน ตอนเเรกเราเองก็มองเค้าเป็นคนธรรมดานี่เเหละ บางทีเราก็ไม่ค่อยชอบหน้าเค้าด้วย เเต่วันนึงเราก็ต้องทำงานด้วยกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาที่ได้ทำงานด้วยกัน(ไม่ถึงเดือน) เพียงเเค่ไม่กี่วัน มันก็ค่อยๆกลืนกินเราคนเดิมไป ความรู้สึกมันทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ จะว่าๆเราใกล้เค้ามากไป ก็คงจะใช่มั้ง เรามองเค้าน่ารักป๊วกเปี๊ยกมากขึ้นเรื่อยๆ เค้าตัวน่าทะนุถนอม น่ารักมากๆในทุกกริยาบท เราหยุดมองไม่ได้ เวลาเห็นเค้าเราจะใจเต้นเเรง เวลาเค้าไม่อยู่เราจะรู้สึกเบื่อ ไม่รู้เพราะอะไร ในเเต่ละวันเราจะชอบเก็บโมเม้นเล็กๆของเรากับเค้าไว้ในหัว เรายังไม่เคยสารภาพไปตรงๆ เราว่ามันดูเร็วเกินไป อีกอย่าง เค้าเป็นเกย์ เค้าคงไม่ได้รู้สึกดีกับเราเหมือนกับที่เรารู้สึกหรอก เเต่บางทีอาการเค้าก็ใช่ บางทีเราเห็นเค้าเเอบมองมาที่เรา บางทีเค้าก็ยิ้มเเล้วจ้องตาเรา หรือเพราะเราอาจจะสังเกตเค้ามากไปมั้ง เเต่เราเข้าใจนะ เข้าใจว่าความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้อ่ะ เราไม่ได้เป็นเพศอะไรหรอก มันอยู่ที่ว่าเรารู้สึกดีกับใคร ต่อให้มีใครที่ไหนมาบอกชอบเราถ้าเราไม่ได้รู้สึกด้วย เราก็คงไม้มีอาการเเบบนี้ อย่างเรารู้ว่าเค้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรา แต่ก็เลือกที่จะรู้สึกต่อไป ขอบคุณนะที่ทำให้เรามีความสุขเวลาเห็นหน้าคุณ เราสัญญา2เดือนสุดท้ายที่จะได้เจอคุณบ่อยๆเเบบนี้ เราจะใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด ;-; (ลืมถามเลย เเบบนี้คืออาการแอบชอบหรือป่าวคะ? หมายถึงอาการของเรา เราชอบเค้าจริง หรืออะไร แงง)
มันมีอีกหลายๆโอกาสที่เราจะได้ใกล้กัน จะตั้งตารออย่าใจจดใจจ่อเลย!

**เพิ่มเติมนะคะ เราว่าเราคงชอบเค้าเเล้วจริงๆ ส่วนถ้าเค้าจะชอบกลับหรืออะไรเรายังไม่กล้าคิดถึงขั้นนั้นค่ะ มองว่าเค้าเป็นเรื่องที่ทำให้เรายิ้มได้ก็พอ**