เราคุยกับคนคนนึงมาประมาณเดือนกว่าแล้วค่ะ เจอกัน 2 ครั้งแล้วคือ ไปดูหนังด้วยกัน
เขาเป็นคนที่ค่อนข้างโลกส่วนตัวสูง เวลาไม่มีอะไรทำก็จะชอบเล่นเกม เราว่าเขาไม่ได้สนใจผู้หญิงคนอื่นหรอกค่ะ แต่แค่รู้สึกว่าเขาควรจะใส่ใจเรามากกว่านี้ พยายามจะเข้าใจเขานะคะ จากที่คุยกันก็รู้แหละว่าเขาเป็นคนที่ไม่โรแมนติกเลย ไม่ชอบอะไรที่เลี่ยนๆ ขนาดบอกสุขสันต์วันปีใหม่เขายังบอกเราเลยว่าสุขสันต์วันเกิดแทน
เราทะเลาะกันเรื่องที่เขาชอบมาๆ หายๆ กัน เขาก็พยายามปรับตัวนะคะ แต่เราก็ยังรู้สึกว่ามันยังดูไม่มีความพยายามขนาดนั้น ไม่รู้สิอาจจะเป็นเพราะเราคาดหวังมากเกินไปหรือเปล่า เราพยายามเข้าใจเขามากๆ แต่ในขณะเดียวกัน การที่เขามาๆหายๆ มันก็ทำให้เรารู้สึกชินชา แต่กลัวว่าตัวเองจะเลิกชอบเขา
เขาบอกว่าที่หายไปคือดูซีรี่ส์บ้าง เล่นเกมส์บ้าง
เข้าใจเขาแหละ ว่าคนเรามันก็ต้องมีเวชาส่วนตัว แต่คนคุยกันควรจะมีเวลาให้กันมากกว่านี้หรือเปล่า
ใครเคยประสบปัญหาแบบนี้บ้างคะ
ช่วยแนะนำเราที เพราะเรามึนมากๆคิดอะไรไม่ค่อยออกเลยค่ะ
จะเดินหน้าแบบใจเย็นๆ หรือไปต่อดี แต่ขณะเดียวกันเคยพูดกับเขาแล้วว่าจะไม่เทเขา แต่ถ้าเขายังเป็นแบบนี้มันก็ยากที่เราจะประคับประครองความรู้สึกตัวเอง
อยากมีเขาในชีวิตนะคะ แต่ไม่แน่ใจว่าเขาอะไรยังไงกับเราแค่ไหน วันที่เราไม่ทักแหล่ะค่ะ แต่คุยกันนิดเดียว
รู้สึกดีกับเขาค่ะ แต่ไม่อยากยัดเยียดตัวเองให้เขา
กระทู้อาจจะงงๆ วกไปวนมา ขออภัยด้วยนะคะ
เคยรู้สึกกลัวว่าตัวเองจะรู้สึกเฉยๆ กับคนที่ชอบมั้ยคะ