คิดซึ้ง (ร่าย) toshare

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

ข้าฯ ร่ายร้องเช้าค่ำ ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์ แซ่ซ้อง แทนคุณ ธ อภิบาล. ทุกเมื่อ พลาดผิดมิทรงจ้อง. จับใช้โทษา ข้าฯ ตรองตระหนักซึ้ง จิต(ะ)จึงมุรับใช้ ผองผู้ระทมไห้ ภยพาลลุรอดเทอญ

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

แม้มีเกณฑ์ นิยม กันอยู่ แต่ หากไม่คิด ริเริ่ม/ปรับเปลี่ยน/ดัดแปลง ผู้ฅนก็อาจนิยม แต่งร้อยกรอง กันน้อยลง โคลงคลุมฉันท์ โคลงสี่ดั้น จัตวาทัณฑี @ ใส่ใจพร้อมถี่ถ้วน...คำนึง ภัยเภทเหตุคลายลด...เลี่ยงได

*** ท้าทายให้สืบค้น "ความต่าง" ครับ โคลง จัตวาทัณฑี กาพย์กลอนโคลงร่ายเร้า ร่ำเพลิน ขานขับขยับเชิญพาน เพื่อนพ้อง รุดรวมร่วมมาเมิล มุอ่าน จารจดจำแล้วร้อง เล่นพร้อมเรียนเสมอ เผอเรออย่าปล่อ

บันดาลใจจากคุณ สมาชิก 2399531 pantip.com/topic/38024749 @ ข้าฯขอเริ่มจะขยับมุมั่นริผลิประพันธ์ เรียงร่ายเสนอฉันท์.....กวี @ น้อมนำธรรมสติตรองตระหนักทิฐิวิถี อันโอบผยองพี...........ณ กาล @ รักเมตตา

น้อมนำธรรมสติตรอง ตระหนักทิฐิวิถี อันโอบผยองพี...........ณ กาล รักเมตตาระอุพร้อม สุภาพสิพละผลาญ รับใช้ประจักษ์ฉาน.....ไสว ชนพ้นสรรพ(ะ)กิเลส แหละโมหะภยภัย ด้วยมั่นทลายไซร้........

ร่าย ดั้น @ เทพไท้ข้าฯน้อมนบ กราบเคารพโปรดพร ซึ่งสอนให้รู้ใช้ ปัญญาได้เกิดผล ดล ร่ายดั้น ไพเราะ เหมาะควรแก่กาลสถาน ...แลบุค- คลเฮย วอนมุ่งหวังให้ได้...ดั่งประสงค์ อินทรลิลาตฉันท์ ๑๑ @ จง"รัก&qu

ทุกครั้งพบสบตาผวาจิตกุลขนิษฐ์ใจฉันแอบหวั่นไหวแม้ครืนครั่นรอมอบช่อดอกไม้เพราะหัวใจจำนนต้องมนต์รัก"หวังดวงตาเธอนั้นอย่าหันหลบฉันอาจพบความจริงสิงสลักสบสัมผัสสายตาฉันมาทักใคร่ขอควักหัวใจฉันให้ครอง&qu