เจอเพื่อนคนนึงค่ะ .แบบไม่เจอกันมา14 ปี ซึ่งตอนเด็กๆเราก๊แอบชอบเค้าอยู่. เค้าก๊บอกว่าเคยแอบชอบเรา..พอมาเจอกันอีกที เค้ามาจีบเรา แต่จำกันไม่ได้. พอถามชื่อถามภูมิลำเนาถึงได้รู้..อึ้งไปพักใหญ่เลยค่ะ..แต่เราคุยกันเหมือนสนิทกันมาก ทั้งที่ตอนเด็กๆเราไม่ค่อยสนิทกันเลย. อายๆดันด้วยซ้ำ.. เรามองดูสายตาเค้า มันยังอ่อนโยน. และอบอุ่นกับเราอยู่ไม่เปลี่ยน. หรือเราคิดไปเองก๊ไม่รู้เค้าก๊มีแฟนแล้วด้วย.แต่เรายังโสด เค้าจูงมือเราจับมือเราไปโอบไว้ เล่นหัวเรา มันรู้สึกดีมาก ไม่รู้เป็นสัณชาตญาณของคำว่าเพื่อนหรือป่าวคะที่เป็นแบบนี้อยากรู้ว่าเขาคิดยังงัย. คิดเหมือนกันกับเรามั้ย. เราอยากตัดสินใจให้ถูก. ไม่อยากให้ความรู้สึกของเราไปทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรากับเค้า. ไม่เข้าใจจริงๆค่ะ มันคือเรื่องบังเอิญหรอ. ที่เราได้มาเจอกัน. เป็นเพื่อนคนแรกที่เค้าได้เจอ เค้ามาจีบเราเพราะยังจำกันไม่ได้..
นานๆทีเราจะติดต่อกัน นัดกันบ่อยมาก แต่ก็ไม่ได้เจอกันสักครั้ง เพราะเค้าก็มีแฟนอยู่แล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้แต่งงานกันนะคะ ..พอมีโอกาสได้เจอกันก็นัดกันกลับบ้านด้วยกันค่ะเพราะพักอยู่ใกล้กัน แตาเราเจอกันรอบนี้มันดูแปลกๆ เขินๆกันยังงัยไม่รู้ค่ะ แต่รู้สึกดีเราคุยกันเรื่องชีวิตระหว่างทางค่ะ เรามีความสุขมาก แบบนี้มันเรียกว่ารักมั้ยคะ..ช่วยตอบทีตอนนี้ ไม่รู้จะทำยังงไงต่อ ใช่คู่มั้ย หรือเราคิดไปเองคะ
เจอเพื่อนที่เคยแอบชอบเมื่อ 14 ปีที่แล้วค่ะ
นานๆทีเราจะติดต่อกัน นัดกันบ่อยมาก แต่ก็ไม่ได้เจอกันสักครั้ง เพราะเค้าก็มีแฟนอยู่แล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้แต่งงานกันนะคะ ..พอมีโอกาสได้เจอกันก็นัดกันกลับบ้านด้วยกันค่ะเพราะพักอยู่ใกล้กัน แตาเราเจอกันรอบนี้มันดูแปลกๆ เขินๆกันยังงัยไม่รู้ค่ะ แต่รู้สึกดีเราคุยกันเรื่องชีวิตระหว่างทางค่ะ เรามีความสุขมาก แบบนี้มันเรียกว่ารักมั้ยคะ..ช่วยตอบทีตอนนี้ ไม่รู้จะทำยังงไงต่อ ใช่คู่มั้ย หรือเราคิดไปเองคะ