ไม่อยากทำงานเเบบนี้อีกแล้ว!!

เกริ่นก่อนเลย ว่าเรียนจบมาเกือบปีละค่ะ เป็นเด็กจบปวชนะคะ (ประมานอายุ18-19) จบมาก็ทำงานเลยค่ะ เพราะจุดประสงค์ที่เรียนสายนี้ เพราะอยากหาเงินให้ครบครัวได้เร็วๆ!ค่ะ ความรู้สึกตอนเเรกที่ยังหางานไม่ได้ ท้อมากเลยค่ะ คิดไว้เลย ว่าถ้าได้งานจะตั้งใจทำ เเละเเล้วก็ได้งานจริงๆค่ะ เป็นงานที่หนักใจ งานที่เเบกรับ อันนี้ขอไม่บอกว่างานอะไรที่ไหน เเต่มันเกินจะทนค่ะ เราคิดว่าเราเองหรือเปล่าที่อ่ออนแอ เลยลองถามเพื่อนร่วมงานที่ทำงานแบเดียวกัน อ่า....เค้ารู้สึกแบบเราเลนแหะ  เราก็อยากออกไปจากจุดนั้นค่ะ เเต่จะออกด้วยเหตุผลอะไรยังไงให้มันไม่มีคนมาตั้งคำถามไล่หลังหรือว่านินทาเรา เราเองก็ไม่อยากบอกสาเหตุที่ออกจริงๆหรอกค่ะ ไม่อนากมีปัญหา เราเลยเลือกโกหกไปค่ะ....อันนี้ไม่แนะนำนะคะ ตัวเราเองถ้าย้อนไปได้ เราก็จะไม่ทำค่ะ มันไม่ทำให้รู้สึกดีเลย หลังจาดที่ออกมาเเล้ว อพื่อนก็เเนะนำที่ที่มันทำคาะ บอกมาทำด้วยกันมั้ยกำลังหาคน อ่า เราก็ไปแบบไม่ลังเลเลย ณ ตอนนั้น พอมาทำงานที่นี่มันก็ดีค่ะ งานออฟฟิศ เอกสาร บลาๆๆ ช่วงเเรกๆเราก็เรียนรู้ เราตั้งใจ จดเเละจำค่ะ เพราะเราเป็นคนจำไม่ค่อยได้ ประมาณว่าไม่ค่อยจำอะค่ะถ้าไม่ทำทุกวัน เป็นเรื่องปกติใช่มั้ย.....ที่นี่เพื่อนร่วมงานโอเคมากเลยค่ะ งานก็...ถ้าทำเป็น ทำบ่อย เราก็ทำได้ค่ะ  เเต่ติดเรื่องเดียว...เรื่องของเจ้านายค่ะ ซึ่งลูกน้องอย่างเราๆก็นะ..ต้องพูดจาเอาใจ โดนด่าก็ไม่มีสิทธิ์เถียง ต้องคอยรับใช้(?) ใช่ค่ะ ที่นี่คล้ายๆว่าต้องรับใช้เค้า นอกเรื่องงานด้วยค่ะ บางทีอารมณ์เสียก็มาลงที่เราเฉยๆ อยากได้อะไรก็สั่ง เเต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติอีกใช่มั้ยคะ........ เเต่เราไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยค่ะ เราไม่ค่อยพูด พูดไม่เก่ง เเละไม่ชอบชมคนทั้งๆที่มันไม่ได้น่าชม  เราจะไม่ชมค่ะ เเต่บางทีต้องฝืนทำ ซึ่งมันไม่เคค่ะ55-.- เราเป็นคนรักอิสระ มีคนบังคับบัญชาได้ เเต่อย่าเยอะ เราผิด เรายอมรับ เเต่ไม่ต้องมาตอกยำ้บ่อยๆ บางทีจะว่าอะไรเราก็นึกถึงเรื่องดีๆที่เราเคยทำบ้าง เราอยากทำงานที่ไม่เจอแบบนี้ค่ะ จะให้เปิดกิจการเองคงฝันค่ะ อยากทำงานที่มีอิสระค่ะ เครียดTT