ให้ความหวังนะ ดูออก

สวัสดีค่ะ🙏🙏🙏 เรามีเรื่องจะมาเล่าจะมาปรึกษาเรื่องนี้เป็นเรื่องของเราเองนะคะ
คือว่า เราชอบพี่คนหนึ่งมาก เราแทนชื่อพี่เขาเป็น เฟิร์ส
คือเรากับพี่เฟิร์สเรียนที่เดียวกัน ซึ่งเรามาพึ่งมาสนิทกันตอนเราอยู่ม.5 ตอนนั้นพี่เฟิร์สอยู่ม.6 พี่เฟิร์สเขาเป็นคนที่ เฟรนลี่ ตลก สนุกกับทุกๆเรื่อง ใช่จ้า เราชอบพี่เขา ตอนนั้นพี่เขาก็เล่นกับเราแบบ ลูบหัวเอย วิ่งไล่ แกล้ง ต่างๆสารพัด ด้วยความเจอกันทุกวัน คุยกัน เล่นกันทุกวัน เราเลยชอบเขา วันหนึ่งเราอยากรู้ความรู้สึกพี่เขา เราเลยถาม พี่เฟิร์สพี่ได้คิดอะไรกับหนูป่ะ คำตอบที่ได้คือ เปล่า! พี่แค่ชอบแกล้งเฉยๆ น้ำตาแตกจ้ะ!!! แบบโห้!!! เจ็บสัส แต่เราก็ชอบพี่เขามาเรื่อยๆ จนพี่เขาเรียนจบ เราก็มีกินรับรุ่นพี่ม.6จบ ก็ร่ำลากันเสร็จ พี่เขาก็ติดตำรวจ พี่เขาก็เรียน ระยะเวลาที่เขาเรียนก็คุยด้วยกันผ่านแชทมาตลอด ถามนู้นถามนี่ เหนื่อยมั้ย สบายดีเปล่า แล้วเหมือนเรื่องมันจะไปได้ดีนะ พี่เขามาบอกว่า หนูรู้ไหม? ถ้าพี่มีแฟนพี่จะขออะไรแฟนอย่างหนึ่ง พี่ขอให้เป็นหนูนะ กูนี่คือกรี๊ดแล้วว!!!!! แล้วบอกเราต่ออีก รอพี่เรียนจบก่อนนะ เข้าใจแหล้ะว่าให้ความหวัง แต่คือนี่ไม่เลิกหวังไง จนเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา พี่เขาชวนไปกินข้าว กับเพื่อนเราแล้วก็แฟนมัน เพื่อนเรามันก็ไปเดินเล่นกับแฟนมันในห้าง แล้วคือเราก็นั่งกินกับพี่เขา พี่เขาก็พูดนะ รอพี่จบก่อน อี ให้รออยู่นั้นละ แต่เหมือนเพราะระยะทางแล้วก็ไม่ได้เจอกันนาน เหมือนเขาก็มีคนที่คุยด้วยอยู่แล้ว แต่คือมาบอกกูอย่างเนี่ย ไม่แฟร์ป่ะ คือถ้านี่รอเองก็ไม่อะไร แต่นี่คือบอกให้รอ คือแบบมันโคตรเสียความรู้สึก มันพูดอะไรอะไรไม่ถูก เราเลือกที่จะเลิกรอเอง เราคิดนะ ถ้าเขายังไม่เลิกทำนิสัยแบบนี้ เขานั้นละ ที่จะไม่เหลือใคร