--เราเขียนกระทู้นี้ เพราะอยากได้คำแนะนำ คำปรึกษา วิธีรับมือหรือแก้ปัญหาในการใช้ชีวิตต่อไป รวมทั้งความคิดเห็นทั้งในแง่ดี และไม่ดี (ของมันต้องมีอ่ะเนอะ จะให้คนมาชมอย่างเดียวก้อไม่ได้ ใช่ป่ะล่ะ55+) เหมือนจะดูโรคจิต แต่อยากได้จริงๆนะ......^_^--
เราเคยเป็นเกย์(รับ)มาก่อน เคยใช้ชีวิตแบบเกย์ปกติคนนึง ทำตัวดี ทำตัวไม่ดีบ้าง ปะปนกันไป เคยคิดอยากมีแฟนสักคน คนที่คบกันไปนานๆ เหมือนกับคนอื่นๆเค้านะ แต่พอมีคนดีดีเข้ามา เราก้อหาเหตุผลของความเหมาะสม ไม่เหมาะสม เพื่อปฏิเสธเค้าทุกวิถีทาง พอรักใครเข้าก้อเจอคนที่ไม่ดี แล้วเค้าก้อทิ้ง รักแบบหัวปลักหัวปลำ ร้องไห้ เสียใจเป็นเดือนๆ ....(มันคงเปนเวรกรรม ซินะ 555+)
ตอนนี้โสดมา 2 ปีกว่าล่ะ ช่วงที่โสด ก้อมีนัดเ_บ้าง ตามประสาคนโสดนั่นแหล่ะ^^ (Always safe sex) พอโสดมานานๆ ก้อเริ่มคิดหาวิธีใช้ชีวิตให้ตัวเองมีความสุข ทำอะไรที่เป็นสิ่งที่เรารัก ที่เราอยากทำ เช่น ไปเที่ยวต่างประเทศ เปลี่ยนงาน หาอะไรใหม่ๆให้ชีวิต แต่สุดท้าย ก้อไม่มีอะไรที่ทำให้เรามีความสุขจริงๆ และเราก้อเลยตัดสินใจอยากเป็นในสิ่งที่เราอยากเป็นมากที่สุด เพื่อเติมเต็มชีวิตเหงาๆ ตัวคนเดียวอ่ะเนอะ เลยค้นหาตัวเองอีกครั้ง และรู้สึกว่าตัวเองอยากจะเป็นผู้หญิงจริงๆ (ตอนเด็กๆเคยคิดอยากเป็นครั้งนึง ตอนนั้นโลกยังไม่เปิดกว้างเท่านี้ การเป็นตุ๊ด หรือออกแต๋วมากๆ ใช้ชีวิตลำบาก ยิ่งมีเพลงพี่ไทขึ้นมาอีก โลกของตุ๊ดมันมืดมน น่าอายเลยทีนี้ **ปล.ตอนนี้ก้อไม่เกลียดเพลงพี่เค้าแล้วนะ 555+**) กลับมาเข้าเรื่องอยากเป็นผู้หญิง^^ ที่เราชอบเป็นผู้หญิงเพราะได้แต่งตัวสวยๆ ได้ใส่รองเท้าสวยๆ ผมยาวๆ ได้เปลี่ยนทรงผมทุกวันที่ไปทำงาน ใส่กางเกงบ้าง กระโปรงบ้าง รู้สึกสนุกกับการได้แต่งตัวในทุกๆวัน พื้นฐานเราชอบแต่งตัวโป๊ๆ 555+ (บุคคลิกเราก้อค่อนข้างไปทางผู้หญิงแหล่ะ ตอนเป็นเกย์ก้อไม่ได้ดูเกย์สักเท่าไหร่หรอก) และเราก้อเริ่มทำตัวสาวขึ้นเรื่อยๆจากเมื่อก่อน ไว้ผมยาว ดูแลตัวเอง ลดน้ำหนัก อยากตัวบางๆ จะได้ดูเนียนนี ^^
--เพื่อนๆอย่าเพิ่งเริ่มด่า หรือเบื่อกันนะ ว่าอีตุ๊ดนี่เขียนเวิ่นระบายอะไรพวกนี้ขึ้นมาทำไม....ความพีค (แบบเฮียเฮีย) ที่สุดกำลังจะเริ่มขึ้นล่ะ--
หลังจากที่ตั้งใจ มั่นหน้ามั่นโหนกแระ ว่าจะเป็นผู้หญิง (หมายถึงเป็นสาวสองอ่ะนะ) ความคิดถึงเรื่องศัลยกรรมตัวเอง ก้อเข้ามาในหัวแบบเฉียบพลัน บวกกับความพร้อมในหลายๆด้าน จึงเดินหน้าหาข้อมูล หาคลีนิก และสิ่งที่จะทำเป็นอันดับแรกๆ จนสรุปได้ว่าจะทำอะไรบ้าง (ดีใจ ตื่นเต้นโครตๆ เหมือนจะได้เกิดใหม่ยังไงยังงั้น) พอใกล้ถึงวันทำศัลยกรรม การตรวจสุขภาพ และตรวจเลือด ก้อประเดประดังดาหน้าเข้ามา ด้วยความมั่นใจอะไรสักอย่างในตัวเอง ทำให้ไม่กลัวอะไรเลย เดินหน้าตรวจทุกอย่างตามที่คลีนิกแนะนำ และในที่สุดวันนี้ก้อมาถึง วันที่ผลตรวจเลือดบอกว่า "เราเลือดบวก" คำว่า Positive
ไม่ Positive อีกต่อไปแล้วว่ะ (เฉพาะในเรื่องนี้นะ) คลีนิกแนะนำให้เราไปตรวจซ้ำที่อื่นอีก เพื่อยืนยัน ตอนนั้นแอบย้อนพยาบาลที่คีลนิกไปด้วย ว่าแล้วผลที่ออกมานี่ ยังไม่ยืนยันเหรอ?? เค้าอธิบายแล้วก้อแนะนำแบบนั้น เราก้อทำตามสิ จะรออะไร อยากรู้เหมือนกัน ว่าแล็ปที่ตรวจมันมั่ว หรือเราที่จั่วมาเอง.....
เราไปตรวจซ้ำที่ รพ. เพราะมั่นใจว่าชัวร์ ไม่มั่วแน่ๆ และแล้วผลมันก้อไม่มั่วจริงๆ เปนเราที่จั่วเจอจริงๆ ผลเลือดผิดปกติ พยาบาลบอกอย่างนั้น และส่งตัวไปพบคุณหมอเพื่อรักษาตัวต่อไป เดินใน รพ. เหมือนมงลงเลย น้าตาคลอนิดๆ เกือบๆไหล มือเท้าเย็น หน้าชาไปหมด ทุกอย่างผ่านไปไวมากๆ เหมือนตอนได้มง และเดิน First walk สักพักก้อนั่งนิ่งๆ สมองว่างเปล่า สิ่งที่เข้ามาในหัวมีแต่คำถาม คำถามเต็มไปหมด ซึ่งไม่มีคำตอบเลยสักอัน หลังจากพบคุณหมอ และไม่ค่อยรู้เรื่องกับสิ่งที่คุณหมอบอกเท่าไหร่ แต่ก้อจำคร่าวๆมาได้บ้างแหล่ะ พยาบาลกักตัวดูแลจิตใจที่ รพ. สักพักใหญ่ๆ จนปล่อยเรากลับบ้าน....
ตอนนี้เราเริ่มยา และรักษาตัวเองแล้ว แต่ยอมรับเลยยังทำใจไม่ได้จริงๆ ไม่คิดว่าเราจะเป็นผู้ติดเชื้อ แทนที่จะเป็นผู้หญิง นึกถึงเรื่องนี้ยังร้องไห้ตลอด
คิดไม่ออกเลยว่าไปได้จากที่ไหนมา หรือว่าใคร ไม่รู้แม้กระทั้งว่าเมื่อไหร่ด้วยซ้ำ ถ้าไม่คิดจะเป็นคนที่อยากเป็น คงไม่มีวันรู้เลยว่าเราเป็นคน...นี้ยู่
--จากนี้ไปไม่รู้เลยจะใช้ชีวิตไปทางไหน จะเอาไงกับชีวิตดี ความฝัน ความจริง มันดูเลือนลางไปหมด รู้แค่ว่าต้องกินยาไปตลอดชีวิตแค่นั้น เราอ่านกระทู้ในพันทิปมาบ้าง ก้อพอรู้ว่ามีคนที่เป็นเหมือนกับเรายู่พอสมควร เราเลยเขียนกระทู้นี้ และอยากได้คำแนะนำ จากคนเหล่านั้น ที่พร้อมจะนำทางเรา ให้สู้ต่อไป
ยังไงถ้าไม่เป็นการรบกวนมากเกินไป คอมเม้น หรือข้อความมาได้นะ เราอยากคุย อยากปรึกษามากที่สุดเลย T_T
**อยากทำใจได้สักที....เห้ออ**
ขอบคุณที่อ่านจนมาถึงตรงนี้นะ ขอบคุณมากจริงๆ
ตั้งใจจะเป็นคนที่เราอยากจะเป็น...แต่ ดัน ได้เป็นคนที่ไม่อยากเป็นไปตลอดชีวิต!!
เราเคยเป็นเกย์(รับ)มาก่อน เคยใช้ชีวิตแบบเกย์ปกติคนนึง ทำตัวดี ทำตัวไม่ดีบ้าง ปะปนกันไป เคยคิดอยากมีแฟนสักคน คนที่คบกันไปนานๆ เหมือนกับคนอื่นๆเค้านะ แต่พอมีคนดีดีเข้ามา เราก้อหาเหตุผลของความเหมาะสม ไม่เหมาะสม เพื่อปฏิเสธเค้าทุกวิถีทาง พอรักใครเข้าก้อเจอคนที่ไม่ดี แล้วเค้าก้อทิ้ง รักแบบหัวปลักหัวปลำ ร้องไห้ เสียใจเป็นเดือนๆ ....(มันคงเปนเวรกรรม ซินะ 555+)
ตอนนี้โสดมา 2 ปีกว่าล่ะ ช่วงที่โสด ก้อมีนัดเ_บ้าง ตามประสาคนโสดนั่นแหล่ะ^^ (Always safe sex) พอโสดมานานๆ ก้อเริ่มคิดหาวิธีใช้ชีวิตให้ตัวเองมีความสุข ทำอะไรที่เป็นสิ่งที่เรารัก ที่เราอยากทำ เช่น ไปเที่ยวต่างประเทศ เปลี่ยนงาน หาอะไรใหม่ๆให้ชีวิต แต่สุดท้าย ก้อไม่มีอะไรที่ทำให้เรามีความสุขจริงๆ และเราก้อเลยตัดสินใจอยากเป็นในสิ่งที่เราอยากเป็นมากที่สุด เพื่อเติมเต็มชีวิตเหงาๆ ตัวคนเดียวอ่ะเนอะ เลยค้นหาตัวเองอีกครั้ง และรู้สึกว่าตัวเองอยากจะเป็นผู้หญิงจริงๆ (ตอนเด็กๆเคยคิดอยากเป็นครั้งนึง ตอนนั้นโลกยังไม่เปิดกว้างเท่านี้ การเป็นตุ๊ด หรือออกแต๋วมากๆ ใช้ชีวิตลำบาก ยิ่งมีเพลงพี่ไทขึ้นมาอีก โลกของตุ๊ดมันมืดมน น่าอายเลยทีนี้ **ปล.ตอนนี้ก้อไม่เกลียดเพลงพี่เค้าแล้วนะ 555+**) กลับมาเข้าเรื่องอยากเป็นผู้หญิง^^ ที่เราชอบเป็นผู้หญิงเพราะได้แต่งตัวสวยๆ ได้ใส่รองเท้าสวยๆ ผมยาวๆ ได้เปลี่ยนทรงผมทุกวันที่ไปทำงาน ใส่กางเกงบ้าง กระโปรงบ้าง รู้สึกสนุกกับการได้แต่งตัวในทุกๆวัน พื้นฐานเราชอบแต่งตัวโป๊ๆ 555+ (บุคคลิกเราก้อค่อนข้างไปทางผู้หญิงแหล่ะ ตอนเป็นเกย์ก้อไม่ได้ดูเกย์สักเท่าไหร่หรอก) และเราก้อเริ่มทำตัวสาวขึ้นเรื่อยๆจากเมื่อก่อน ไว้ผมยาว ดูแลตัวเอง ลดน้ำหนัก อยากตัวบางๆ จะได้ดูเนียนนี ^^
--เพื่อนๆอย่าเพิ่งเริ่มด่า หรือเบื่อกันนะ ว่าอีตุ๊ดนี่เขียนเวิ่นระบายอะไรพวกนี้ขึ้นมาทำไม....ความพีค (แบบเฮียเฮีย) ที่สุดกำลังจะเริ่มขึ้นล่ะ--
หลังจากที่ตั้งใจ มั่นหน้ามั่นโหนกแระ ว่าจะเป็นผู้หญิง (หมายถึงเป็นสาวสองอ่ะนะ) ความคิดถึงเรื่องศัลยกรรมตัวเอง ก้อเข้ามาในหัวแบบเฉียบพลัน บวกกับความพร้อมในหลายๆด้าน จึงเดินหน้าหาข้อมูล หาคลีนิก และสิ่งที่จะทำเป็นอันดับแรกๆ จนสรุปได้ว่าจะทำอะไรบ้าง (ดีใจ ตื่นเต้นโครตๆ เหมือนจะได้เกิดใหม่ยังไงยังงั้น) พอใกล้ถึงวันทำศัลยกรรม การตรวจสุขภาพ และตรวจเลือด ก้อประเดประดังดาหน้าเข้ามา ด้วยความมั่นใจอะไรสักอย่างในตัวเอง ทำให้ไม่กลัวอะไรเลย เดินหน้าตรวจทุกอย่างตามที่คลีนิกแนะนำ และในที่สุดวันนี้ก้อมาถึง วันที่ผลตรวจเลือดบอกว่า "เราเลือดบวก" คำว่า Positive
เราไปตรวจซ้ำที่ รพ. เพราะมั่นใจว่าชัวร์ ไม่มั่วแน่ๆ และแล้วผลมันก้อไม่มั่วจริงๆ เปนเราที่จั่วเจอจริงๆ ผลเลือดผิดปกติ พยาบาลบอกอย่างนั้น และส่งตัวไปพบคุณหมอเพื่อรักษาตัวต่อไป เดินใน รพ. เหมือนมงลงเลย น้าตาคลอนิดๆ เกือบๆไหล มือเท้าเย็น หน้าชาไปหมด ทุกอย่างผ่านไปไวมากๆ เหมือนตอนได้มง และเดิน First walk สักพักก้อนั่งนิ่งๆ สมองว่างเปล่า สิ่งที่เข้ามาในหัวมีแต่คำถาม คำถามเต็มไปหมด ซึ่งไม่มีคำตอบเลยสักอัน หลังจากพบคุณหมอ และไม่ค่อยรู้เรื่องกับสิ่งที่คุณหมอบอกเท่าไหร่ แต่ก้อจำคร่าวๆมาได้บ้างแหล่ะ พยาบาลกักตัวดูแลจิตใจที่ รพ. สักพักใหญ่ๆ จนปล่อยเรากลับบ้าน....
ตอนนี้เราเริ่มยา และรักษาตัวเองแล้ว แต่ยอมรับเลยยังทำใจไม่ได้จริงๆ ไม่คิดว่าเราจะเป็นผู้ติดเชื้อ แทนที่จะเป็นผู้หญิง นึกถึงเรื่องนี้ยังร้องไห้ตลอด
คิดไม่ออกเลยว่าไปได้จากที่ไหนมา หรือว่าใคร ไม่รู้แม้กระทั้งว่าเมื่อไหร่ด้วยซ้ำ ถ้าไม่คิดจะเป็นคนที่อยากเป็น คงไม่มีวันรู้เลยว่าเราเป็นคน...นี้ยู่
--จากนี้ไปไม่รู้เลยจะใช้ชีวิตไปทางไหน จะเอาไงกับชีวิตดี ความฝัน ความจริง มันดูเลือนลางไปหมด รู้แค่ว่าต้องกินยาไปตลอดชีวิตแค่นั้น เราอ่านกระทู้ในพันทิปมาบ้าง ก้อพอรู้ว่ามีคนที่เป็นเหมือนกับเรายู่พอสมควร เราเลยเขียนกระทู้นี้ และอยากได้คำแนะนำ จากคนเหล่านั้น ที่พร้อมจะนำทางเรา ให้สู้ต่อไป
ยังไงถ้าไม่เป็นการรบกวนมากเกินไป คอมเม้น หรือข้อความมาได้นะ เราอยากคุย อยากปรึกษามากที่สุดเลย T_T
**อยากทำใจได้สักที....เห้ออ**
ขอบคุณที่อ่านจนมาถึงตรงนี้นะ ขอบคุณมากจริงๆ