เป็นลูกสอนพ่อขี้เมาบาปใหม

พ่อเราขี้เมาตั้งแต่เราจำความได้  ภาพพ่อสำหรับเราคือ​พ่อที่เมาโวยวายด่าคนนู้นคนนี้เสียงดังในบ้าน​ มองโลกในแง่ร้าย​ พูดว่าคนอื่นบอกว่าตัวเองดีตัวเองมีนู้นนี้ทั้งๆที่ตัวเองไม่มีอะไร​ ทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอัน​ ถ้าเมาก็ไม่มีใครอยากจะร่วมวงสนทนาด้วย​ เพราะพาลเสียงดังด่าทอ​ เห็นคนอื่นดีกว่าคนในครอบครัว​ หาเงินได้ก็หมดไปกับเหล้าและเรื่องไร้สาระ​ เราไม่มีความภูมิใจในตัวพ่อเลย​ เมื่อสิ้นปีก็เมาเสียงดังด่าคนอื่น​ คนก็เยอะแยะเราอับอายเช้ามาก็เลยถามว่าทำไมกลับมากินเหล้าอีกเขาบอกทำไมกูละเท่านั้นละเราละเบิด​ เลยบอกทำไมไม่ทำตัวให้ลูกหลานนับถือทำไมทำตัวแบบนี้เขาก็บอกเรื่องของกู​ เราเลยไม่อยากจะพูดมันจุกน้ำตาใหลถ้าไม่เพราะแม่คือไม่อยากกลับบ้านเลยอยากมีพ่อดีๆกับเขาบ้างจัง