พ่อเราขี้เมาตั้งแต่เราจำความได้ ภาพพ่อสำหรับเราคือพ่อที่เมาโวยวายด่าคนนู้นคนนี้เสียงดังในบ้าน มองโลกในแง่ร้าย พูดว่าคนอื่นบอกว่าตัวเองดีตัวเองมีนู้นนี้ทั้งๆที่ตัวเองไม่มีอะไร ทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอัน ถ้าเมาก็ไม่มีใครอยากจะร่วมวงสนทนาด้วย เพราะพาลเสียงดังด่าทอ เห็นคนอื่นดีกว่าคนในครอบครัว หาเงินได้ก็หมดไปกับเหล้าและเรื่องไร้สาระ เราไม่มีความภูมิใจในตัวพ่อเลย เมื่อสิ้นปีก็เมาเสียงดังด่าคนอื่น คนก็เยอะแยะเราอับอายเช้ามาก็เลยถามว่าทำไมกลับมากินเหล้าอีกเขาบอกทำไมกูละเท่านั้นละเราละเบิด เลยบอกทำไมไม่ทำตัวให้ลูกหลานนับถือทำไมทำตัวแบบนี้เขาก็บอกเรื่องของกู เราเลยไม่อยากจะพูดมันจุกน้ำตาใหลถ้าไม่เพราะแม่คือไม่อยากกลับบ้านเลยอยากมีพ่อดีๆกับเขาบ้างจัง
เป็นลูกสอนพ่อขี้เมาบาปใหม