เเฟนเปลี่ยนไปจากเดิมเอาเเต่ใจตัวเอง ทำไงดีครับ?

อ่านให้จบนะครับ เรื่องก็มีอยู่ว่า ผมคบกับเขาได้ไม่นานมากครับ ตอนเเรกๆเขาก็ดีครับ คุยดีชวนเราคุยสนุกมาก เเต่พักหลังๆมานี้เขาเหมือนเปลี่ยนไปครับ เราอยู่ไกลกันครับคนละทิศเลย เเต่ผมก็ไปหาเขาครับเมื่อช่วงปีใหม่ เขาพูดกับผมไม่ดีครับ ใช้คำหยาบคาย ด่าด้วยคำแรงๆ อายุเราห่างกัน2ปีครับเขาเป็นรุ่นพี่ เขาจะชอบโกรธเพราะผมไม่ชวนเขาคุยครับ เเต่ตัวผมเองชวนคุยไม่ค่อยเก่ง ผมก็พยายามชวนคุยเเต่พอชวนคุยถามนู่นนี่ เขาก็ด่าผมครับพูดด้วยคำแรงๆ เช่น เเล้วจะไปไหนต่อ เขาก็จะบอกว่า กูไม่รู้จะถามเหี้*ไรหนักหนา เเล้วไม่ใช่เเค่รอบเดียวนะครับ หลายครั้งมากติดต่อกันจนผมรู้สึกหงอยครับเเบบเเย่เลย ผมเป็นผู้ชายคิดมากครับ เเล้วผมก็เงียบครับไม่ได้พูดอะไรเเล้วเขาถามผมว่า เป็นอะไร ผมก็บอกไปว่าไม่ได้เป็นอะไร เพราะผมไม่อยากจะทะเลาะ เเล้วเขาก็ด่าผมครับ ผมเลยอธิบายไปเขาก็บอกประมาณว่า ก็ไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้นนะ เหมือนพูดเล่นอะไรงี้ครับ เเต่ความรู้สึกมันไม่ใช่ เเล้วก็เขาชอบ บอกผมว่าอยากมีกิ๊กอยากมีผัวใหม่ พูดเเบบนี้บ่อยมากครับ พอผมถามเขาว่าเบื่อเราเเล้วหรอ อยากมีใหม่หรอ เขาก็ด่าผมทันทีเลยครับ เขาบอกเล่นเหี้*อะไรไม่ได้เลย ก็เล่นได้ครับเเต่บ่อยเกินไป มันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดเล่นอะครับในความคิดผม เเล้วก็ชอบลงสตอรี่ตัวเองเเล้วมีคำประมาณว่ายังไม่มีเเฟนอะไรประมาณนี้ครับบ่อยมาก เเล้วเดี๋ยวนี้ไม่ชวนผมคุยเลยครับผมต้องชวนคุย เเล้วเวลาตอบก็ตอบเเต่สติ๊กเกอร์ไม่ก็คำฮ้วนๆคำเดียวเเล้วก็เงียบครับ เเล้วเหมือนรีบพิมไม่ตั้งใจพิม เเล้วก็ออกจากเเชทไป ผมรู้สึกได้เลยครับว่าเปลี่ยนไป ผมไม่มีสิทธิ์ทำอะไรเลยครับ ต้องเป็นในเเบบที่เขาให้เป็น เช่นผมห้ามเถียง ต้องยอมเขาทุกเรื่อง ไปไหนห้ามมีผญถึงจะเป็นเพื่อนก็ตาม เรื่องนี้ก็พอเข้าใจครับเเต่เขาห้ามผม เเต่เขาก็ไปกับเพื่อนผชซะเอง  เรื่องที่เขาห้ามผมเขาทำซะเองหมดเลย เเล้วเวลาทะเลาะผมก็พยายามอธิบาย เเต่เขาหาว่าเถียง ผมพยายามจะบอกว่ามันไม่ใช่นะอะไรแบบนี้ เขาไม่ฟังครับ เขาเป็นคนที่ไม่มีเหตุผลอะไรเลยครับ เเล้วเวลาทะเลาะบอกเลิกผมบ่อยมาก ในความคิดผมผมคิดว่าคนเป็นเเฟนกันควรจะคุยกันดีๆ มีอะไรคุยกันด้วยเหตุผลไม่ใช่หรอครับ ค่อยๆปรับกันไป เเต่นี่ไม่ใช่เลยครับเคยถามเเล้วว่า ทำไมเราไม่ลองคุยกันดีๆ ลองใช้เหตุผลดู เขาบอกเขาไม่สนครับเขาไม่ใช้ อะไรประมาณนี้ เเล้วเขาชอบ บอกให้ผมซื้อนู่นนี่ให้เเล้วราคามันก็เเพงอะครับ ใจผมอยากให้ทุกอย่างแหละเเต่เงินไม่ค่อยมีเพราะผมก็ยังขอพ่อเเม่ใช้อยู่เลย เขาอยากได้อะไรผมก็ซื้อให้ด้วยตังเก็บผมเอง เเล้วพอเขาบอกให้ผมซื้อหูฟังให้ราคา4000ผมไม่มีเงินจริงๆเเล้วเขาอยากได้เเล้วผมก็อธิบายไปว่าไม่มีเงินมันเเพงอะไรงี้เขาก็เหมือนจะงอนอะครับเป็นเเบบนี้บ่อยครับ ผมเลยถามว่าโกรธเพราะผมไม่ซื้อให้หรอ เขาบอกผมว่า คิดได้เเค่นี้หรอ สมเเล้วที่เค้าว่า ผมก็งงเลยครับ ผมเเทนตัวเองว่าผมกับพี่ครับ เเต่เขาจะพูดกูกับครับ บางเรื่องผมผิดผมยอมรับครับ เขาเป็นคนที่ไม่เคยยอมผมเลยไม่เคยง้อผมเลย เขาอยากให้ผมเป็นเเบบที่เขาอยากให้เป็นผมก็พยายามปรับตัวครับบางอย่างผมปรับได้เเล้วเเต่บางอย่างมันยังไม่ชินครับบางทีก็ลืม เรื่องเเค่นิดเดียวโกรธผมเเทบตายด่าผมด้วยคำแรงๆไม่ยอมผมเลยผมก็ยอมรับผิดครับ ผมอยากนู้ว่าจะทำไงดี อยากเลิกเเต่เลิกไม่ได้ผมรักเขามากไม่รู้จะทำไงครับ ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ ขอคำเเนะนำด้วยครับ