ปฏิจจสมุปบาท แบบพระอภิธรรม - ผสฺส ปจฺจยา เวทนา - เวทนา ๖ เกิดขึ้นเพราะอาศัยผัสสะ ๖ เป็นเหตุ

มูลเหตุแห่งการบัญญัติขันธ์ ๕ ภิกษุ ! มหาภูต (ธาตุ) สี่อย่าง เป็นเหตุเป็นปัจจัย เพื่อการบัญญัติ รูปขันธ์; ภิกษุ ! ผัสสะ (อายตนะใน + นอก + วิญญาณที่อายตนะ) เป็นเหตุเป็นปัจจัย เพื่อการบัญญัติ เวทนาขันธ์

อยากถามเป็นความรู้ว่าแนวทางปฏิบัติวิปัสสนาของท่านอาจารย์โกเอ็นก้าชาวอินเดียที่ว่าดูเวทนาในสติปัฏฐานนี่ดูเวทนาของกายหรือจิตครับดูยังไงครับ มีสติในเวทนาที่เป็นเหตุของตัณหาและกิเลสกองอื่นๆใข่ไหมครับที่เป

https://youtu.be/425C-Ej7B-k https://www.youtube.com/watch?v=425C-Ej7B-k

ปฏิจจสมุปบาท (/ปะติดจะสะหฺมุบบาด/) เป็นชื่อพระธรรมหัวข้อหนึ่งในศาสนาพุทธ เรียกอีกอย่างว่า อิทัปปัจจยตา หรือ ปัจจยาการ เป็นหลักธรรมที่อธิบายถึงการเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมทั้งหลายเพราะอาศัยกัน, การที่สิ่งท

(สำหรับผู้ที่ไม่สามารถเข้าใจปฏิจจสมุปบาท ๑) ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ! ปุถุชนผู้มิได้สดับแล้ว จะพึงเบื่อหน่ายได้บ้าง พึงคลายกำหนัดได้บ้าง พึงปล่อยวางได้บ้าง ในกายอันเป็นที่ประชุมแห่งมหาภูตทั้งสี่นี้. ข้อนั

ปฏิจจสมุปบาท ตถตา ( ภาวะที่เป็นของมันอย่างนั้น ) อวิตถตา ( ภาวะที่ไม่คลาดเคลื่อนไปได้) อนัญญถตา ( ภาวะที่ไม่เป็นอย่างอื่น ) คือหลักอิทัปปัจจยตาดังกล่าว มานี้แลเรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท " อดีต

ในหลักปฏิจจสมุปบาท คือ อวิชชาเป็นเหตุ ทำให้เกิดสังขาร สังขารก็ทำให้เกิดวิญญาณ วิญญาณก็ทำให้เกิดสาฬายตนะ สาฬายตนะก็ทำให้เกิดผัสสะ ผัสสะทำให้เกิดเวทนา เวทนาทำให้เ

การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง เวทนา (ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อผัสสะกระทบอายตนะ) และ ตัณหา (ความทะยานอยาก) เป็นแกนหลักของการทำความเข้าใจอริยสัจ 4 และหลักปฏิจจสมุปบาท 1. โดยอนุโลม (Anuloma - ลำดับกา

“ปฏิจจสมุปบาท” รากศัพท์มาจาก ปฏิจฺจ + สํ (คำอุปสรรค = พร้อมกัน) + อุ (คำอุปสรรค = ขึ้น) + ปทฺ (ธาตุ = ไ