จิตใจอ่อน ท้อ ชอบนึกถึงเรื่องอดีตที่เเย่ๆ เมื่อเริ่มเข้ามหาลัย

ผมเเต่ก่อนเรียนอันดับ 1ของห้อง มีเเต่คนชม พอมาเริ่มเรียนมหาลัย เราเปลี่ยนคณะด้วย เเล้วก็เเก่กว่าคนอื่น เราจิตใจค่อนข้างอ่อนเเอครับ เราไม่ได้บอกเพื่อนๆเรียนมาเทอม 1 เราปิดบังมาตลอดว่าเราไม่ได้ซิ่วมา มีเพื่อนที่ซิ่วมาก็โดนเเซวว่าเเก่ ซึ่งคนที่เเซวเราไม่ค่อยชอบนิสัย เนื่องจากเขาขึ้นเสียงใส่กับเราครั้งนึงเราไม่ได้ไปตั้งใจเเย่งที่ เราเป็นคนที่เกียจใครเเล้วไม่ให้อภัยเลย เพราะเขาขึ้นเสียงใส่ 2 รอบ หลังๆตั้งเเต่เหตุการณ์นั้นเขาก็ชวนคุยนิดหน่อย ปกตินิสัยเขาเป็นเเบบนี้ เราไม่อยากคุยเท่าไร ไม่เคยชวนคุย
ชีวิตมหาลัยไม่ได้สนิทกับใคร ผมไปสนิทกับคนนึงซึ่งเเทบไม่เอาไรเลย เรื่องเรียน ชอบไม่มาโดด ไม่ค่อยรู้เรื่อง เราก็เลยค่อนข้างเหงา เพราะเข้าสังคมไม่เก่ง ก็มีคนพอสนิทนิดหน่อยบ้างก็ไปอยู่กลุ่มพวกนั้น เราก็เห็นชีวิตมหาลัยหลายๆคนไม่ได้สนิทกัน ส่วนเรื่องของเราคือเราชอบมานั่งคิดว่าเราเสียเวลาเสียเปรียบมา 1 ปี  เราไม่ใช่คนที่เก่งที่สุดต่อไป คนที่เราเกียจที่เราบอกคนนั้นเรียนได้ดีที่สุด ชีวิตมหาลัยมันดุดันเเข่งกันเรียนในสาขา เพราะมีเพื่อนคนนึงทำคะเเนนได้พอๆกับเขา เขาก็ว่าเพื่อนคนนั้นใหญ่ ด้วยความไม่ชอบส่วนตัวคือคนที่เราเกียจเนี่ยเเละ