สวัสดีปีใหม่ครับเพื่อนๆพี่ๆ พันทิปทุกท่าน
จากที่ผมเคยตั้งกระทู้เรื่องย้ายงาน เงินเดือน ก่อนหน้านี้บ่อยๆ ขอบคุณทุกท่านที่ให้คำแนะนำดีๆเสมอมาครับ
ผ่านมาหลังจากนั้น ผมได้งานใหม่แล้วครับ เป็นผู้จัดการแผนกการตลาดของบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่นที่อยุธยาที่หนึ่ง
บอกตรงๆก็งงๆครับ เพราะว่า เค้าให้ผมไปทำแทนคนญี่ปุ่นเลย และผมก็ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านวงการชิ้นส่วนรถยนต์เลยด้วย
เงินเดือนต่อเดือนผมได้ราวๆ 95KTHB + Bonus หารต่อเดือนแล้ว ก็100K ปริ่มๆพอดี (โบนัสน้อยครับ)
ผมพยายามอย่างเต็มที่ เรียนรู้ทุกอย่าง ทำเท่าที่ทำได้ แต่ก็ยากจริงๆ เพราะว่าผมได้รับการถ่ายงานจากคนก่อนหน้าแค่เดือนเดียว แทบจะไม่ได้อะไร
มากมายเลย และหัวหน้าผมที่เป็นSr.general Managerคนญี่ปุ่นนี่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย แถมยังทำให้ผมเครียดกว่าเดิมอีก
หัวหน้าใหญ่ผมเป็นคนญี่ปุ่นที่ค่อนข้างโมโหร้ายมาก ควบคุมตัวเองไม่ค่อยอยู่ พูดจาด่าทอกลางออฟฟิสเสียงดัง ไม่ฟังความคิดเห็นใครเลย
คนไทยในออฟฟิสขนาดฟังไม่รู้เรื่องยังเอือมระอากันหมด วิธีการสอนงานคือเรียกไปด่า
ผมอึดอัดมากในการทำงาน เพราะไม่ว่าผมจะเข้าไปปรึกษาอะไร ก็จะโดนโวยวายโมโหกลับมา โดยเฉพาะเรื่องที่เค้าไม่รู้
(หัวหน้าผมเองก็ไม่ใช่คนของบริษัทตั้งแต่แรก เพิ่งย้ายมาได้ประมาณปีกว่าๆ เหมือนกัน)
พี่คนไทยที่อยู่มานานพูดภาษาญี่ปุ่นได้เหมือนกัน(พี่คนนี้ดีมาก คอยแนะนำผมตลอด) อายุพอๆกันกับคนญี่ปุ่น บอกว่า เค้าคงไม่รู้จะตอบยังไง
ในเรื่องที่เค้าไม่รู้ เลยทำเป็นโมโหเพื่อให้ผมไม่ถามต่อ
ที่แย่ที่สุดเลยคือ ศัพท์ที่เค้าใช้แยกเวลาคุยผมกับคนญี่ปุ่นด้วยกันออกจากกันนี่คือ กดขีชัดเจนเลย คนญี่ปุ่นด้วยกันพูดครับ กับผมใส่ เลย
แล้วที่ผมไม่ชอบที่สุดเลยคือ "ก็ช่วยไม่ได้นะ เพราะคุณคือคนไทย ก็เลยทำไม่ได้" โอ้โห สุดๆเลย
บอกตรงๆ ผมนอนไม่ค่อยจะหลับทุกวันเลย ไม่ใช่เครียดเพราะเรื่องงาน แต่ผมเครียดเรื่องคนเนี่ยล่ะ
ตอนนี้รู้ซึ้งแล้ว ทำไมคนญี่ปุ่นคนก่อนลาออกโดยยังไม่ได้งานใหม่ ต้องว่างงานอยู่หลายเดือนเลย
แล้วอีกอย่างวงการรถยนต์ที่ว่าดูเหมือนจะมั่นคง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว อย่างที่ทุกๆท่านรู้กัน ปี63นี่เผาจริงแน่นอน
ตอนนี้คู่แข่งก็เยอะมากๆจริงๆ ลูกค้าจากที่เคยทำพัฒนาร่วมกัน ตอนนี้ปลดสถานะของชิ้นงานให้อยู่ลงมาในเลเวลธรรมดา
เพื่อที่เจ้าที่ฉีดงานพลาสติกทั่วไปราคาถูกได้เข้ามาเสนอได้ เน้นต้นทุนกันล้วนๆครับตอนนี้
เอาจริงๆ ผมทำงานมาหกเดือน สำหรับงานผมไม่ถอยนะ ผมยังมีโปรเจอที่อยากทำอีกหลายอย่าง
แต่บอกตรงๆ กับนายญี่ปุ่นผมคนนี้ ผมพยายามจะทำใจให้ยอมรับไหวยากจริงๆ (แต่ก็พยายามอยู่นะ)
แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ (ถ้าผมไม่กลายเป็นโรคซึมเศร้าก่อน) ผมคงทนอีกไม่เกินปีหนึ่ง เพื่อไม่ให้ประวัติเสีย
และคงลองหางานใหม่ครับ
ขออภัยที่มาพิมพ์ยาวครับ จริงๆก็ได้แต่บ่นและทนทำไปแค่นั้นครับ
เพื่อนๆใครที่มีปัญหาหรือแนวทางอะไรแนะนำ ก็เข้ามาแชร์กันได้นะครับ
ผมอยากมีเพื่อนๆคุย ปรับทุกข์ ปรึกษากันได้ครับ ผมเองก็ยินดีให้คำปรึกษาที่ผมทำได้ครับ
วันนี้ผมได้ 100K แล้วครับ แต่ก็มาพร้อมกับความเครียดและความไม่มั่นคง
จากที่ผมเคยตั้งกระทู้เรื่องย้ายงาน เงินเดือน ก่อนหน้านี้บ่อยๆ ขอบคุณทุกท่านที่ให้คำแนะนำดีๆเสมอมาครับ
ผ่านมาหลังจากนั้น ผมได้งานใหม่แล้วครับ เป็นผู้จัดการแผนกการตลาดของบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์สัญชาติญี่ปุ่นที่อยุธยาที่หนึ่ง
บอกตรงๆก็งงๆครับ เพราะว่า เค้าให้ผมไปทำแทนคนญี่ปุ่นเลย และผมก็ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านวงการชิ้นส่วนรถยนต์เลยด้วย
เงินเดือนต่อเดือนผมได้ราวๆ 95KTHB + Bonus หารต่อเดือนแล้ว ก็100K ปริ่มๆพอดี (โบนัสน้อยครับ)
ผมพยายามอย่างเต็มที่ เรียนรู้ทุกอย่าง ทำเท่าที่ทำได้ แต่ก็ยากจริงๆ เพราะว่าผมได้รับการถ่ายงานจากคนก่อนหน้าแค่เดือนเดียว แทบจะไม่ได้อะไร
มากมายเลย และหัวหน้าผมที่เป็นSr.general Managerคนญี่ปุ่นนี่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย แถมยังทำให้ผมเครียดกว่าเดิมอีก
หัวหน้าใหญ่ผมเป็นคนญี่ปุ่นที่ค่อนข้างโมโหร้ายมาก ควบคุมตัวเองไม่ค่อยอยู่ พูดจาด่าทอกลางออฟฟิสเสียงดัง ไม่ฟังความคิดเห็นใครเลย
คนไทยในออฟฟิสขนาดฟังไม่รู้เรื่องยังเอือมระอากันหมด วิธีการสอนงานคือเรียกไปด่า
ผมอึดอัดมากในการทำงาน เพราะไม่ว่าผมจะเข้าไปปรึกษาอะไร ก็จะโดนโวยวายโมโหกลับมา โดยเฉพาะเรื่องที่เค้าไม่รู้
(หัวหน้าผมเองก็ไม่ใช่คนของบริษัทตั้งแต่แรก เพิ่งย้ายมาได้ประมาณปีกว่าๆ เหมือนกัน)
พี่คนไทยที่อยู่มานานพูดภาษาญี่ปุ่นได้เหมือนกัน(พี่คนนี้ดีมาก คอยแนะนำผมตลอด) อายุพอๆกันกับคนญี่ปุ่น บอกว่า เค้าคงไม่รู้จะตอบยังไง
ในเรื่องที่เค้าไม่รู้ เลยทำเป็นโมโหเพื่อให้ผมไม่ถามต่อ
ที่แย่ที่สุดเลยคือ ศัพท์ที่เค้าใช้แยกเวลาคุยผมกับคนญี่ปุ่นด้วยกันออกจากกันนี่คือ กดขีชัดเจนเลย คนญี่ปุ่นด้วยกันพูดครับ กับผมใส่ เลย
แล้วที่ผมไม่ชอบที่สุดเลยคือ "ก็ช่วยไม่ได้นะ เพราะคุณคือคนไทย ก็เลยทำไม่ได้" โอ้โห สุดๆเลย
บอกตรงๆ ผมนอนไม่ค่อยจะหลับทุกวันเลย ไม่ใช่เครียดเพราะเรื่องงาน แต่ผมเครียดเรื่องคนเนี่ยล่ะ
ตอนนี้รู้ซึ้งแล้ว ทำไมคนญี่ปุ่นคนก่อนลาออกโดยยังไม่ได้งานใหม่ ต้องว่างงานอยู่หลายเดือนเลย
แล้วอีกอย่างวงการรถยนต์ที่ว่าดูเหมือนจะมั่นคง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว อย่างที่ทุกๆท่านรู้กัน ปี63นี่เผาจริงแน่นอน
ตอนนี้คู่แข่งก็เยอะมากๆจริงๆ ลูกค้าจากที่เคยทำพัฒนาร่วมกัน ตอนนี้ปลดสถานะของชิ้นงานให้อยู่ลงมาในเลเวลธรรมดา
เพื่อที่เจ้าที่ฉีดงานพลาสติกทั่วไปราคาถูกได้เข้ามาเสนอได้ เน้นต้นทุนกันล้วนๆครับตอนนี้
เอาจริงๆ ผมทำงานมาหกเดือน สำหรับงานผมไม่ถอยนะ ผมยังมีโปรเจอที่อยากทำอีกหลายอย่าง
แต่บอกตรงๆ กับนายญี่ปุ่นผมคนนี้ ผมพยายามจะทำใจให้ยอมรับไหวยากจริงๆ (แต่ก็พยายามอยู่นะ)
แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ (ถ้าผมไม่กลายเป็นโรคซึมเศร้าก่อน) ผมคงทนอีกไม่เกินปีหนึ่ง เพื่อไม่ให้ประวัติเสีย
และคงลองหางานใหม่ครับ
ขออภัยที่มาพิมพ์ยาวครับ จริงๆก็ได้แต่บ่นและทนทำไปแค่นั้นครับ
เพื่อนๆใครที่มีปัญหาหรือแนวทางอะไรแนะนำ ก็เข้ามาแชร์กันได้นะครับ
ผมอยากมีเพื่อนๆคุย ปรับทุกข์ ปรึกษากันได้ครับ ผมเองก็ยินดีให้คำปรึกษาที่ผมทำได้ครับ