อยากรู้ว่าที่เราเป็นแบบนี้ เราเป็นอะไรกันแน่ หรือเราแค่อาย ?

คือ รู้สึกว่าตัวเองรู้สึกอึดอัด อยากจะร้องไห้ตลอดเวลาเมื่ออยู่ในที่ที่คนเยอะหรือกับคนที่ไม่รู้จัก เป็นเอามากจนไม่อยากเจอใคร วันรวมญาติก็ไม่อยากเจอใคร วันหยุดก็อยู่แต่บ้านไม่ออกไปไหน อยู่แค่ในห้อง ...

           รู้สึกอยากอยู่คนเดียว แต่พออยู่คนเดียวก็เหงา ร้องไห้ น้อยใจ คิดไปเรื่อย และไม่กล้าไปไหนมาไหนคนเดียวรู้สึกกลัวไปหมด กลัวเสียงซุบซิบ กลัวสายตาคน เป็นอะไรไม่รู้ เราป่วย เราอาย หรือเราเป็นอะไรกันแน่?? อยากเลิกรู้สึกอะไรแบบนี้ เรากลัวมันมีผลตอนเราเข้ามหาลัย กลัวมีผลตอนทำงาน กลัวเข้ากับคนอื่นไม่ได้...
          จะทำไงดีคะ..?

#ปล.ไม่แน่ใจว่ามาจากครอบครัวมั้ย เราไม่สนิทกับใครในบ้านเลย แถมพ่อแม่เราแยกทางกันอีก หรือทั้งหมดเป็นเพราะเราขาดความอบอุ่น พอไม่มีใครสนใจเลยเรียกร้องความสนใจหรออ.?