ขอกำลังใจในการตัดใจจากสิ่งที่ตัวเองรักแล้วก้าวต่อไปหน่อยค่ะ

เป็นเด็กซิ่วค่ะ ซิ่วมา2รอบ แต่รวมทั้งหมดคือ4ปีค่ะ 59-62 ตอนนี้กำลังเรียนปี1 คณะด้านภาษาค่ะ แต่ใจรักสัตวแพทย์มากๆค่ะ ปีที่แล้วยังทำได้ไม่ดีพอขาดเลขไป1ข้อเท่านั้น ตอนนี้เหนื่อยค่ะ เพราะตัวเองเรียนวิทย์มาตลอดใจชอบวิทยาศาสตร์ คณะแรกที่เรียนก็เกี่ยวกับวิทย์ค่ะ ภาษาก็ชอบค่ะแต่ไม่ได้ชอบขนาดที่อยากจะเรียน แค่อยากรู้เพื่อที่จะได้ดูซีรีส์แบบโนซับได้ค่ะ ตอนนี้เลยไม่รู้จะเอายังไงต่อ เพราะจากสายวิทย์จ๋ามาสังคมจ๋าเลยงงไปหมดเลยค่ะ ปรับตัวก็เหนื่อยเพราะเหมือนต้องพยายามทำความเข้าใจอะไรหลายๆอย่างใหม่ (ความเห็นส่วนตัวคิดว่าสายสังคมคิดเยอะกว่าสายวิทย์อีกค่ะ คิดทุกอย่าง) พ่อแม่บอกให้ทำตามที่ใจอยากแต่ญาติที่สนิทแอบมาเล่าให้ฟังว่าแม่เคยพูดว่าอยากให้หยุดเพราะเรื่องอายุค่ะ(ตอนนี้21ค่ะ) ลึกๆก็อยากลองอีกรอบค่ะแต่อีกใจก็ไม่อยากแล้วอยากก้าวไปข้างหน้า ตั้งแต่ประกาศผลว่าไม่ติด ทุกครั้งที่เห็นหมา/แมว/สัตว์ต่างๆ ใจมันเจ็บแปล๊บๆค่ะ หรือเวลาใครมาเล่าให้ฟังเรื่องสัตวแพทย์ มันจะรู้สึกว่า อีกนิดเดียวเองไม่งั้นก็ได้ทำในสิ่งที่อยากทำแล้วนะ อยากตัดใจแต่ก็ไม่อยาก อยากลองอีกสักครั้งก็ไม่กล้า นี่คือความคิดในหัวจริงๆเลยค่ะสับสนวนๆไปมาแบบนี้เลย อยากหลุดจากเรื่องนี้ค่ะ อยากมาขอกำลังใจและคำปรึกษาในการตัดใจ/ก้าวต่อไปจากเรื่องนี้ซักทีค่ะ