ผมความหนักใจมากหลายเรื่องเลยครับ ผมอยากจะลองถามคนอื่นดูว่ารู้สึกยังไงบ้าง มีทั้งความรัก การศึกษาต่อ การเงิน
มีเริ่มเลยครับ ด้วยความที่ตั้งกระทู้เป็นครั้งเเรก ผมลองเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับเพื่อนเเล้วรู้สึกไม่เคลียอย่างมาก
เริ่มเรื่องเลยคือผมเป็นคนจ่างจังหวัด เเล้วยังบ้านอยู่นอกเมืองอีก ชีวิตตอนเด็กลำบากมาก เเต่พ่อดันถูกหวยมาครั้งๆ เลยได้เข้ามาเรียนในตัวเมือง(โรงเรียนเอกชน)
ผมไม่เอาไหนเลยครับ ทั้งหนีเรียน เล่นการพนัน ติดยาจนเเม่ต้องย้ายให้มาเรียนบ้านนอกเหมือนเดิม เเต่อยู่ไหนก็มีเเต่เรื่อง เเม่เลยจับย้ายไปที่เดิม (โรงเรียนเอกชนในย่านเดิมๆเเต่คนละที่) วันนึงโรงเรียนของผม มีจัดทัศนศึกษาไปที่ประเทศจีนด้วยราคาถูกมากเเล้วบังเอิญเพื่อนที่ชวนเราไปมันพูดจีนได้นึดนึงก็เลยติดไปกับมัน ซึ่งมันก็ไปกับเเฟนมันด้วย เราก็เหมือนไปเกะกะเขาด้วย เเล้วทริปนั้นก็ได้เปลี่ยนผมไปเลย พอดีทริปนั้นมี16วัน เเล้วโรงเรียนผมกับโรงเรียนอัสสัมธนบุรีก็ได้ร่วมเรียนด้วยกัน วันเเรกเป็นวันที่ผมได้เจอ <ออย(นามสมมติ)> ผมชอบมาก คือเรียกได้เลยว่ารักเเรกพบ ผมก็เเอบถ่ายรูปออยไว้ คือ16วันนั้นคือบันที่โลกผมเปลี่ยนเป็นสีชมพูดั่งเพลงของพี่ตูน มันหวานไปหมด เเต่ผมขี้อายมากกก ไอ้เราก็ไม่เคยมีความรู้สึกนี้มาก่อน คือเจอหน้าต้องเสียอาการเลย จริงๆเเล้ว เพื่อนออยน่ารักกว่าเยอะก็ขึ้นชื่ออัสสัมธนอยู่เเล้วครับ คือทริปนี้เป็นเฟิสทามที่ผมได้ไปต่างประเทศเลย เเต่กลับไม่ตื่นเต้นเลยสักนิดตั้งเเต่เจอออย มันละมุนไปหมด จนตัดสินใจทักไปครับ เเห้ววว...
จนได้กลับมาไทย กลับต่างจังหวัดเหมือนเดิม เเต่ดันโชคหรืออะไรเข้าข้างผมครับ ออยทักมาผมเลยไม่ปล่อยโอกาสทิ้งไป ชวนคุยไปสะทุกเรื่องจีบคนก็ไม่เป็น บ้านนอกด้วยก็กลัวคุยกับเขาไม่รู้เรื่องจนวันนึงเราได้คบกันผมก็เเอบมารู้(ก็หลอกๆถาม)คือบ้านออยรวยมากกกกกกกก ต่างจากบ้านเราคนละขุม
คือ ณ ตอนนี้บ้านเราก็ไม่ได้เเย่ ทำธุรกิจร้านค้าส่งทั้งพ่อเเม่ ช่วยกันทำ มีพี่ชายเรียนทันตะ ที่ก็พอมีนิดหน่อย พูดง่ายๆก็พ่อเเม่ส่งเราเรียนจนจบได้ เรียนอะไรก็ได้
เเต่เมื่อเทียบกับออย ออยเป็นลูกสาวคนเดียว พ่อมีธุรกิจระหว่างประเทศ เเม่มีธุรกิจเรือ เป็นเจ้าของเรือ 20-30ลำเป็นอย่างน้อย พี่พึ่งเรียนจบพ่อก็เปิดบริษัทใหม่ให้เลย ซึ่งผมละอายตัวเองมากที่ได้คบกับออย T~T
หลังจากวันนั้นผมก็เริ่มเปลี่ยนตัวเอง จนวันนี้ก็2ปีละครับ ตอนเเรกผมคิดว่ามันคือป๊อปปี้เลิฟ เเต่ตอนนี้มันจริงจังมาก ผมพยายามเปลี่ยนตัวให้ตัวเองเหมาะสมกับออย
เเล้วผมก็จะสอบเเพทย์เพราะเเพทย์น่าจะเป็นทางเดียวที่ชัดเจนที่สุดเเละอีก1ปัญหาสำคัญที่สุดคือ เเม่กับพ่อผมต้องการให้ผม มาทำกิจการที่ร้านต่อ ซึ่งในความคิดผม ธุรกิจค้าส่งกำลังจะตายเเน่นอนผมเลยไม่อยากจะทำ อยากจะเป็นหมอ มีเงินเดือนที่เเน่นอน มีความน่าเชื่อถือ จนตอนนี้เตรียมสอบมา อ่านหนังสือหนักมาก ก็โอกาสติดก็พอสมควรด้วยที่พี่เป็นหมอด้วยเลยมีเกณฑ์คะเเนน เเต่ดันมีปัญหาอีก คือพ่อเเม่ออยจะให้ออยไปเรียนต่อที่จีน4ปี!!!
ผมรู้สึกเฟลมาก เเต่ก็ยืนยันเลยว่ารอได้เพราะมันเป็นทางของออย ปกติบ้านเราก็อยู่ห่างกันอยู่เเล้วจังหวัดเรากับออยก็4ชมถึง เเต่เราไม่ได้อยู่ในตัวเมือง ต้องนั่งรถ3ชม รวมจะไปหาออย นั่งรถ7ชม ตั้งเเต่คุยกันมาเจอกันก็บ่อยจนหมั้นใจ
ผมจะสรุปเรื่องที่ไม่สบายใจเเล้วอยากจะถามนะครับ
1.ผมควรเรียนอะไรครับ เเพทย์ ใจผมก็อยากจะเรียนเเพทย์รังสิตครับ เพราะเมื่อไหร่ออยกลับกทม จะได้เจอเลย เเต่ค่าเทอม3.3ล้านไม่รวมค่าที่พัก ก็น่าจะเรียนได้เเหละ เเต่สงสารพ่อเเม่ครับหรือเรียนบริหารที่ใกล้ๆบ้านที่เเม่อยากให้เรียน จะได้เรียนไปด้วยทำงานบริหารที่บ้านไปด้วย
2.ในอนาคตผมควรวางแผนอนาคตยังไงดี
ก.ระหว่างเลือกเรียนเเพทย์เรียนจบไปทำงานกทมเพื่อที่จะอยู่ด้วยกัน เเต่จะทิ้งพ่อกับเเม่ให้อยู่บ้านนอกที่เเกยื่นคำขาดเเล้วเเกจะอยู่ที่นี่ทำงานไปเรื่อยๆ ใจผมทนเห็น. เเกลำบากไม่ได้ เเค่ตอนนี้ผมอายุ18 พ่อก็จะ60เเล้ว
ข.หรือเรียนเเพทย์พอจบก็มาอยู่บ้านนอก เอาออยมาด้วย เเต่ เเม่พ่อเขาจะยอมหรือ เอาลูกเขามาลำบากชัดๆ (ลูกสาวคนเดียว)
ค.เรียนบริหาร เพื่อที่จะทำธุรกิจพ่อเเม่เราไปเรื่อยๆ พอออยเรียนจบก็เอาออยมาช่วยทำธุรกิจด้วยกัน เเต่ลำบากมาก เเล้วก็ไม่ได้รวยอะไร ที่ทุกวันนี้อยุ่ได้บอกตรงๆเลย เพราะพ่อถูกหวยบ่อยมากกกก ถูกหลายล้านเเล้ว กินหางตัวเองไปเรื่อยๆ
ง.พูดตรงๆคือเกาะครอบครัวออยเขากิน เพราะเขามีธุรกิจ เเต่ก่อนอื่นเราก็ต้องมีพอตัวนะ ถึงจะได้เเต่ง ถึงจะได้ทำงาน
3 พ่อเเม่ออยควรรู้สึกยังไงกับผมครับ จากฐานครอบครัว ที่ต่างกันผมมีความรู้สึกมาตั้งเเต่เด็กเเล้วว่าผู้ชายควรมีสมบัติ พอตัวที่จะมาขอผู้หญิง มีหน้าที่การงานดี เป็นคนดี ไม่ใช่ไม่มีอะไรเลยเเล้วมาเกาะฝ่ายหญิง ผมกลัวหลายคนมองอย่างงี้ เเต่พอไปปรึกษาเพื่อนก็จะได้เเต่คำที่ว่า พ่อเเม่ของคนที่รวยเขาไม่ได้อะไรมากหรอก ขอเเค่คนที่ดูเเลลูกเขาได้ ผมนี่อยากจะตบปาก
4.ทำยังไงให้เราทั้งคู่อยู่ด้วยกันเเบบhappy ด้วยความไกลของระยะทางหลายพันกิโล เเละความต่างของฐานะ
ปล.การที่อยู่ด้วยกันในอนาคตคือความฝันสูงสุดของพวกเราเเล้วเรารักกันมาก ออยพร้อมจะอยู่กับเราถ้าเเม่กับพ่อออยไฟเขียว
ปล.2อันนั้นผมมาขอคำปรึกษาที่ผมยังหาคำตอบจริงๆไม่ได้ พอไปถามผู้ใหญ่เเต่ก็กลับโดนตอบว่า ยังเด็กจะรีบคิดไปไหนว่ะ ชีวิตพึ่ง18ต้องเจอคนอีกเยอะ ไม่เดียงสานู่นนี่ ผมขอถามก่อนว่าถ้าไม่คิดตอนนี้จะคิดตอนไหน ชีวิตคุณมีเวลามากหรอครับ คุณควรเปิดใจนะ ความรักตั้งเเต่ม.ต้นไปเเต่งงานยังมี คิดก่อนย่อมมีทางที่ดีกว่าจริงไหมครับ เเล้วออยก็เป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตผมไปมากผมจึงให้เกียรติ
ปล.3เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ย่อมากๆๆๆๆ ไม่รู้ลืมตรงไหนบ้าง ถ้าเหลือเดี๋ยวจะนำมาเขียนเพิ่มให้นะครับ คือผมรักออยมากๆ
อันนี้คือสิ่งที่ผมอึดอัดใจมาก ยังไงก็ช่วยกันเเบ่งปันมาน้าาา พิมผิดเรียบเรียงผิดก็ขออภัยครั้งเเรกๆจริง เเล้วไม่ได้ต้องการจะอวดฐานะด้วย
ขอบคุณมากๆครับ
ผมมีเรื่องหนักใจที่อยากจะถามความคิดเขียนของพี่ๆน้าๆชาวกระทู้มากเลยครับ
มีเริ่มเลยครับ ด้วยความที่ตั้งกระทู้เป็นครั้งเเรก ผมลองเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับเพื่อนเเล้วรู้สึกไม่เคลียอย่างมาก
เริ่มเรื่องเลยคือผมเป็นคนจ่างจังหวัด เเล้วยังบ้านอยู่นอกเมืองอีก ชีวิตตอนเด็กลำบากมาก เเต่พ่อดันถูกหวยมาครั้งๆ เลยได้เข้ามาเรียนในตัวเมือง(โรงเรียนเอกชน)
ผมไม่เอาไหนเลยครับ ทั้งหนีเรียน เล่นการพนัน ติดยาจนเเม่ต้องย้ายให้มาเรียนบ้านนอกเหมือนเดิม เเต่อยู่ไหนก็มีเเต่เรื่อง เเม่เลยจับย้ายไปที่เดิม (โรงเรียนเอกชนในย่านเดิมๆเเต่คนละที่) วันนึงโรงเรียนของผม มีจัดทัศนศึกษาไปที่ประเทศจีนด้วยราคาถูกมากเเล้วบังเอิญเพื่อนที่ชวนเราไปมันพูดจีนได้นึดนึงก็เลยติดไปกับมัน ซึ่งมันก็ไปกับเเฟนมันด้วย เราก็เหมือนไปเกะกะเขาด้วย เเล้วทริปนั้นก็ได้เปลี่ยนผมไปเลย พอดีทริปนั้นมี16วัน เเล้วโรงเรียนผมกับโรงเรียนอัสสัมธนบุรีก็ได้ร่วมเรียนด้วยกัน วันเเรกเป็นวันที่ผมได้เจอ <ออย(นามสมมติ)> ผมชอบมาก คือเรียกได้เลยว่ารักเเรกพบ ผมก็เเอบถ่ายรูปออยไว้ คือ16วันนั้นคือบันที่โลกผมเปลี่ยนเป็นสีชมพูดั่งเพลงของพี่ตูน มันหวานไปหมด เเต่ผมขี้อายมากกก ไอ้เราก็ไม่เคยมีความรู้สึกนี้มาก่อน คือเจอหน้าต้องเสียอาการเลย จริงๆเเล้ว เพื่อนออยน่ารักกว่าเยอะก็ขึ้นชื่ออัสสัมธนอยู่เเล้วครับ คือทริปนี้เป็นเฟิสทามที่ผมได้ไปต่างประเทศเลย เเต่กลับไม่ตื่นเต้นเลยสักนิดตั้งเเต่เจอออย มันละมุนไปหมด จนตัดสินใจทักไปครับ เเห้ววว...
จนได้กลับมาไทย กลับต่างจังหวัดเหมือนเดิม เเต่ดันโชคหรืออะไรเข้าข้างผมครับ ออยทักมาผมเลยไม่ปล่อยโอกาสทิ้งไป ชวนคุยไปสะทุกเรื่องจีบคนก็ไม่เป็น บ้านนอกด้วยก็กลัวคุยกับเขาไม่รู้เรื่องจนวันนึงเราได้คบกันผมก็เเอบมารู้(ก็หลอกๆถาม)คือบ้านออยรวยมากกกกกกกก ต่างจากบ้านเราคนละขุม
คือ ณ ตอนนี้บ้านเราก็ไม่ได้เเย่ ทำธุรกิจร้านค้าส่งทั้งพ่อเเม่ ช่วยกันทำ มีพี่ชายเรียนทันตะ ที่ก็พอมีนิดหน่อย พูดง่ายๆก็พ่อเเม่ส่งเราเรียนจนจบได้ เรียนอะไรก็ได้
เเต่เมื่อเทียบกับออย ออยเป็นลูกสาวคนเดียว พ่อมีธุรกิจระหว่างประเทศ เเม่มีธุรกิจเรือ เป็นเจ้าของเรือ 20-30ลำเป็นอย่างน้อย พี่พึ่งเรียนจบพ่อก็เปิดบริษัทใหม่ให้เลย ซึ่งผมละอายตัวเองมากที่ได้คบกับออย T~T
หลังจากวันนั้นผมก็เริ่มเปลี่ยนตัวเอง จนวันนี้ก็2ปีละครับ ตอนเเรกผมคิดว่ามันคือป๊อปปี้เลิฟ เเต่ตอนนี้มันจริงจังมาก ผมพยายามเปลี่ยนตัวให้ตัวเองเหมาะสมกับออย
เเล้วผมก็จะสอบเเพทย์เพราะเเพทย์น่าจะเป็นทางเดียวที่ชัดเจนที่สุดเเละอีก1ปัญหาสำคัญที่สุดคือ เเม่กับพ่อผมต้องการให้ผม มาทำกิจการที่ร้านต่อ ซึ่งในความคิดผม ธุรกิจค้าส่งกำลังจะตายเเน่นอนผมเลยไม่อยากจะทำ อยากจะเป็นหมอ มีเงินเดือนที่เเน่นอน มีความน่าเชื่อถือ จนตอนนี้เตรียมสอบมา อ่านหนังสือหนักมาก ก็โอกาสติดก็พอสมควรด้วยที่พี่เป็นหมอด้วยเลยมีเกณฑ์คะเเนน เเต่ดันมีปัญหาอีก คือพ่อเเม่ออยจะให้ออยไปเรียนต่อที่จีน4ปี!!!
ผมรู้สึกเฟลมาก เเต่ก็ยืนยันเลยว่ารอได้เพราะมันเป็นทางของออย ปกติบ้านเราก็อยู่ห่างกันอยู่เเล้วจังหวัดเรากับออยก็4ชมถึง เเต่เราไม่ได้อยู่ในตัวเมือง ต้องนั่งรถ3ชม รวมจะไปหาออย นั่งรถ7ชม ตั้งเเต่คุยกันมาเจอกันก็บ่อยจนหมั้นใจ
ผมจะสรุปเรื่องที่ไม่สบายใจเเล้วอยากจะถามนะครับ
1.ผมควรเรียนอะไรครับ เเพทย์ ใจผมก็อยากจะเรียนเเพทย์รังสิตครับ เพราะเมื่อไหร่ออยกลับกทม จะได้เจอเลย เเต่ค่าเทอม3.3ล้านไม่รวมค่าที่พัก ก็น่าจะเรียนได้เเหละ เเต่สงสารพ่อเเม่ครับหรือเรียนบริหารที่ใกล้ๆบ้านที่เเม่อยากให้เรียน จะได้เรียนไปด้วยทำงานบริหารที่บ้านไปด้วย
2.ในอนาคตผมควรวางแผนอนาคตยังไงดี
ก.ระหว่างเลือกเรียนเเพทย์เรียนจบไปทำงานกทมเพื่อที่จะอยู่ด้วยกัน เเต่จะทิ้งพ่อกับเเม่ให้อยู่บ้านนอกที่เเกยื่นคำขาดเเล้วเเกจะอยู่ที่นี่ทำงานไปเรื่อยๆ ใจผมทนเห็น. เเกลำบากไม่ได้ เเค่ตอนนี้ผมอายุ18 พ่อก็จะ60เเล้ว
ข.หรือเรียนเเพทย์พอจบก็มาอยู่บ้านนอก เอาออยมาด้วย เเต่ เเม่พ่อเขาจะยอมหรือ เอาลูกเขามาลำบากชัดๆ (ลูกสาวคนเดียว)
ค.เรียนบริหาร เพื่อที่จะทำธุรกิจพ่อเเม่เราไปเรื่อยๆ พอออยเรียนจบก็เอาออยมาช่วยทำธุรกิจด้วยกัน เเต่ลำบากมาก เเล้วก็ไม่ได้รวยอะไร ที่ทุกวันนี้อยุ่ได้บอกตรงๆเลย เพราะพ่อถูกหวยบ่อยมากกกก ถูกหลายล้านเเล้ว กินหางตัวเองไปเรื่อยๆ
ง.พูดตรงๆคือเกาะครอบครัวออยเขากิน เพราะเขามีธุรกิจ เเต่ก่อนอื่นเราก็ต้องมีพอตัวนะ ถึงจะได้เเต่ง ถึงจะได้ทำงาน
3 พ่อเเม่ออยควรรู้สึกยังไงกับผมครับ จากฐานครอบครัว ที่ต่างกันผมมีความรู้สึกมาตั้งเเต่เด็กเเล้วว่าผู้ชายควรมีสมบัติ พอตัวที่จะมาขอผู้หญิง มีหน้าที่การงานดี เป็นคนดี ไม่ใช่ไม่มีอะไรเลยเเล้วมาเกาะฝ่ายหญิง ผมกลัวหลายคนมองอย่างงี้ เเต่พอไปปรึกษาเพื่อนก็จะได้เเต่คำที่ว่า พ่อเเม่ของคนที่รวยเขาไม่ได้อะไรมากหรอก ขอเเค่คนที่ดูเเลลูกเขาได้ ผมนี่อยากจะตบปาก
4.ทำยังไงให้เราทั้งคู่อยู่ด้วยกันเเบบhappy ด้วยความไกลของระยะทางหลายพันกิโล เเละความต่างของฐานะ
ปล.การที่อยู่ด้วยกันในอนาคตคือความฝันสูงสุดของพวกเราเเล้วเรารักกันมาก ออยพร้อมจะอยู่กับเราถ้าเเม่กับพ่อออยไฟเขียว
ปล.2อันนั้นผมมาขอคำปรึกษาที่ผมยังหาคำตอบจริงๆไม่ได้ พอไปถามผู้ใหญ่เเต่ก็กลับโดนตอบว่า ยังเด็กจะรีบคิดไปไหนว่ะ ชีวิตพึ่ง18ต้องเจอคนอีกเยอะ ไม่เดียงสานู่นนี่ ผมขอถามก่อนว่าถ้าไม่คิดตอนนี้จะคิดตอนไหน ชีวิตคุณมีเวลามากหรอครับ คุณควรเปิดใจนะ ความรักตั้งเเต่ม.ต้นไปเเต่งงานยังมี คิดก่อนย่อมมีทางที่ดีกว่าจริงไหมครับ เเล้วออยก็เป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตผมไปมากผมจึงให้เกียรติ
ปล.3เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ย่อมากๆๆๆๆ ไม่รู้ลืมตรงไหนบ้าง ถ้าเหลือเดี๋ยวจะนำมาเขียนเพิ่มให้นะครับ คือผมรักออยมากๆ
อันนี้คือสิ่งที่ผมอึดอัดใจมาก ยังไงก็ช่วยกันเเบ่งปันมาน้าาา พิมผิดเรียบเรียงผิดก็ขออภัยครั้งเเรกๆจริง เเล้วไม่ได้ต้องการจะอวดฐานะด้วย
ขอบคุณมากๆครับ