มหากาพย์ "แผลติดเชื้อ" หลังผ่าเข่า 3 เดือน ต้องการความช่วยเหลือครับ [รูปเยอะมาก]

สำหรับคนที่ไม่อยากอ่านยาว ขออนุญาตแปะภาพและบรรยายแบบสั้นๆ ก่อนนะครับ

อยากขอความช่วยเหลือเรื่องแผลครับ ลักษณะของแผลคือเย็บมา 6 เข็ม อยู่บนหน้าแข้งใกล้ๆ กับเข่าครับ

ตอนผ่ามา 2 สัปดาห์ กำลังจะตัดไหม เหมือนมีอาการติดเชื้อ มีหนอง

เป็นแผลบวมขึ้นมา พอกดรอบๆ แล้วบุ๋มเหมือนลูกโป่ง 

มีปากแผลตรงกลาง มีหนองไหลออกมา(หนองเพิ่มหมด) แล้วก็มีลักษณะเหมือนก้อนเนื้อโตขึ้นมาจากปากแผล ตามภาพที่แนบมาเพิ่งถ่ายเลยครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

ผมลองหาข้อมูลเรื่องแผลลักษณะนี้ ไม่ค่อยเจอสักเท่าไร  อยากทราบว่าใครจะพอมีความรู้หรือเคยมีแผลลักษณะนี้บ้าง ที่เป็นเหมือนก้อนเนื้อโตเกินออกมาจากปากแผล มีวิธีดูแลยังไงให้มันหายเร็วขึ้น

(ต้องการให้มันหายเร็ว เพราะต้องกายภาพบำบัดเข่าต่อครับ)

การดูแลตอนนี้ก็คือ..

ทำความสะอาดทุกวัน ด้วยการเช็ดน้ำเกลือ + เบตาดีน จากนั้นเอาผ้าก็อซปิดแผลเอาไว้

ส่วนยาฆ่าเชื้อ หมอให้เพนิซิลินมา 6 สัปดาห์แล้ว แต่เพิ่งหยุดไปได้ 1 สัปดาห์ หลังจากหยุดแผลดูโอเคขึ้นครับ

แต่ปัญหาก็คือ มันไม่ยอมหายสักที!!


 
มาถึงตรงนี้ สำหรับใครจะอ่านมหากายพ์ ยาวและภาพอาจจะน่ากลัวไปหน่อยบางภาพนะครับ

เชิญติดตามกันได้เลยครับ...

เริ่มจากการผ่าตัดซ่อมเอ็นไขว้หน้าเข่าขวาในวันที่ 12 กันยายน 2019 สำเร็จไปด้วยดี ตัดไหม แผลสวยไร้ปัญหาครับ

ในวงกลมคือแผลวันที่ 10 ตุลาคม หลังผ่าตัดหนึ่งเดือน ดูดีเหมือนไม่มีปัญหา


วันที่ 22 ตุลาคม มันเริ่มบวมอักเสบขึ้น เนื่องจากต้องขยับพื้นที่ดังกล่าวตลอดในการทำกายภาพบำบัด


ระหว่างนั้นยังไม่ทันคิดอะไร แผลก็บวมขึ้นตลอด จนกระทั่งผ่านไปประมาณสัปดาห์หนึ่ง ระหว่างกำลังดัดขาเพื่อให้งอขาได้ดียิ่งขึ้น แผลแตกออกครับ
23 ตุลาคม


29 ตุลาคม


5 พฤศจิกายน


หมอที่ทำการผ่าตัดให้ ก็เลยสั่งแอดมิทวันนั้นเลยเพื่อตัดชิ้นเนื้อที่มันบวมนี้ออก เคลียร์หนองใต้แผล เพราะกลัวติดเชื้อไปมากกว่านี้

หลังจากผ่าตัดไปได้ 2 สัปดาห์ แผลก็ดูดีใกล้ครบกำหนดตัดไหม..

จนกระทั่ง วันที่ 19 พฤศจิกายน (อีก 2-3 วันก็ตัดไหมแล้วแท้ๆ) แนวโน้มของการติดเชื้อก็เกิดขึ้นอีก เมื่อมีเลือดซึมออกมาจากแผลที่เย็บเอาไว้



มาถึงจุดนี้ หมอวินิจฉัยว่าอาจจะเกิดจากร่างกายผมเอง มีปฏิกิริยากับหมุดไทเทเนียมที่ต้องใส่เอาไว้แถวๆ บริเวณแผลผ่าตัด เพื่อยึดเอ็นไขว้หน้าเส้นใหม่ที่ผ่าใส่เข้าไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากวันที่ 18 พฤศจิกายนเป็นต้นมา ชีวิตผมก็ต้องวนเวียนอยู่กับการกินยาเพนิซิลิน และไปล้างแผลทุกๆ วัน

ในขณะที่ตัวเองยังเดินได้ไม่ดีนัก เข่าที่ผ่าตัดมายังเหยียดและงอได้ไม่สุด เดินกะเผลก(เนื่องจากยังกายภาพบำบัดไม่เสร็จสมบูรณ์) แต่ไมมีทางเลือกนอกจากต้องพักการใช้ขาเพื่อให้แผลสมานตัวเร็ว

แต่... แผลมันก็ไม่สมานกันดี แม้จะผ่านมาจนถึงวันนี้แล้วก็ตาม

หลังจากนี้คือภาพแผลในช่วงเดือนหนึ่งที่ผ่านมานะครับ

25 พฤศจิกายน แผลปริออกชัดเจน มีหนองอยู่ภายใน


29 พฤศจิกายน หลังจากเช็ดหนองออกจากแผล


3 ธันวาคม เนื้อเหมือนจะนูนเติมเต็มขึ้นมา แต่มันกำลังเริ่มนูนมากเกินไป...


9 ธันวาคม ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ หนองยังมีอยู่ ส่วนเนื้อที่โตเกินแผลมันเริ่มเห็นได้ชัดเจน


15 ธันวาคม ผ่านไปประมาณสัปดาห์จากคภาพก่อน (ทำแผลทุกวันนะครับ) แผลเดิมเริ่มแห้ง แต่ดูเหมือนมีหนองที่อีกฝั่งหนึ่งของแผล
หมอก็เลยต้องเจาะอีกรู เพื่อเอาหนองออก


17 ธันวาคม รูเดิมปิดไปแลว รูปใหม่ที่หมอเจาะเพื่อเอาหนองออก ยังรอการสมาน


และล่าสุดวันนี้ 26 ธันวาคม ทำไมผมรู้สึกว่าแผลของผมเหมือนมีก้อนเนื้อโตออมาเกินปากแผลเดิม แบบครั้งที่ผ่านมาอีกแล้ว



สรุปปัญหาที่เจอตอนนี้ก็คือ

1. แผลไม่ยอมหายดีสักที ลักษณะแผลก็ดูแปลกที่มีเนื้อโตขึ้นมาตรงปากแผล ขณะที่รอบๆ ก็ดูเหมือนแผลนูนเป็นลูกโป่ง กดแล้วจมลงไปครับ

อยากทราบว่าใครจะพอมีความรู้หรือเคยมีแผลลักษณะนี้บ้าง ที่เป็นเหมือนก้อนเนื้อโตเกินออกมาจากปากแผล มีวิธีดูแลยังไงให้มันหายเร็วขึ้น

2. ผ่านมา 3 เดือนครึ่งแล้ว ตั้งแต่ผ่าตัดเอ็นไขว้หน้าครั้งแรก และแผลนี้ก็เป็นอุปสรรคในการกายภาพมาก ตอนนี้ขาเหยียดยังไม่สุด ติดประมาณ 3 องศา ขณะที่งอขาได้อยู่ประมาณ 116 องศา แต่ก็ทำเต็มที่เพื่อฟื้นฟู ROM ให้ปกติเร็วที่สุดครับ (หมอให้ปั่นจักรยานได้แล้ว)

3. สภาพจิตใจ ยอมรับว่าหดหู่ละเครียดพอสมควร รู้สึกว่าผ่าตัดเอ็นไขว้หน้าก็เหนื่อยทั้งกายทั้งใจมากแล้ว เจอแผลไม่ยอมหายแบบนี้ยิ่งเครียดครับ ได้แต่ปลอบใจตัวเองนะครับ ว่าเดี๋ยวก็คงหาย เดี๋ยวก็คงกลับเป็นปกติ แค่ต้องใช้เวลามั้งครับ 555

รบกวนขอความช่วยเหลือทีนะครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่