อาจจะยาวและงงนะคะ เป็นคนเรียบเรียงคำพูดไม่ค่อยเก่ง ขอโทษจริงๆค่ะ
คือปกติที่ผ่านมาหนูก็มีความกังวลกับเรื่องทั่วไปอยู่แล้วนะคะ ซึ่งคิดมาตลอดว่าสิ่งที่เป็นเป็นเรื่องปกติ สิ่งที่มักเครียดมาตลอดส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการเดินทาง ซึ่งคิดว่าทุกคนก็น่าจะเป็นแต่พอมาสังเกตคนรอบข้างเลยรู้สึกว่าผิดปกติรึเปล่า เช่น เมื่อหลายปีก่อนหนูเคยได้นั่งเรือไปเกาะแห่งหนึ่ง ทั้งขาไปและขากลับทุกคนดูปกติมาก สนุกกับการนั่ง แต่ในใจของหนูแฮปปี้ไม่ลงเลยค่ะ หนูเป็นคนเดียวที่ใส่ชูชีพในเรือนั้น( ดูปกติใช่มั้ยคะ แบบ ในหัวคิดว่าแค่เราปลอดภัยไว้ก่อนเฉยๆค่ะ ) เพราะรู้สึกตลอดเวลาว่าอาจจะเกิดอุบัติเหตุ ในหัวมีแต่เรื่องถ้าเรือล่มจะทำยังไงเมื่อไหร่จะถึงฝั่ง พอมานั่งรถ เวลานั่งสองแถวหนูก็กลัวรถทีขับตามหลังจะพุ่งชนเข้ามา แล้วก็ไม่กล้านั่งมอเตอร์ไซค์ค่ะ เนื่องจากดูข่าวมอเตอร์ไซต์ที่เกิดอุบัติเหตุเยอะ ถ้าตอนไหนได้นั่งวินนี่เหมือนฝันร้ายเลย ในหัวคิดแต่ความรู้สึกว่าหัวกระแทกพื้น แต่ที่เป็นตัวบอสเลยคือรถตู้ค่ะ คือกังวลตั้งแต่ก่อนขึ้นเลย พอได้นั่งในรถก็เริ่มเครียด จะเครียดที่สุดคือตอนขึ้นทางด่วนแล้วรถเริ่มเร็วขึ้นค่ะ กังวลว่าจะชนหรือตกลงไปข้างล่าง บางครั้งมือเท้าเย็นแล้วใจก็เต้นแรงมากๆ คือมันไม่สบายใจเลย แต่พอหันมองคนอื่นๆในรถทุกคนปกติค่ะ เล่นเกมบ้าง ฟังเพลงบ้าง นอนหลับบ้าง (ซึ่งก็แอบคิดว่าบางทีคนอื่นอาจจะกังวลเหมือนเราแค่ไม่แสดงอาการ) แต่เรื่องอื่นก็มีนะคะเช่นสมมติปิดแก๊สไปแล้วเดินออกมาจากถังสักพักก็ไม่แน่ใจว่าปิดมั้ย จึงเดินไปปิดใหม่เพราะกลัวเกิดอุบัติเหตุค่ะ บางทีเดินไปเช็คสองรอบสามรอบ หรือแค่บางครั้งทอดไข่ปกติก็กลัวแก๊สระเบิดแบบงงๆ ทอดไข่ยังไม่สบายใจเลยค่ะ แต่ก็คิดนะว่าเป็นปกติ จนมาวันนี้ที่สงสัยว่าอาการของตัวเองเริ่มเกินจากที่คนทั่วไปกังวลคือเมื่อตอนหัวค่ำที่ผ่านมาหนูได้เผลอพูดคำว่าทำๆไปเถอะ คนเราเกิดมาเดี๋ยวก็ต้องตาย เครียดเลยค่ะคราวนี้ ไม่รู้ทำไมถึงพูดไปแบบนั้น ไม่รู้ว่าลางอะไรมั้ย ทำให้ตอนนี้หนูไม่อยากออกจากบ้านไปไหนเลยค่ะ หนูกลัวว่าถ้าออกไปจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง รู้สึกไม่ปลอดภัยค่ะ ฮือ TT แบบนี้มันผิดปกติมั้ยคะ หนูเครียดจริงๆ
(ปล. ทุกคนเคยมีความคิดที่จะใส่หมวกกันน็อคเวลาขับหรือนั่งรถยนต์กันมั้ยคะ คือหนูกำลังคิดอยู่ค่ะ รู้สึกว่าถ้าไม่ใส่จะไม่ปลอดภ้ยเวลานั่ง)
หนูรู้สึกวิตกกังวลกับเรื่องบางเรื่อง แต่ไม่แน่ใจว่าอาการนี้ถือว่าปกติมั้ย
คือปกติที่ผ่านมาหนูก็มีความกังวลกับเรื่องทั่วไปอยู่แล้วนะคะ ซึ่งคิดมาตลอดว่าสิ่งที่เป็นเป็นเรื่องปกติ สิ่งที่มักเครียดมาตลอดส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับการเดินทาง ซึ่งคิดว่าทุกคนก็น่าจะเป็นแต่พอมาสังเกตคนรอบข้างเลยรู้สึกว่าผิดปกติรึเปล่า เช่น เมื่อหลายปีก่อนหนูเคยได้นั่งเรือไปเกาะแห่งหนึ่ง ทั้งขาไปและขากลับทุกคนดูปกติมาก สนุกกับการนั่ง แต่ในใจของหนูแฮปปี้ไม่ลงเลยค่ะ หนูเป็นคนเดียวที่ใส่ชูชีพในเรือนั้น( ดูปกติใช่มั้ยคะ แบบ ในหัวคิดว่าแค่เราปลอดภัยไว้ก่อนเฉยๆค่ะ ) เพราะรู้สึกตลอดเวลาว่าอาจจะเกิดอุบัติเหตุ ในหัวมีแต่เรื่องถ้าเรือล่มจะทำยังไงเมื่อไหร่จะถึงฝั่ง พอมานั่งรถ เวลานั่งสองแถวหนูก็กลัวรถทีขับตามหลังจะพุ่งชนเข้ามา แล้วก็ไม่กล้านั่งมอเตอร์ไซค์ค่ะ เนื่องจากดูข่าวมอเตอร์ไซต์ที่เกิดอุบัติเหตุเยอะ ถ้าตอนไหนได้นั่งวินนี่เหมือนฝันร้ายเลย ในหัวคิดแต่ความรู้สึกว่าหัวกระแทกพื้น แต่ที่เป็นตัวบอสเลยคือรถตู้ค่ะ คือกังวลตั้งแต่ก่อนขึ้นเลย พอได้นั่งในรถก็เริ่มเครียด จะเครียดที่สุดคือตอนขึ้นทางด่วนแล้วรถเริ่มเร็วขึ้นค่ะ กังวลว่าจะชนหรือตกลงไปข้างล่าง บางครั้งมือเท้าเย็นแล้วใจก็เต้นแรงมากๆ คือมันไม่สบายใจเลย แต่พอหันมองคนอื่นๆในรถทุกคนปกติค่ะ เล่นเกมบ้าง ฟังเพลงบ้าง นอนหลับบ้าง (ซึ่งก็แอบคิดว่าบางทีคนอื่นอาจจะกังวลเหมือนเราแค่ไม่แสดงอาการ) แต่เรื่องอื่นก็มีนะคะเช่นสมมติปิดแก๊สไปแล้วเดินออกมาจากถังสักพักก็ไม่แน่ใจว่าปิดมั้ย จึงเดินไปปิดใหม่เพราะกลัวเกิดอุบัติเหตุค่ะ บางทีเดินไปเช็คสองรอบสามรอบ หรือแค่บางครั้งทอดไข่ปกติก็กลัวแก๊สระเบิดแบบงงๆ ทอดไข่ยังไม่สบายใจเลยค่ะ แต่ก็คิดนะว่าเป็นปกติ จนมาวันนี้ที่สงสัยว่าอาการของตัวเองเริ่มเกินจากที่คนทั่วไปกังวลคือเมื่อตอนหัวค่ำที่ผ่านมาหนูได้เผลอพูดคำว่าทำๆไปเถอะ คนเราเกิดมาเดี๋ยวก็ต้องตาย เครียดเลยค่ะคราวนี้ ไม่รู้ทำไมถึงพูดไปแบบนั้น ไม่รู้ว่าลางอะไรมั้ย ทำให้ตอนนี้หนูไม่อยากออกจากบ้านไปไหนเลยค่ะ หนูกลัวว่าถ้าออกไปจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง รู้สึกไม่ปลอดภัยค่ะ ฮือ TT แบบนี้มันผิดปกติมั้ยคะ หนูเครียดจริงๆ
(ปล. ทุกคนเคยมีความคิดที่จะใส่หมวกกันน็อคเวลาขับหรือนั่งรถยนต์กันมั้ยคะ คือหนูกำลังคิดอยู่ค่ะ รู้สึกว่าถ้าไม่ใส่จะไม่ปลอดภ้ยเวลานั่ง)