สวัสดีค่ะ
เราเครียดมาก ที่บ้านพูดแต่เรื่องเงิน โทรมาหาเราก็เรื่องเงินเรื่องเดียว เราให้ที่บ้านเกือบทุกเดือนนะคะ แต่ไม่พอทุกครั้ง โบนัส เงินพิเศษ
เราก็ให้ โทรมาขอเราบ่อยมาก วันเว้นวัน แรกๆเราก็โอนให้ จนเงินเดือนเราไม่เหลือ เราเริ่มรบกวนเงินเก็บ เงินเก็บหมด เป็นแบบนี้หลายเดือน
และสุดท้ายเราเริ่มเข้าสู่หนี้บัตรเครคิต รวมๆแล้ว หลักแสน เราไม่มีความสามารถพอในการผ่อนอีกต่อไป เราจึงตัดสินใจบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด
เขาเลยหยุดขอเงินเราไปประมาณปีนึง เราคิดว่าเขาเข้าใจแต่ไม่เลย เขากลับไปยืมเงินคนอื่นแล้วให้เราไปใช้หนี้แทน
เขาทำให้เหมือนว่าเป็นความผิดของเรา
อ่านมาถึงตรงนี้ สงสัยใช่มั้ยว่า พ่อแม่เราทำงานหรือเปล่า ทำค่ะ เป็นเกษตรกร เดือนนึงทำงานหนักอยู่ 2 ครั้ง ต่อเดือนเป็นช่วงเก็บเกี่ยว
ทุกอย่างทวีคูณเรื่อยๆ เขาด่าเราว่า ทำไมเราถึงตั้งตัวไม่ได้ซะทีทำงานมาหลายปีแล้ว (อายุเรา 25 ปี ค่ะ)
เราไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากเจอเขา เจอก็พูดแต่เรื่องเงิน เราไม่ได้เรื่องบ้าง เราไม่มีความสุขอย่างใครที่รอวันหยุดเพื่อกลับบ้านกัน
เรากับพี่ชายเจอไม่ต่างกัน เราทั้งคู่เคยลงทุนให้พ่อกับแม่ทำงานอย่างอื่นเสริม เงินที่ลงทุนไปคือทุกอย่างหายหมด
หลายครั้งมีญาติๆชวนไปทำธุรกิจ เขาก็ไม่ไป เขาไม่ทำอะไรทั้งนั้น เราท้อมาก ไม่รู้จะทำยังไง
ทุกวันนี้เราทำงานเสริมเลี้ยงตัวเองให้พ้นเดือน เงินเดือนจ่ายหนี้ เราอยากมีชีวิตเป็นของตัวเองมาก
แต่ในใจเราก็ไม่อยากอกตัญญูเขา เฮ้ออ เราเห็นพ่อแม่คนอื่นที่คอยสนับสนุนเราน้ำตาไหลทุกครั้ง เขาโชคดีจัง
ถ้าครอบครัวไม่อบอุ่น พูดแต่เรื่องเงิน ใช้ชีวิตอยู่กันยังไง ใครเจอปัญหาแบบเราบ้าง
เราเครียดมาก ที่บ้านพูดแต่เรื่องเงิน โทรมาหาเราก็เรื่องเงินเรื่องเดียว เราให้ที่บ้านเกือบทุกเดือนนะคะ แต่ไม่พอทุกครั้ง โบนัส เงินพิเศษ
เราก็ให้ โทรมาขอเราบ่อยมาก วันเว้นวัน แรกๆเราก็โอนให้ จนเงินเดือนเราไม่เหลือ เราเริ่มรบกวนเงินเก็บ เงินเก็บหมด เป็นแบบนี้หลายเดือน
และสุดท้ายเราเริ่มเข้าสู่หนี้บัตรเครคิต รวมๆแล้ว หลักแสน เราไม่มีความสามารถพอในการผ่อนอีกต่อไป เราจึงตัดสินใจบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด
เขาเลยหยุดขอเงินเราไปประมาณปีนึง เราคิดว่าเขาเข้าใจแต่ไม่เลย เขากลับไปยืมเงินคนอื่นแล้วให้เราไปใช้หนี้แทน
เขาทำให้เหมือนว่าเป็นความผิดของเรา
อ่านมาถึงตรงนี้ สงสัยใช่มั้ยว่า พ่อแม่เราทำงานหรือเปล่า ทำค่ะ เป็นเกษตรกร เดือนนึงทำงานหนักอยู่ 2 ครั้ง ต่อเดือนเป็นช่วงเก็บเกี่ยว
ทุกอย่างทวีคูณเรื่อยๆ เขาด่าเราว่า ทำไมเราถึงตั้งตัวไม่ได้ซะทีทำงานมาหลายปีแล้ว (อายุเรา 25 ปี ค่ะ)
เราไม่อยากกลับบ้าน ไม่อยากเจอเขา เจอก็พูดแต่เรื่องเงิน เราไม่ได้เรื่องบ้าง เราไม่มีความสุขอย่างใครที่รอวันหยุดเพื่อกลับบ้านกัน
เรากับพี่ชายเจอไม่ต่างกัน เราทั้งคู่เคยลงทุนให้พ่อกับแม่ทำงานอย่างอื่นเสริม เงินที่ลงทุนไปคือทุกอย่างหายหมด
หลายครั้งมีญาติๆชวนไปทำธุรกิจ เขาก็ไม่ไป เขาไม่ทำอะไรทั้งนั้น เราท้อมาก ไม่รู้จะทำยังไง
ทุกวันนี้เราทำงานเสริมเลี้ยงตัวเองให้พ้นเดือน เงินเดือนจ่ายหนี้ เราอยากมีชีวิตเป็นของตัวเองมาก
แต่ในใจเราก็ไม่อยากอกตัญญูเขา เฮ้ออ เราเห็นพ่อแม่คนอื่นที่คอยสนับสนุนเราน้ำตาไหลทุกครั้ง เขาโชคดีจัง