สวัสดีครับผมมีเรื่องจะปรึกษาหรือขอคำแนะนำกับเรื่องที่ผมเจอ
เมื่อปีที่แล้วผมทักไปจีบผญคนนึงเธอสวยนะและนิสัยดีเป็นคนดีคนนึงในชีวิตผมที่โคจรมาเจอกันผมมีความสุขเธอก็มีความสุขเราคบกัน1ปี5เดือนแต่ก่อนที่จะถึง1ปี5เดือนนั้นผมทำให้เธอเสียใจผมเปลี่ยนไปโดยที่ไม่รู้เราไม่มีมือที่สามแต่ผมกลับไม่เหมือนเดิมกับเธอแต่ผมรักเธอนะไม่ก็อาจเป็นเพราะเราคบกันนานมันเลยทำให้ผมไม่ค่อยสนใจใส่ใจพูดคำแรงๆทำร้ายจิตใจไม่มีเวลาในตอนนั้นผมแย่มากๆกับเธอแต่เธอก็พยายามทำทุกทางเพื่อให้ผมคิดได้เราอยู่กันเกือบ700กิโลแต่ก็ไม่ทไปให้ผมกับเธอเลิกกันแต่ที่แย่ลงก็เป็นเพราะผมเธอรักผมผมรู้เธอดีเธอพยายามทำทุกทางเพื่อผมเพื่ออยู่ด้วยกันเธอดีกับผมมากๆแต่วันนึงเหมือนที่ผมบอกผมเปลี่ยนไปแล้วผมก็ทำให้เธอเปลี่ยนไปเราไม่ใช่คำว่าแฟนหลังจากนั้นเธอกลายเป็นคนที่เฉยชาไร้ความรู้สึกเหมือนกับผมแต่ผมกลับรักเธอมากขึ้นไม่อยากเสียเธอแต่วันนึงเธอก็เป็นเหมือนที่ผมเป็นมันแย่และดูใจร้ายผมทักเธอแต่เธอไม่เหมือนเดิมกับผมอีกแล้วผมกลับเป็นคนที่เป็นของตายเธอพูดแต่ทำร้ายจิตใจเธอรู้ดีว่าเปลี่ยนไปแต่วันนึงเธอบอกว่าถ้าผมกลับมาเป็นเหมือนเดิมเธอก็เหมือนเดิมแต่พอผมดีขึ้นหรอเหมือนเดิมเธอกลับยิ่งหนีผมเธอไม่โทรไม่พูดไม่รู้สึกกับผมเฉยชาเธอทำให้ผมเจ็บที่สุดเธอบอกว่าไม่อยากให้เป็นแบบนี้แต่เธอรู้ดีทำไงแต่เธอก็มองแค่ต่อให้ผมดีให้ตายยังไงเธอก็ไม่เหมือนเดิมกับผมอยู่ดีเธอพูดแต่ให้ความหวังผมยิ่งใกล้เธอยิ่งหนีเธอบอกว่ารักบอกว่าถ้าดีเธอก็เหมือนเดิมแต่ไม่ใช่เธอให้ความหวังแค่พูดให้มันจบหรือต่อให้ผมรู้สึกอยู่แบบนี้อีก10ปีเธอก็บอกผมว่าทำใจเป็นเพื่อนได้มั้ยผมจะทำได้ยังไงในเมื่อผมยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิมแต่เธอไม่เหมือนเดิมก็มองผมแค่เพื่อนแค่ของตายเท่ากับผมรู้สึกอยู่คนเดียวซื่อสัตย์อยู่คนเดียวทั้งที่เธอบอกว่าโสดเที่ยวคุยกับคนอื่นไม่มีแม้แต่คำว่ารักคิดถึงหรือโทรหรือรู้สึกสักนิดใช่แต่ผมทำอะไรไม่ได้ผมนอยหรือทำอะไรไม่ได้เลยเพราะกลัวเสียเธอใช่เธอเป็นแบบนั้นเธอจะเป็นแบบนั้นจนผมเดินออกมาเองผมไม่อยากรู้สึกอะไรกับเธอสักนิดเดียวเหมือนที่เธอเป็นตอนนี้ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผมรู้ขนาดนี้เธอพูดขนาดนี้ผมยังอยู่ไม่ก็ผมยังหวังว่าความดีที่ทำเธอจะเหมือนเดิมแต่เธอกลับยิ่งหนีผมให้ความหวังผมผมไม่รู้เหมือนกันเขาเรียกอะไรนั้นแหละมันเลยแย่เธอรู้ดีแล้ววันนึงเธอจะเสียคนที่ดีและรักเธอที่สุดแล้วมันจะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่มีข้อความรูปหรืออะไรก็ตามยืนยันเพราะได้แต่เห็นกันสองคนและก็ผมที่รู้สึกที่สุดถึงดีไงสุดท้ายก็แย่อยู่ดีผมควรเดินออกหรือทำให้สำเร็จ
ใครเคยเป็นของตายหรือทนอยู่กับรักที่เต็มไปด้วยความอึดอัดและแย่บ้าง
เมื่อปีที่แล้วผมทักไปจีบผญคนนึงเธอสวยนะและนิสัยดีเป็นคนดีคนนึงในชีวิตผมที่โคจรมาเจอกันผมมีความสุขเธอก็มีความสุขเราคบกัน1ปี5เดือนแต่ก่อนที่จะถึง1ปี5เดือนนั้นผมทำให้เธอเสียใจผมเปลี่ยนไปโดยที่ไม่รู้เราไม่มีมือที่สามแต่ผมกลับไม่เหมือนเดิมกับเธอแต่ผมรักเธอนะไม่ก็อาจเป็นเพราะเราคบกันนานมันเลยทำให้ผมไม่ค่อยสนใจใส่ใจพูดคำแรงๆทำร้ายจิตใจไม่มีเวลาในตอนนั้นผมแย่มากๆกับเธอแต่เธอก็พยายามทำทุกทางเพื่อให้ผมคิดได้เราอยู่กันเกือบ700กิโลแต่ก็ไม่ทไปให้ผมกับเธอเลิกกันแต่ที่แย่ลงก็เป็นเพราะผมเธอรักผมผมรู้เธอดีเธอพยายามทำทุกทางเพื่อผมเพื่ออยู่ด้วยกันเธอดีกับผมมากๆแต่วันนึงเหมือนที่ผมบอกผมเปลี่ยนไปแล้วผมก็ทำให้เธอเปลี่ยนไปเราไม่ใช่คำว่าแฟนหลังจากนั้นเธอกลายเป็นคนที่เฉยชาไร้ความรู้สึกเหมือนกับผมแต่ผมกลับรักเธอมากขึ้นไม่อยากเสียเธอแต่วันนึงเธอก็เป็นเหมือนที่ผมเป็นมันแย่และดูใจร้ายผมทักเธอแต่เธอไม่เหมือนเดิมกับผมอีกแล้วผมกลับเป็นคนที่เป็นของตายเธอพูดแต่ทำร้ายจิตใจเธอรู้ดีว่าเปลี่ยนไปแต่วันนึงเธอบอกว่าถ้าผมกลับมาเป็นเหมือนเดิมเธอก็เหมือนเดิมแต่พอผมดีขึ้นหรอเหมือนเดิมเธอกลับยิ่งหนีผมเธอไม่โทรไม่พูดไม่รู้สึกกับผมเฉยชาเธอทำให้ผมเจ็บที่สุดเธอบอกว่าไม่อยากให้เป็นแบบนี้แต่เธอรู้ดีทำไงแต่เธอก็มองแค่ต่อให้ผมดีให้ตายยังไงเธอก็ไม่เหมือนเดิมกับผมอยู่ดีเธอพูดแต่ให้ความหวังผมยิ่งใกล้เธอยิ่งหนีเธอบอกว่ารักบอกว่าถ้าดีเธอก็เหมือนเดิมแต่ไม่ใช่เธอให้ความหวังแค่พูดให้มันจบหรือต่อให้ผมรู้สึกอยู่แบบนี้อีก10ปีเธอก็บอกผมว่าทำใจเป็นเพื่อนได้มั้ยผมจะทำได้ยังไงในเมื่อผมยังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิมแต่เธอไม่เหมือนเดิมก็มองผมแค่เพื่อนแค่ของตายเท่ากับผมรู้สึกอยู่คนเดียวซื่อสัตย์อยู่คนเดียวทั้งที่เธอบอกว่าโสดเที่ยวคุยกับคนอื่นไม่มีแม้แต่คำว่ารักคิดถึงหรือโทรหรือรู้สึกสักนิดใช่แต่ผมทำอะไรไม่ได้ผมนอยหรือทำอะไรไม่ได้เลยเพราะกลัวเสียเธอใช่เธอเป็นแบบนั้นเธอจะเป็นแบบนั้นจนผมเดินออกมาเองผมไม่อยากรู้สึกอะไรกับเธอสักนิดเดียวเหมือนที่เธอเป็นตอนนี้ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผมรู้ขนาดนี้เธอพูดขนาดนี้ผมยังอยู่ไม่ก็ผมยังหวังว่าความดีที่ทำเธอจะเหมือนเดิมแต่เธอกลับยิ่งหนีผมให้ความหวังผมผมไม่รู้เหมือนกันเขาเรียกอะไรนั้นแหละมันเลยแย่เธอรู้ดีแล้ววันนึงเธอจะเสียคนที่ดีและรักเธอที่สุดแล้วมันจะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่มีข้อความรูปหรืออะไรก็ตามยืนยันเพราะได้แต่เห็นกันสองคนและก็ผมที่รู้สึกที่สุดถึงดีไงสุดท้ายก็แย่อยู่ดีผมควรเดินออกหรือทำให้สำเร็จ