ใครบอกว่าเวลาผ่านไปจะลืมใครสักคนได้ สำหรับเรา เราว่ามันไม่จริง.. เราคิดว่าการจะลืมใครสักคนได้ คือการหมดรักคนนั้น ต่อให้เรากับเขาเลิกกันไปแล้วถ้าคนใดคนหนึ่งยังไม่หมดรักก็จะเป็นคนทรมาน
เราจะเล่าประสบการ์ณของเราที่เราเจอมา เริ่มเลยละกัน.....คือเราได้คุยกับผช.คนนึ่งคุยกันมาแบบไม่มีสถานะประมาน 2ปีกว่า(ปล.*ที่คุยกันมานานแล้วยังไม่คบกัน ส่วนนึ่งมันก็ผิดที่เราด้วย ที่เราเป็นฝ่ายให้เค้าเข้าหาตลอด ส่วนตัวเราเองไม่เคยที่จะทักหาเค้าก่อนเลย เค้าก็มีลองใจเราบ้าง ว่าถ้าเค้าไม่ทักเราจะทักมั้ย ตัวเราก็ไม่เลยไม่เคยทักถาม ทักหา!! เรายอมรับว่าเรารักเค้านะรักเค้ามากจริงๆ แต่มันเหมือนมีอะไรกั้นเค้ากับเราไว้อยู่). จนเข้า ปีที่3 เขาเริ่มหายไป...ในใจลึกเราก็รู้อยู่แล้วว่าเค้าได้เจอกับผญ.คนหนึ่ง ซึ้งเวลาระหว่างเขากับผญ.คนนั้นเจอกันคุยกัน เป็นเวลาที่รวดเร็วมาก เร็วจนเราเองไม่ได้เตรียมใจว่าเค้าจะถอยออกไปจากเรา จนในที่สุดเราก็ได้รู้ว่าเขาคบกับคนนั้นแล้ว แล้วเค้าก็ตกลงแต่งงานกัน ปล.ที่ตกลงแต่งงานเร็วเพราะฝ่ายชายเป็นอิสลาม(ต้องทำตามพิธีศาสนาของเค้า) เราเตรียมใจไม่ทันจริงๆ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็จะ 3ปีแล้วที่เขาได้ถอยออกไป ส่วนตัวเรายากจริงๆที่จะทำใจ ทุกวันนี้เรายังทำใจไม่ได้เลยคิดถึงเค้าตลอด (มันมีแวบนึ่งที่เราคิดว่าเราจะต้องเดินหน้าต่อไปสุดท้ายเราจะจมอยู่กับสิ่งเดิมๆความทรงจำเดิมๆที่มีแต่เราวนอยู่คนเดียว) มันยากนะที่เราจะทำใจได้บ้านเค้ากับเราก็อยู่ใกล้กัน (เราเจ็บมากเวลาที่เห็นเค้าอยู่ด้วยกัน) เราโทษตัวเองเสมอถ้าวันนั้นเราใส่ใจเค้ามากกว่านี้เราเองก็คงไม่ต้องทุกข์ขนาดนี้ เราอยากลบทุกอย่างให้ได้ เราอยากให้ทั้งหมดที่ผ่านมาเป็นความทรงจำที่ว่าเรานึกถึงต้องยิ้มที่เราผ่านมาได้ เราไม่อยากนึกถึงแล้วมีแต่เราที่ยังจมอยู่แบบนี้ ทรมานมากกว่าจะนอนได้แต่ละคืนก็คงยังเป็นเค้าที่ทำให้เรามีน้ำตา นี่มันก็จะ3ปีแล้วนะ😢
เราควรจะทำยังไงงงง......
เราจะเล่าประสบการ์ณของเราที่เราเจอมา เริ่มเลยละกัน.....คือเราได้คุยกับผช.คนนึ่งคุยกันมาแบบไม่มีสถานะประมาน 2ปีกว่า(ปล.*ที่คุยกันมานานแล้วยังไม่คบกัน ส่วนนึ่งมันก็ผิดที่เราด้วย ที่เราเป็นฝ่ายให้เค้าเข้าหาตลอด ส่วนตัวเราเองไม่เคยที่จะทักหาเค้าก่อนเลย เค้าก็มีลองใจเราบ้าง ว่าถ้าเค้าไม่ทักเราจะทักมั้ย ตัวเราก็ไม่เลยไม่เคยทักถาม ทักหา!! เรายอมรับว่าเรารักเค้านะรักเค้ามากจริงๆ แต่มันเหมือนมีอะไรกั้นเค้ากับเราไว้อยู่). จนเข้า ปีที่3 เขาเริ่มหายไป...ในใจลึกเราก็รู้อยู่แล้วว่าเค้าได้เจอกับผญ.คนหนึ่ง ซึ้งเวลาระหว่างเขากับผญ.คนนั้นเจอกันคุยกัน เป็นเวลาที่รวดเร็วมาก เร็วจนเราเองไม่ได้เตรียมใจว่าเค้าจะถอยออกไปจากเรา จนในที่สุดเราก็ได้รู้ว่าเขาคบกับคนนั้นแล้ว แล้วเค้าก็ตกลงแต่งงานกัน ปล.ที่ตกลงแต่งงานเร็วเพราะฝ่ายชายเป็นอิสลาม(ต้องทำตามพิธีศาสนาของเค้า) เราเตรียมใจไม่ทันจริงๆ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็จะ 3ปีแล้วที่เขาได้ถอยออกไป ส่วนตัวเรายากจริงๆที่จะทำใจ ทุกวันนี้เรายังทำใจไม่ได้เลยคิดถึงเค้าตลอด (มันมีแวบนึ่งที่เราคิดว่าเราจะต้องเดินหน้าต่อไปสุดท้ายเราจะจมอยู่กับสิ่งเดิมๆความทรงจำเดิมๆที่มีแต่เราวนอยู่คนเดียว) มันยากนะที่เราจะทำใจได้บ้านเค้ากับเราก็อยู่ใกล้กัน (เราเจ็บมากเวลาที่เห็นเค้าอยู่ด้วยกัน) เราโทษตัวเองเสมอถ้าวันนั้นเราใส่ใจเค้ามากกว่านี้เราเองก็คงไม่ต้องทุกข์ขนาดนี้ เราอยากลบทุกอย่างให้ได้ เราอยากให้ทั้งหมดที่ผ่านมาเป็นความทรงจำที่ว่าเรานึกถึงต้องยิ้มที่เราผ่านมาได้ เราไม่อยากนึกถึงแล้วมีแต่เราที่ยังจมอยู่แบบนี้ ทรมานมากกว่าจะนอนได้แต่ละคืนก็คงยังเป็นเค้าที่ทำให้เรามีน้ำตา นี่มันก็จะ3ปีแล้วนะ😢