บางทีมันก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมากๆ ที่เวลาคนอื่นไม่สบายใจก็จะโทรจะแชทมาหาเราตลอด เราก็ดีใจอยู่เหมือนกันที่ยังมีคนนึกถึงเ

บางทีมันก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจมากๆ ที่เวลาคนอื่นไม่สบายใจก็จะโทรจะแชทมาหาเราตลอด เราก็ดีใจอยู่เหมือนกันที่ยังมีคนนึกถึงเรา ถึงแม้จะเป็นตอนที่เค้าทุกข์ก็ตาม แต่บางทีมันก็อดสงสัยบ้างไม่ได้ว่าทำไมเวลาเราทุกข์ใจหรือมีเรื่ิองสนุกๆอยากคุยกับใครซักคนมันกลับรู้สึกว่าไม่มีใครเลย มันอึดอัดมากๆ แม้แต่เพื่อนที่เราสนิทที่สุดก็ไม่สามารถพูดได้ เพราะเหมือนเรารู้ว่าเค้าคงไม่อยากฟังปัญหาของเรา และเค้าก็คงไม่สนใจเรื่องที่เราสนใจ ถึงพูดไปเค้าก็คงเบื่อเปล่าๆ  

    ที่จริงเมื่อก่อนเป็นคนที่มีความรู้สึกดีใจหรือเสียใจก็จะบอกแม่บ้างบอกเพื่อนบ้าง แต่ก็รู้สึกเหมือนเค้าไม่ได้สนใจเรื่องของเราเท่าไหร่ อีกอย่างมันคงทำให้บรรยากาศในการสนทนามันก็ดูอึดอัดเปล่าๆ ก็เลยเลิกพูดไปเลย ฟังคนอื่นอย่างเดียว ฉะนั้นความเห็นของเราเลยไม่สจากปากมากนัก

    ตอนนี้เราก็พบจิตแพทย์อยู่เราก็ไม่รู้จะปรึกษายังไง คุยยังไงมันก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกับการได้คุยกับคนสนิทอยู่ดี

    ถ้ามีใครมีความคิดดีๆก็ช่วยแชร์มาหน่อยก็ได้นะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ