ตามหัวข้อเลย เรามีแฟน แล้วเราไม่ชอบเลยเวลาที่เขาต้องห่างจากเรา บางทีเรารู้ตัวนะว่าเหตุผลที่เขาห่างเขาก็ต้องกลับไปหาพ่อแม่เขาบ้าง (ไปแค่ 2 ชม. ) เราไม่ได้อัคติกับที่บ้านเขานะ แม่เขาน่ารัก แต่คือเราจะไม่โอเค บางทีเราก็ไปกับเขานะ แต่ทำไม่เรารู้สึกอึดอัด เรารู้สึกว่าอยากรีบกลับบ้านตลอด หรือเพราะเราไม่ชอบคนเยอะ เพราะบานเขาอยู่กันเยอะมาก แล้วมีอีกเรื่องนึงคือเราก็อยู่บ้านเค้า แต่เขาเลือกที่จะชวนน้องไปซื้อของข้างนอก แทนที่จะชวนเราเพราะเรานั่งอยู่คนเดียว จากนั้นเราเลยรู้สึกกลัวเวลาทีเขาบอกกับเราว่าจะชวนน้องไปด้วย เราจะรู้สึกไม่โอเคทันที จะนอยๆ แต่ก็ไม่ได้บอกเขานะ เราจะรู้สึกแย่เวลาที่เขาเห็นไม่ว่าใครก็แล้วแต่สำคัญกว่าเรา เราจะรู้สึกแย่มาก  เราคิดนะอาจเป็นเพราะผลจากที่ครอบครัวเรา อย่างแม่เรารักแต่พี่สาวคนกลาง เราทำอะไรก็ผิดไปหมด แต่พ่ออะรักเราที่สุด แต่พ่อก็เสียไปแล้ว ก็มีแต่แฟนที่เขาคอยดูแล คอยโอ๋เรา เวลาเราน้อยใจแม่ แทนพ่อเราตลอด  เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ละ เราเบื่อตัวเองสุดๆ