สวัสดีค่ะเราเป็นพนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในกทม.ทำงานมาได้เกือบครบปีแล้วค่ะ ช่วงเดือนแรกๆรู้สึกว่าสังคมดีมากทุกคนโอเคหมดแต่พอทำงานไปสักพักเริ่มรู้สึกไม่โอเคตั้งแต่เพื่อนร่วมงานกับอะไรบางอย่างของบริษัท อย่างเช่น วันหยุดชอบโทรมาถามเราเรื่องไร้สาระว่าอันนั้นทำยังไง อันนี้ทำยังไงทั้งๆที่คนอื่นๆอายุงานมากกว่าเรา 2-3 ปี เราเลยไม่เข้าใจว่าที่ผ่านมาทุกคนไม่พัฒนาศักยภาพ หรือไม่จำข้อมูลอะไรเกี่ยวกับตัวโปรดักซ์เลยหรอทำงานกันมานานขนาดนี้แล้วแต่กลับกลายเป็นเราที่รู้ดีกว่าคนที่ทำก่อนซะอีก บางวันขอแลกวันหยุดบ้างล่ะแลกกะบ้างล่ะทั้งๆที่เราจองวันหยุดล่วงหน้าไว้ตั้งสองเดือน
หนักสุดเลยคือหัวหน้าพักหลังๆชอบกลับบ้านก่อนเวลา 1-3 ชั่วโมงโดยให้เหตุผลว่าไปบ้านลูกค้าบ้างล่ะ (แล้วก็เลยกลับไปเลย) ต้องกลับไปดูแลลูกบ้างล่ะ เราว่ามันเป็นเหตุผลที่แย่มากๆเพราะคนอื่นก็ลูกมีครอบครัวเหมือนกันแต่ก็สามารถเต็มเวลาได้ถ้าการมีลูกแล้วกระทบต่อการทำงานขนาดนั้นก็ควรจะลาออกไปดูแลลูกหรือหางานใหม่ที่เค้าสามารถบาลานซ์ชีวิตตัวเองโดยไม่กินแรงคนอื่นไหมคะ เพราะคนอื่นก็ทำงานเท่าเดิมกันหมดถ้าทุกคนใช้เหตุผลว่ามีลูกก็หมดเพื่อที่จะได้กลับบ้านไวแล้วใครจะทำงานล่ะคะ ไหนจะแอบดูสตรีมเกมส์ผ่านทีวีจองบริษัทบ้างล่ะ (จอ 65" เลยนะคะ) เจ้าของบริษัทแอบดูกล้องวงจรปิดแล้วก็เห็นว่าเค้าทำแต่ด้วยความที่เค้าเป็น senior จะหาคนแทนก็ยากเจ้าของเลยพูดอะไรไม่ได้
     แต่เรื่องที่มันทำให้เราถึงจุดที่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆก็คือเรื่องเกี่ยวกับวันหยุด ปกติงานเราจะไม่หยุดตามปฏิทินแต่จะสามารถเก็บวันหยุดนั้นไว้ใช้วันอื่นได้ และถ้าวันไหนตรงกับวันพิเศษแล้วมาทำงานเค้าจะให้ค่าแรง 2 เท่า (ซึ่งจริงๆไม่ถึง) ตามปกติเป็นแบบนั้น แต่ทีนี้วันปีใหม่ที่จะถึงนี้ถ้าใครมาทำงานก็จะได้ค่าแรง 2 เท่าเหมือนเดิมแต่จะถูกหักวันหยุดตามปฏิทินของเดือนนั้นๆไป ก็คือเท่ากับให้เลือกอย่างใดอย่างหนึ่งว่าจะเอาเงินหรือวันหยุด แต่วันนั้นมันดันตรงกับวันที่เราต้องทำงานอยู่แล้วเราเลยถามเค้าว่าแล้วคนที่ต้องมาทำงานอยู่แล้วจะถูกหักไหมคะ เค้าก็ตอบว่าถูกหักเราเลยแย้งไปว่ามันไม่แฟร์ ถ้าทุกคนเลือกที่จะเอาวันหยุดกันหมดแล้วไม่เอาเงินวันนั้นใครจะทำงาน เค้าก็ตอบว่าก็ต้องบังคับให้มีคนมาทำถ้าอยากได้ความแฟร์ก็ออกไปทำเอง พอได้ยินประโยคนั้นเราโกรธมากถึงกับน้ำตาไหล เราแค่อยากฟังเค้าอธิบายเหตุผลว่าทำไมครั้งนี้ถึงหักวันหยุดเพราะวันที่ผ่านๆมาไม่ได้หัก แต่เค้าตอบกลับมาแบบนี้ความอดทนเราเลยขาดผึ๋งงงงเลย พิมพ์ลาออกอย่างไม่ลังเลทั้งๆที่ยังไม่มีงานรองรับ เค้าก็บอกว่ารีบไปยื่นใบลาออกละกันจะได้หาคนมาแทน แล้วประโยคนี้ก็ดังขึ้นในหัวเราเลยว่าต่อให้ตายไปหรือบริษัทขาดเราไปสักคนยังไงก็ยังดำเนินต่อไปได้โดยที่เค้าไม่ได้แคร์ความรู้สึกเราสักนิดเดียว ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราเต็มที่กับงาน 100% ในชีวิตทุกๆวันของเราแทบจะเป็นงานไปหมดแล้วแต่วันนี้สิ่งที่เราได้ตอบแทนกลับมาเป็น 0% ชีวิตไม่เคยว่างเปล่าขนาดนี้มาก่อนเลยค่ะ เมเนเจอร์เราเค้าชอบพูดเสมอว่าบนโลกนี้มันไม่มีอะไรแฟร์หรอก คนเราเกิดมามันก็ไม่เท่ากันแล้ว แต่เราคิดว่าเค้าเป็นหัวหน้าอำนาจอยู่ในมือเค้า เค้าสามารถที่จะทำให้ทุกคนเท่ากันได้แต่กลับไม่ทำ เค้าบอกว่าพวกลูกน้องชอบสร้างแต่ปัญหาให้ตามแก้แต่เวลาตัวเองทำความผิดเค้ากลับปกปิดไม่อยากให้ใครรู้ เค้าพูดว่าเค้าสู้ให้ลูกน้องทุกเรื่องเท่าที่จะทำได้ (หมายถึงเมเนเจอร์ต้องไปต่อรองเรื่องต่างๆกับเจ้าของบริษัทอีกที) แต่เราไม่เคยจะเห็นอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมีแต่คำพูดสวยหรูไปวันๆ เค้าแค่ไม่อยากให้ตัวเองโดนด่าก็เท่านั้นไม่ได้สัมผัสว่าเค้าปกป้องลูกน้องเลย
    เราอยากรู้ว่าชีวิตคนเรามันจะไม่มีความแฟร์เลยหรอคะ โลกนี้มันมีแต่คนเห็นแก่ตัวเอาเปรียบกันหรอ  แต่ตอนนี้บอกตรงๆว่าไม่รู้จะเครียดอะไรก่อนดีเลยค่ะระหว่างต้องทำงานไปอีก 1 เดือน หรือ ยังไม่มีงานรองรับ คิดแต่ว่าในเมื่อเราเลือกจะไปแล้วต้องไปให้ไกลกว่าเดิมและประสบความสำเร็จมากกว่าหัวหน้าแย่ๆคนนี้ค่ะ เราอยากทำให้เค้ารู้ว่าเป็นหัวหน้าที่ดีแบบไม่เอาเปรียบคนอื่นได้มันก็สามารถทำได้ เพียงแต่ว่าตอนนี้ต้องรีบหางานใหม่ก่อนค่ะเพราะไม่อยากนอนอยู่บ้านเฉยๆ 5555555555