สวัสดีค่ะ สมาชิกทุกท่าน
*กระทู้แรกมีความตื่นเต้นมาก
เราทำงานในองค์กรแห่งหนึ่งที่ค่อนข้างจะมีชื่อเสียง
เส้นทางการเข้าทำงานนั้นกว่าจะเข้าได้ทำงานได้ ทั้งสอบทั้งทุ่มเท เพื่อที่จะเข้ามาในองค์กร แต่พอได้เข้าทำงานจริงๆกลับได้มาอยู่ไกลบ้านแบบมากๆ
แอบคิดว่าทำไมเราต้องมาไกลขนาดนี้ ผู้บริหารไม่เคยคิดเห็นใจเด็กบ้างเลย เพราะการได้มาทำงานไกลบ้าน เงินเดือนก็15,000บาทถ้วน ไม่มีค่าที่พัก ไม่มีค่าเดินทาง ซึ่งจริงๆแล้ว ถ้าเทียบกับตำแหน่งอื่นๆ ตำแหน่งเล็กๆของดิฉันไม่ควรได้มาทำงานอยู่ไกลขนาดนี้(ที่ทำงานอยู่ห่างจากบ้าน450กว่าโล) 😭
พอได้มาทำงานจริงๆ ดิฉันก็ทำงานไหวไม่ได้โหดร้ายจนเกินไป ทำงานตามเวลางานปกติเลิกไวสุด19:00น. ดึกสุด22:30น. แล้วแต่วันที่เคลียร์เอกสารเรียบร้อยและจำนวนงานในแต่ละวัน ซึ่งในออฟฟิตทำงาน เพื่อนๆในที่ทำงานต่างเป็นในพื้นที่กันหมด บ้านอยู่ใกล้ๆที่ทำงานทุกคนใช้เวลาเดินทางมาทำงานไม่ถึง20นาที บางคนบ้านอยู่ห่างที่ทำงานแค่1กิโล
เราจะกลับบ้านช่วงหยุดเสาร์-อาทิตย์ พอถึงวันศุกร์ เวลาเลิกงานอยากจะกลับบ้านประมาณ17:00น.(ซึ่งตามกฎเวลาเลิกงานคือ16:30น) เพื่อนที่ทำงานก็จะพูดเชิงประชดใส่ทุกครั้ง บางทีเราก็รู้เเย่มาก เพราะวันปกติเราทำงานเลิกดึก ทำงานให้ เราไม่เคยบ่นให้ เขากลับเราไม่ว่า แล้วเราไม่ได้ขอกลับบ้านทุกอาทิตย์ เรากลับเดือนหนึ่งเฉลี่ย1-2ครั้ง คือไปหาหมอฟันหรือมีธุระที่บ้าน แค่นี้ก็ไม่ได้😌เราก็เกิดอาการน้อยใจบ้าง เพราะบ้านไกลกว่าจะเดินทางถึง อยากให้เพื่อนๆเข้าใจบ้าง
อีกเรื่ององค์กรของเรา ทำให้เรารู้สึกเฟลบ้างบางครั้ง องค์กรนี้ค่อนข้างมีเรื่องเส้นสายเยอะมาก บางคนมีคุณสมบัติไม่เพียงพอที่จะสมัครเข้างานด้วยซ้ำก็ยังสมัครและผ่านเข้ามาได้ เพียงเพราะเป็นบุตร....
และเรื่องที่เฟลคือความสวยหรือไม่สวย ไม่ใช่เรื่องที่จะมาบูลลี่กับในสถานที่ทำงาน การทำงานในสังคมที่มีคุณภาพ ควรทำตัวให้มีคุณภาพสมกับภาพลักษณ์ ควรจะระวังคำพูด เราไม่เข้าใจเลยนะ เราทำงานเยอะมาก งานบางอย่างไม่ใช่หน้าที่เรา ก็เอามาให้เราทำ เราก็ไม่เคยว่า ทำให้ตลอด แต่อีกคนที่สวยกว่า อะไรดี อะไรก็ได้ 😞😞 แค่สวยกว่าก็ชนะทุกอย่างแล้วใช่ไหม ทำดีแค่ไหนก็ไม่เคยมีใครมองเห็น คนจะเห็นแค่คนสวยๆเท่านั้น 😢😢😢😢
ทุกวันนี้เราอดทนมากๆกับเรื่องพวกนี้ เหนื่อยใจ ปีใหม่ก็ได้หยุดแค่สองวันคือ 31-1 เห้อ 😭
#ขอบคุณคนอ่านกระทู้นะคะ ที่เข้ามาฟังเราเพ้อ เเละบ่นๆ เพราะเราไม่อยากเอาเรื่องเเย่ๆไปเล่าให้ครอบครัวฟัง ไม่อยากให้เขาคิดตามให้ปวดหัว
#ไม่รู้ต้องเลือกเเท็กห้องไหน ถ้าแท็กผิดห้องขออภัยนะคะ🙏🏻🙏🏻🙏🏻
คนทำงานไกลบ้าน
*กระทู้แรกมีความตื่นเต้นมาก
เราทำงานในองค์กรแห่งหนึ่งที่ค่อนข้างจะมีชื่อเสียง
เส้นทางการเข้าทำงานนั้นกว่าจะเข้าได้ทำงานได้ ทั้งสอบทั้งทุ่มเท เพื่อที่จะเข้ามาในองค์กร แต่พอได้เข้าทำงานจริงๆกลับได้มาอยู่ไกลบ้านแบบมากๆ
แอบคิดว่าทำไมเราต้องมาไกลขนาดนี้ ผู้บริหารไม่เคยคิดเห็นใจเด็กบ้างเลย เพราะการได้มาทำงานไกลบ้าน เงินเดือนก็15,000บาทถ้วน ไม่มีค่าที่พัก ไม่มีค่าเดินทาง ซึ่งจริงๆแล้ว ถ้าเทียบกับตำแหน่งอื่นๆ ตำแหน่งเล็กๆของดิฉันไม่ควรได้มาทำงานอยู่ไกลขนาดนี้(ที่ทำงานอยู่ห่างจากบ้าน450กว่าโล) 😭
พอได้มาทำงานจริงๆ ดิฉันก็ทำงานไหวไม่ได้โหดร้ายจนเกินไป ทำงานตามเวลางานปกติเลิกไวสุด19:00น. ดึกสุด22:30น. แล้วแต่วันที่เคลียร์เอกสารเรียบร้อยและจำนวนงานในแต่ละวัน ซึ่งในออฟฟิตทำงาน เพื่อนๆในที่ทำงานต่างเป็นในพื้นที่กันหมด บ้านอยู่ใกล้ๆที่ทำงานทุกคนใช้เวลาเดินทางมาทำงานไม่ถึง20นาที บางคนบ้านอยู่ห่างที่ทำงานแค่1กิโล
เราจะกลับบ้านช่วงหยุดเสาร์-อาทิตย์ พอถึงวันศุกร์ เวลาเลิกงานอยากจะกลับบ้านประมาณ17:00น.(ซึ่งตามกฎเวลาเลิกงานคือ16:30น) เพื่อนที่ทำงานก็จะพูดเชิงประชดใส่ทุกครั้ง บางทีเราก็รู้เเย่มาก เพราะวันปกติเราทำงานเลิกดึก ทำงานให้ เราไม่เคยบ่นให้ เขากลับเราไม่ว่า แล้วเราไม่ได้ขอกลับบ้านทุกอาทิตย์ เรากลับเดือนหนึ่งเฉลี่ย1-2ครั้ง คือไปหาหมอฟันหรือมีธุระที่บ้าน แค่นี้ก็ไม่ได้😌เราก็เกิดอาการน้อยใจบ้าง เพราะบ้านไกลกว่าจะเดินทางถึง อยากให้เพื่อนๆเข้าใจบ้าง
อีกเรื่ององค์กรของเรา ทำให้เรารู้สึกเฟลบ้างบางครั้ง องค์กรนี้ค่อนข้างมีเรื่องเส้นสายเยอะมาก บางคนมีคุณสมบัติไม่เพียงพอที่จะสมัครเข้างานด้วยซ้ำก็ยังสมัครและผ่านเข้ามาได้ เพียงเพราะเป็นบุตร....
และเรื่องที่เฟลคือความสวยหรือไม่สวย ไม่ใช่เรื่องที่จะมาบูลลี่กับในสถานที่ทำงาน การทำงานในสังคมที่มีคุณภาพ ควรทำตัวให้มีคุณภาพสมกับภาพลักษณ์ ควรจะระวังคำพูด เราไม่เข้าใจเลยนะ เราทำงานเยอะมาก งานบางอย่างไม่ใช่หน้าที่เรา ก็เอามาให้เราทำ เราก็ไม่เคยว่า ทำให้ตลอด แต่อีกคนที่สวยกว่า อะไรดี อะไรก็ได้ 😞😞 แค่สวยกว่าก็ชนะทุกอย่างแล้วใช่ไหม ทำดีแค่ไหนก็ไม่เคยมีใครมองเห็น คนจะเห็นแค่คนสวยๆเท่านั้น 😢😢😢😢
ทุกวันนี้เราอดทนมากๆกับเรื่องพวกนี้ เหนื่อยใจ ปีใหม่ก็ได้หยุดแค่สองวันคือ 31-1 เห้อ 😭
#ขอบคุณคนอ่านกระทู้นะคะ ที่เข้ามาฟังเราเพ้อ เเละบ่นๆ เพราะเราไม่อยากเอาเรื่องเเย่ๆไปเล่าให้ครอบครัวฟัง ไม่อยากให้เขาคิดตามให้ปวดหัว
#ไม่รู้ต้องเลือกเเท็กห้องไหน ถ้าแท็กผิดห้องขออภัยนะคะ🙏🏻🙏🏻🙏🏻