เพื่อนผมเขาพึ่งคุณตาไปเมื่อวานพอมีวิธีที่ทำให้เธอกลับมาร่าเริงขึ้นไหมครับ

ผมเบื่อมากเลยครับกับการโดนบูลลี่ในโรงเรียนตอนนี้ผมม.4เเต่ก่อนช่วงประถมกับมอต้นผมเฮฮาร่าเริงมากอยากไปเจอเพื่อนทุกวันจนมาม.4โดนบูลลี่ตั้งเเต่เปิดภาคผมไม่เคยโต้ตอบไม่สนใจไม่ให้ค่าเลยเเต่จิตใจเเย่มากสุขภา

สวัสดีทุกท่านครับ ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่าผมกับเเฟนเราคบกันมาได้ระยะหนึ่งเเล้วเธอเป็นคนที่นิสัยน่ารักสำหรับผมเเถมยัง ดุ! อีกด้วย 555+ เเละช่วงที่ผ่านมาเราเริ่มมีการพูดคุยเเบบ 18+ มากขึ้นจนมาถึงบทสนทนา

ผมลองทักไปคุยกับสาวที่เป็นเพื่อนใน face ได้วันนึง พออีกวันเธอขอ line ผม ก็โอเคดี เหมือนเธอสนใจที่จะคุยกับผม บางครั้งเธอจะเป็นฝ่ายทักผมก่อน เมื่อวานผมส่งสติ๊กเกอร์ไปหาตอนเช้า เธอก็ส่งสติ๊กเกอร์กลับ สัก

ไม่อยากจะลืมเรื่องเรา อดีตที่ผ่านมามันก็ได้มีเเต่เรื่องเศร้า เธอไปกับเขาก็ได้เเต่เจ็บไม่หันมามองหน้าเรา ก็เหมือนหนังสือบทเดิม เเล้วเปิดมาเจอหน้าเก่า ช่างน่าเศร้า สายลมที่ผ่านมา กลิ่นอายของวันวานยังอยู

1. หลังจากบอกเธอ ฉันทำงานได้ครึ่งชั่วโมง ก็ง่วง เลยปีนเตียงขึ้นไปนอน ก็หลาาาบบบบ ลุก หลลลาาาบบบ ลุก หลาาาบบบ ลุก ผ่านวันไป 2. วันนี้จับเวลาทำงาน ได้ประมาณ 3 - 4 ชั่วโมง ส่วนใหญ่เป็นการเอาโฟลเดอร์ชื่อ

สวัสดีคับ555คือผมพึ่งขึ้นม.4โรงเรียนเดิมในห้องผมมีผู้ชายแท้แค่6คนกระเทย5คนผู้หญิง29คนมีเพื่อนผู้หญิงคนนึงย้ายมาจากอีกโรงเรียนนึงตั่งแต่เห็นหน้าครั้งแรกผมก้เริ่มมีใจให้เธอเเล้ว พอได้เริ่มเรียนด้วยกันพว

คือเราทะเลาะกับเเฟน เเฟนบอกเลิกเราไป เเตก็ยังติดต่อกันปกติเเต่ไม่มากหรอกค่ะ ตอนเลิกกันเราได้ คุยกับผู้ชายคนนึงเค้าดมาก พุดจาใจเย็น น่ารัก นิสัยดี เค้าบอกเค้าเป็นซึมเศร้ามาจะเดือนนึงเเล้วต้องกินยาทุกวั

ผมขอพูดถึงเธอก่อนนะครับคือ เธอเป็นคนหน้าตาดี หุ่นดี คือ เธอสวยอ่ะครับ เราสองคนคบกัน2ปี เธอชอบจับผิดว่าผมมีกิ๊กรึป่าวซึ่งเเน่นอนผมไม่มี เเต่เธอก็ยังยัดเยียดให้ผมมีกิ๊กให้ได้ เธอจะโทษผมทุกอย่างซึ่งผมก็โ

เวลาผมทักไปเค้าก็จะบล็อกผมอยู่ประจำ เเต่ผมก็ไม่ยอมเเพ้นะ ผมสมัครไลน์ใหม่อยู่ตลอด ผมพยามตามง้ออยู่ประมาณ1เดือน คือเมื่อวานก่อน ผมก็ง้อจนเราก็ได้โทรคุยกัน เธอบอกผมว่า อายที่มีผมเป็นเเฟน บอกว่าผมไม่มีอนา

เราอายุ16ปีค่ะ เรารู้สึกว่าเราเปลี่ยนไปตั้งแต่พ่อแม่ทะเลาะกันแต่ก่อนเราเคยเป็นคนร่าเริงมากๆพูดเก่ง เเต่ตอนนี้คือเย็นชามากๆๆเลยค่ะ ไม่ค่อยพูดนิ่งมากๆเเต่เฉพาะอยู่กับที่บ้าน เเต่พออยู่โรงเรียนเหมือนกับค