สวัสดีค่ะ วันนี้เรามีเรื่องที่อยากจะมาขอระบายและขอคำปรึกษาเพื่อนๆพันทิปทุกคนว่าเราควรจะทำยังไงกับตัวเราดี
เรื่องมันมีอยู่ว่าครอบครัวของเรามีกันอยู่3คนซึ่งงานบ้านทุกๆอย่างเราจะเป็นคนทำเองหมด จะมีแค่ไม่ก็อย่างที่คุณแม่จะทำเองบ้าง แต่ส่วนใหญ่เรื่องในบ้านเราจะมีน่าที่รับผิดชอบซื่งบ้านเราเองก็ไม่ได้ใหญ่มาก เราก็จะเจอปัญหาที่ว่า โดนพ่อดุบ้าง แม่บ่นบ้างซึ่งบางทีเรากลับมาจากมหาลัยเราก็เหนื่อยมากแล้วกับการเรียนกับงานที่อาจารย์สั่งกลับมาบางทีเราแค่อยากพักสักนิดนึงก่อนที่จะไปทำนู้นทำนี่ ซึ่งเเหมือนพ่อกับแม่จะไม่เข้าใจ เขาก็จะเอาแต่บ่นๆและก็บ่น บางทีมีบางคำพูดออกมาที่ทำร้ายจิตใจเรา บางทีก็โยงไปเรื่องอื่นบ้างซึ่งเราเข้าใจนะคะว่าพ่อกับแม่ของเราก็เหนื่อย เหนื่อยมากๆเราไม่รู้ว่าพ่อแม่เจออะไรมาบ้าง เราอยากหาทางช่วยที่บ้านทุกอย่างพยายามแบ่งเบาภาระเรื่องงานบ้านแต่ดูเหมือนว่าเราทำดีแล้วในความคิดของเราแต่ดูเหมือนว่าเขาก็ไม่พอใจเราอยู่ดี บางทีเราก็คิดมาก เก็บไปร้องไห้อยู่คนเดียว จนตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะเป็นโรคซึมเศร้ารึเปล่า เพราะเราเก็บคำพูดทุกอย่างมาเก็บไว้กับตัวเองหมด(เราไม่อยากพูดว่าเขาพูดอะไรบ้างเราบอกได้แค่ว่าเราเสียใจมากจริงๆ)ในชีวิตเราที่จำความได้ เขาไม่ค่อยพูดให้กำลังใจเราเลยส่วนใหญ่มีแต่ทพหน้าดุแล้วก็พูดให้เราเสียใจ(เรารู้นะคะว่าอยากให้เราเข้มแข็ง จนทุกวันนี้ใครดุด่าหรือว่าเราแค่ไหนเราก็ไม่อ่อนแอให้ใครเห็นได้แล้ว นอกขากคนในครอบครัว เราแค่อยากได้คำพูดดีๆจากเขาบ้าง) เขาไม่เคยพูดบอกรักเราถึงบางทีเราถามเขาก็จะบอกว่าเขาไม่รักหรอก ในชีวิตเราเราต้องการแค่ การพูดดีๆจากเขา การให้กำลังใจเราไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไร การที่เขาไม่ใช้คำพูดที่รุนแรงทำร้ายจิตใจเราถึงอาจจะไม่ได้หลุดมาหลายครั้งหรือเขาไม่ได้ตั้งใจเราก็ไม่อยากให้มีเลย เราแค่อยากให้ครอบครัวเราดูเป็นครอบครัวไม่ใช่เหมือนญาติพี่น้องที่ไม่ค่อยสนิทกัน เราอยากปรึกษาเพื่อนๆว่าเราควรทำยังไงกับปัญหาที่คาใจเรามานานเป็น10กว่าปีละมันทำให้เราเสียใจและคิดมากมาโดยตลอดยังไงดีคะ

ปล.เราอยากแก้ไขปัฐหาในจุดนี้จริงๆเราอยากให้ครอบครัวของเรากลับมาเป็นครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนครอบครัวอื่นๆจริงๆ