รู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองซึมๆค่ะจากปกติที่ตัวเองเป็นคนยิ้มง่ายคิดบวกแต่เดี๋ยวนี้กับคิดแง่ลบไม่ค่อยมีความสุขขอเล่าย้อนความก่อนเลยว่าที่เป็นแบบนี้อาจจะมีสาเหตุมาจากปัญหาครอบครัวค่ะคือมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างทำร้ายจิตใจเรามากคือที่บ้านเรามีปัญหาเรื่องครอบครัวค่ะคือแม่เราเค้าแต่งงานใหม่ตอนแรกก็ไม่ค่อยมีปัญหาอะไรสักเท่าไหร่แต่พอแม่แต่งงานได้สักพักมันก็เริ่มมีปัญหาเหมือนกับว่ายายเราไม่ค่อยชอบแฟนใหม่แม่เราเท่าไหร่ค่ะคือทางบ้านเรามีสมาชิกทั้งหมด5คนรวมแฟนใหม่แม่เราด้วยมียายมีเรามีแม่แล้วก็น้องชายเราอีกหนึ่งคนซึ่งที่ยายเราไม่ค่อยชอบแฟนใหม่แม่เราเพราะว่าน่าจะเป็นคนที่อยากได้นู้นได้นี้ทำให้เป็นหนี้เป็นสินรอบบ้านแล้วแม่กับยายก็ชอบมาทะเลาะกันแล้วยายเราก็ชอบมาพูดกับเราว่าแม่ไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้แต่พออยู่กับแม่แม่ก็จะพูดว่ายายไม่ดีคือทั้งสองคนต่างว่ากันซึ่งเราต้องทำตัวให้เป็น
กลางมันเป็นอะไรที่ทรมานมากเลยเวลาแม่ถามอะไรเกี่ยวกับยายเราก็ได้แต่ตอบอือ ออ ไปการที่พยายามทำให้ทั้งสองคนมีผลกระทบกันน้อยที่สุดมันยากมากสำหรับเด็กอายุ13คนนึงมีปัญหาทั้งเรื่องเรียนเรื่องที่บ้านเก็บเอามาคิดจนเครียดร้องไห้บ่อยจนไม่มีจะให้ร้องแล้วสุดท้ายแม่ก็ย้ายออกไปอยู่ข้างนอกเราก็อยู่กับยายสองคนรู้สึกเหมือนหาที่พึ่งพึงไม่ได้เลยค่ะมันเหนื่อยมันท้อมากรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย
อยากจะขอวิธีผ่านเหตุการณ์ผ่านความรู้สึกยังนี้หน่อยค่ะเกลียดวามรู้สึกอย่างนี้มากเลย